Het nieuwe album van Prince heet 3121 en opent met 3121 en de liefhebbers kunnen in de handjes en klappen in de handjes: daar is-ie weer, de rauwe ongenaakbare onbegrijpelijke supermuzikant, de midget van Mineapolis, koning Funk, de onweerstaanbare en onuitstaanbare geilneef, de aansteller, de funketeer: dit is Prince op zijn aller- allerbest; als in Scarlet Pussy van een van zijn alter-ego’s Camille, als in Erotic City als zichzelf. Ongenaakbaar vette duistere pseudo-funk tot ver over the limit. Eerst denk je dat je doos kapot is.
The Artist Formerly Known As Tafkap heeft geen enkel fatsoenlijk compleet album gemaakt. 1999, Around The World In A Day en Sign Of The Times zijn uitzonderlijk. Alle CD’s van P. zijn een mengsel van wel aardige nummers, wel goede nummers en ronduit erbarmelijke nummers. Maar met om de zoveel tijd een Superkneiter onder de gelederen – Alfabet City, Kiss, Sexy MF, weet u wel – kun je niet anders dan nieuwsgierig blijven naar elk nieuw vol album dat de P. uitpoept.
3121.
Met het tweede nummer Lolita wordt de eigenlijke toon van het album gezet. Noem het maar 80′s revisited of stilstand is vooruitgang of wat u maar wilt: P. klinkt nu eenmaal graag als Prince, onder welke naam hij of zij ook opereert. Eigenlijk verandert P. niets en verandert P. niet. Hij is een van de grootste kleine muzikanten ter wereld.
Het geniale Black Sweat – disgroove – is zondermeer het GEILSTE dat dit jaar is uitgebracht. Incense and Candles, Love, The Word: allemaal vier sterren prachtmuziek. Misschien wel vijf sterren.
Nul vernieuwing, nur muziek; maar wat een geweldig album.
En al helemaal als u op uw iTunes nummer 7, 8 en 10 uitvinkt, Satisfied, The Fury en Beautiful, Loved And Blessed, de titels spreken boekdelen, het zoals te doen gebruikelijk gratis meegeleverde prinselijke restafval.
