Gerard Reve 1923 – 2006

Gerard Reve

“Ik heb geen flauw idee, of mijn geschriften werkelijk, zoals sommige gezaghebbende mensen beweren, betekenis hebben, maar wel weet ik, dat ik moet werken en schrijven, omdat mijn schrijven voor mij leven, dat wil zeggen me ontwikkelen en me rekenschap geven betekent. Ik moet schrijven, omdat het de enige aktiviteit is die ik vind dat zin heeft, niet omdat ik er iets of iemand mee dien, maar omdat het mijn werk is en mijn bestemming, mijn gedachten op schrift te stellen. Schrijven is voor mij van zulk belang, dat seks, eten, mooie kleren en comfort, daarbij vergeleken, vrijwel betekenisloos worden, en dat terwijl ik een geil, hartstochtelijk en gulzig mens ben. [Uit: Op weg naar het einde, Brief uit schrijversland, (Modern toerisme), Gerard Reve, 1967]”

En geschreve heeft die Reve. Diverse prachtboeken (Op weg naar het einde, Nader tot u, Moeder en zoon) en talloze brievenboeken (Brieven aan Simon C., Brieven van een aardappeleter.)

Het is niet onopgemerkt gebleven.

‘s Neerlands grootste schrijver ooit – op Multatuli na dan, maar die is al langer dood – is op 82-jarige leeftijd overleden.

news.google.nl/news?q=gerard+reve

Profiel Gerard Reve:
portal.omroep.nl/mplayer?nav=jalubFsHEnCoVtHjIgmdB

Andere Tijden: Het raadsel van Reve
geschiedenis.vpro.nl/afleveringen/15217580/

You may also like...

8 Responses

  1. HvI says:

    Ik wil het feest niet bederven, maar “’s Neerlands grootste schrijver ooit”‘ is werkelijk te veel eer. – En ik doel dan niet alleen op Multatuli.

  2. JB says:

    Nee maar u heeft Nederlands gestudeerd dus weet van hoed en rand en hoe het hoort en ook al houdt u het bij wat hautain gemekker en noemt u wijselijk geen namen: bij mij kan die Reves – ondanks al die kutboeken – niet kapot.

  3. Peter says:

    Naja, ieder heeft recht op eigen misvatting, vergissing, abberatie en deviatie. Waardering en respect is zo verdomd moeilijk voor te schrijven of collectief af te dwingen, het is een subjectief gegeven. Droevig nieuws, maar kom he, 82 jaar, dat is niet om bij te treuren. En zijn werk blijft onder ons, voor liefhebbers en tegenstanders gelijk.

  4. HvI says:

    Reve was een groot schrijver, daar is geen twijfel over mogelijk. Gerard Reve was, met broer Karel, de beste zinnenschrijver na Multatuli. Gerard Reve was ook de grappigste schrijver van Nederland. Het verhaal ‘Een lezing op het land’ is onovertroffen. Maar het gehalte geouwehoer, hoe briljant ook opgeschreven, is soms echt te hoog. Om over God en Maria nog maar te zwijgen.

    Mulisch zei ooit dat hij, in tegenstelling tot Gerard Reve, steeds betere boeken is gaan schrijven, dat klopt wel. Werther Nieland, De Avonden, Op weg naar het einde en Nader tot U zijn prachtig. De laatst genoemde stamt uit 1966. Al die brievenboeken zijn vaak vermakelijk maar tegelijkertijd vooral curieus.

    Nu sla ik Reve hoger aan dan Mulisch, Hermans was echter de allerbeste van de drie.

  5. JB says:

    Het woord nemen op de Donald Duck fanclubdag en dan openen met ‘eigenlijk is die Donald Duck niet zo leuk’ dat is zooo Nederlands. To hell met relativering. Het is niet ene Hazes die heden van ons is heengegaan, maar een heusch cultuurdrager. Kom daar maar eens om in deze tijd.

    Kunst is geen wedstrijd. Nederland moet zijn helden eren en daarbij is enige overdrijving gepast en op zijn plaats.

    Ik zal in ieder geval geen groter schrijver meemaken, ooit. In de huidige volksschrijvers Kluun en Van Rooijen heb ik net te weinig vertrouwen. Ze zijn ook minder leuk op televee.

  6. de ingenieur says:

    Echt een groot schrijver was Reve niet, hooguit één achtenzeventig.
    (Oom Harry, pijprokende tekkelkenner en zwaar overschat kinderboekenschrijver)

    Die Reves, ik heb het er niet op. Altijd maar vitten op die Maartje van Weegen, maar eens een pint komen vatten in café de Snor, nee meneer!
    (Tom Barman, uitbater café de Snor)

    Ik vond meneer Reve een enorme eikel. Hebben.
    Ik vond meneer Reve een enorme eikel hebben!
    (Woelrat, professioneel mannenliefhebber)

    Van de grote twee is er nu nog maar ééntje over!
    (A.F.Th. van der Heijden)

    Het is gelukkig voor zijn partner. Die heeft het zo enorm zwaar gehad, ten tijde van het leven van meneer Reve.
    (Joop Schafthuizen)

    God keek neder en zei:
    Het werk van die Mullis, dat is maar vullis.
    Het werk van Reve, dat is het leven!
    (WF Hermans, vanuit zijn pied á ciel)

    Simon, heet-ie toch? Simon? Ik was altijd zo enorm tot hem aangetrokken, tot Simon! En die avonden, tot zeer laat rookten wij één sigaret.
    (Renate Rubinstein)

    De dementie en de gekte hadden in zekere zin ook een goede uitwerking op Gerard, we zagen hem eindelijk eens oprecht lachen.
    (John de Mol, emotiedeskundige)

    Godverdomme, nooit een brief van hem gehad.
    (De ingenieur)

  7. de ingenieur says:

    (zoekt, en gij zult vinden)
    Reves Rules 12-12-1998 01:06 [2263]

    Gerard Reves, maker van schrijfselarij en onuitstaanbaar kweler van Mariagezinde prietpraat, is binnenkort weer eens jarig. Hierom is geheel Nederland gedoemd tot het bekijken van deze met de stem van Hans Dorresteijn gezegende zelfkicker in vele oude televisieprogramma’s. (Waarom wordt zijn optreden op Crossing Border ’98 niet gewoon getoond?)
    Het valt ons op dat meneer vooral gemeden wordt door de ondervragers. Een kort voorbeeldje.

    interviewer anno 1972: Meneer Reves, u bent ooit katholiek geworden, doch voorheen was u communistisch. Hoe verklaart u dat?
    Reves ’72: Inderrdaad, ik heb het geloof van vader Marx en zijn eniggeboren zoon Lenin ingeleverd voor dat geloof waarin ik kuis kon verkeren met een vrouw zonder mijn vriendjes ontrouw te zijn.

    interviewer anno 1988: Meneer Reves, u bent ooit katholiek geworden, doch voorheen was u communistisch. Hoe verklaart u dat?
    Reves ’88: Inderrdaad, ik heb het geloof van vader Marx en zijn eniggeboren zoon Lenin ingeleverd voor dat geloof waarin ik kuis kon verkeren met een vrouw zonder mijn vriendjes ontrouw te zijn.

    Het Dagelijkse Nieuws anno 1998: Meneer Reves, wat vindt u zelf van uw schrijverij anno nu?
    Reves ’98: Sinds jullie de fakkel van de literatuur ter hand hebben genomen maak ik mij niet meer druk, nergens om.

  8. JB says:

    Toen ik nog een mooie jonge jongen was, heb ik nog met hem in de trein gezeten. (Schiedam – Amsterdam.) Ja het is me wat. Dan kijk je toch heel anders tegen de dingen aan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *