Comments on: Making Money With Art: Banksy

By: Niels Post

Niels Post — Fri, 27 Oct 2006 14:19:55 +0000

Banksy op de veiling.

http://today.reuters.co.uk/news/articlenews.aspx?type=entertainmentNews&storyID=2006-10-25T174420Z_01_L25758591_RTRUKOC_0_UK-ARTS-BANKSY.xml&WTmodLoc=NewsLanding-C8-Ents-3

By: E.Rosie

E.Rosie — Wed, 25 Oct 2006 09:01:01 +0000

…en zo zie je maar weer; enige hierarchische plaatsbevechting is niemand vreemd.

het geile geld en de kunst ; haalt het beste in ieder naar boven.

Stond er niet elders op deze pagina’s een andere naar mijn idee wel degelijk verdachte vorm van markttechnisch prima functionerend “kunstzinnig gooi en smijtwerk” op de Frieze Art Fair?

…daar waren de comments in elk geval verdacht stil. Jammer.

By: *onze parijse correspondent

*onze parijse correspondent — Tue, 24 Oct 2006 22:27:45 +0000

jaja max, zo zien we maar weer. (een hele lange kan t nooit geweest zijn in zo’n beurskraam) desalniettemin blijkt er van alles mogelijk met die verdraaide contexten tegenwoordig, van toonruimte naar olifantenzaal naar modeblad, van straat, naar kunstwinkel, naar skatemagazine naar straat.
wie weet nog even en dr is geen wissellijst meer nodig maar kan het zo allemaal op de blanke muur van kunstruimte of verzamelaarsmuur. stel je zulke vrijheid eens voor, en het gepaard gaande lef wat er voor nodig is om die gelegenheid te bieden voor zulk soort grove vrijgeblevenheid!

By: Arno van Roosmalen

Arno van Roosmalen — Tue, 24 Oct 2006 21:06:01 +0000

“Heaping fictitious value, otherwise known as glamour, on saleable art for elite collectors is the high road to philistinism”, aldus Germaine Greer in Guardian (met dank aan JB). Greer’s opmerking heeft weliswaar betrekking op Frieze Art Fair, maar is een scherpe karakterisering van ‘Barely Legal’. En zag ik niet ook ‘Pointless Line’ van onze Parijse correspondent keurig ingelijst op een beurs? Droogstoppel, keert terug op uw schreden.

By: Mrs. Deane

Mrs. Deane — Mon, 23 Oct 2006 15:47:38 +0000

Jack, het is niet een kwestie of ik me wel of niet op mijn kop laat zitten door Van Roosmalen. Op een gegeven moment besluit ik of het wel of geen zin heeft deel te nemen aan een discussie. En omdat in dit geval het debat lijkt te verzanden in vruchteloze lijstjesdrang, heb ik voor mezelf de conclusie uit getrokken dat ik mijn energie beter aan andere zaken kan besteden. Een doorstart kan hier alleen gemaakt worden m.i. als V.R. zijn IESI-tamagotchi voor de verandering thuis laat en zich bereid verklaart op de onderliggende problematiek te concentreren. En ik betwijfel of hij daartoe bereid is.

By: Jack Segbars

Jack Segbars — Mon, 23 Oct 2006 14:30:34 +0000

Kom op Mrs.Deane.. Laat je niet zo de kop zitten door schoolplein-bully van Roosmalen. Ik ben het met je eens: de IESI werkt niet, schluss damit. Voor eens en voor altijd: het valt niet vast te stellen wie of hoe pretenties heeft in de sociale sfeer. Dat is het struikelblok waarmee alleen een subjectieve duiding gegeven kan worden en we allemaal naast elkaar zitten te en zullen blijven lullen.

Daaronder ligt wel nog steeds de problematiek van de werkzaamheid en het mogelijk veranderende referentiekader van kunst. En zeer zeker speelt nu daarin de kwestie van de maatschappelijke geengageerdheid en/of nut een rol.
Dus als van Roosmalen zijn lijstje even terzijde kan laten, kunnen we misschien weer een doorstart maken.

By: Mrs. Deane

Mrs. Deane — Mon, 16 Oct 2006 08:56:06 +0000

Deze discussie gaat gewoon weer helemaal nergens op uitlopen. Arno wil zijn IESI-tamagotchi niet uitzetten en blijft lijstjes uitspuwen. Mrs. Deane wil niet langer praten over hoe geweldig de IESI-tamagotchi toch is. Misschien dat er nog andere jongens zijn op het schoolplein die samen met Arno en zijn tamagotchi willen blijven spelen, Mrs. Deane laat de groep voor wat het is en verdiept zich in relevanter zaken.

By: Arno van Roosmalen

Arno van Roosmalen — Sun, 15 Oct 2006 22:26:01 +0000

(autoquote) “Soms is het gewoon een kwestie van lezen-wat-er-staat”, Mrs. Deane, want ik kan me niet herinneren dat ik ‘sociaal relevante kunst’ of ‘idem kunstenaar’ heb geschreven. Overigens bestaat er wel degelijk economisch relevante kunst; de financiële spin-off van Frieze Art Fair is maar een enkel voorbeeldje.
Ik ben het helemaal met Mrs. Deane eens over de doktoren en de patiënt, sterker nog: het is inmiddels lang geleden dat ik heb gesuggereerd om op te houden met geneuzel over de kriteria. Fijn te merken dat Mrs. Deane ook ‘om’ is. En, zoals met alle ‘bekeerlingen’ (tabak, poeder, alcohol) gaat; die worden Roomser dan de Paus. Helemaal geen probleem. Wél een probleem is dat Mrs. Deane de zaak weer onnodig verbreedt en compliceert (misschien vanwege de filosofische graad?). Want ik schaar absoluut niet alle kunstenaars die (alloquote) “op zoek zijn naar nieuwe wegen om werk te maken dat naar hun gevoel ‘relevant’ is” onder de noemer kunstenaar-met-een-maatschappelijk-engagement-of-een-ambitie-daartoe (ik formuleer het maar weer eens anders, voor de verandering). Dat zou het veel te ondoorzichtig maken. Natuurlijk kan achteraf blijken dat een kunstenaar die zich zijn leven lang met louter formalistische instelling aan de beeldende kunst wijdde, een belangrijke maatschappelijke omwenteling teweeg heeft gebracht. Strikt genomen zou daarop desalniettemin een IESI-score niet van toepassing zijn. Maar om toch een poging te wagen: zou Christo in dat verband een goed voorbeeld zijn? Wat heeft zijn ingepakte Rijksdag betekend? Of Florentijn Hofman? Want ik ken geen monochroom dat zozeer is doorgedrongen in verschillende maatschappelijke geledingen (en daar de blik heeft gekanteld) als zijn “Beukels Blauw”.
Een IESI-waardering ligt voor beide heren op de loer, want waren hun kunstwerken louter op formeel, esthetisch gemotiveerde ingrepen?

Nog twee reacties op Mrs. Deane.
1. Uit de korte schilderkunst-discussie blijkt, mijns inziens, juist dat de meeste kunstenaars zich heel goed kunnen vinden in de duiding die door anderen, ‘experts’, aan hun werk wordt opgedrongen.
2. Lijstjes zijn leuk en evocatief; daarom ook leerzaam. Het biedt een mogelijkheid om kunstenaars te ‘situeren’ en inzicht in onbekende kunstenaars te krijgen door de context waarin ze geplaatst zijn. Zie de discussie over de Top100 uit de Guardian.
Daarom: weer een update (naam/titel, IESI-factor).
Jeanne van Heeswijk 9
Ken Loach 9
OpTrek 8
Hans Haacke 8
Günter Grass 8
Sonic Youth 7
Machiel van Soest 7
Marc Bijl 6
Banksy ‘Barely Legal’ 6
Shirin Neshat 4
LA Raeven 4
Cur. Rein Wolfs ‘We are the world’ 3

By: Mrs. Deane

Mrs. Deane — Sat, 14 Oct 2006 02:38:46 +0000

und jetzt…. schluss mit lustig! De discussie rond de IESI-inventie van Van Roosmalen was natuurlijk zeer amusant, -’dat zien wij graag’ – maar onderhand is het tijd om de beuk er in te gooien. Door al het geëmmer over de criteria en de juistheid/toepasselijkheid van het IESI-keurmerk is al lang geen sprake meer van een breekijzer voor het openen van een discussie over het ‘duiden van kunstzaken’ of het begin van een analyse voor de Banksy actie. We lijken wel een groep artsen die over het instrumentarium zitten te kibbelen en daarbij de patiënt uit het oog verliezen, die, for all we know, onder onze handen ligt dood te bloeden. Zijn we het er trouwens wel over eens wie de patiënt is en wat hem scheelt? Ik dacht het niet. Misschien dat Van Roosmalen zijn nieuwe gadget even wil laten voor wat het is (dus alsjeblief geen knopjes meer indrukken op het IESI-apparaatje om lijstjes mee tevoorschijn te toveren – inderdaad, E.Rosie, who cares?). En misschien [dit is maar een voorstel] dat we het kunnen hebben over ‘sociaal relevante kunst’.

Die term alleen al is een discussie waard. Als er zoiets als sociaal relevante kunst bestaat, zijn er dan ook andere soorten ‘relevante kunst’? Economisch relevante kunst? Ecologisch relevante kunst? Spiritueel relevante kunst? Of heeft de taal een loopje met ons genomen en lijkt de term ‘sociaal relevant’ alleen zinvol omdat het een echo is van de alom gebezigde kreet ‘maatschappelijk relevant’? En ook, begrijpen de kunstenaars die in de lijstjes circuleren hun eigen werk en werkzaamheden ook als zijnde ‘sociaal relevant’ of spreken en denken zij over hun eigen activiteiten in heel andere termen?

Behept met een filosofische graad denk ik vaak na over wat het nu precies is wat ik als kunstenaar doe. Hoe en met welke woorden kan ik mijn eigen werk invangen? Daarbij probeer ik niet te vergeten dat er heel verschillende soorten kunstenaars zijn die allen een eigen opvatting hebben over hun kunst en over ‘de’ kunst. Als ik zeg dat ik nadenk over de aard van mijn werk is dat niet omdat ik geen idee heb van wat ik aan het doen ben, maar omdat in het huidig tijdsgewricht het menselijk handelen zelf niet meer zo simpel te duiden is. Om een voorbeeld te noemen. Waar iemand als Hannah Ahrendt nog een duidelijk en zeer verhelderend onderscheid kan maken tussen arbeiden, werken en handelen (zie haar analyse van de Vita Activa), ervaren wij tegenwoordig aan den lijve dat het werken voorop en straks ook het handelen zich steeds meer reduceren tot pure ‘arbeid’, en dat alle producten die uit deze ‘arbeid’ voortkomen voor verbruik bestemd zijn.

Ik denk (en ik hoop dat ik de plank niet al te veel mis sla door dit te denken) dat veel kunstenaars die door jou als ‘sociaal relevant’ worden ingeschaald, op zoek zijn naar nieuwe wegen om werk te maken dat naar hun gevoel ‘relevant’ is. Was tut not? zou een Duitser hun Leitfrage formuleren. Een Amerikaan zou naar de ‘urgency’ van het werk vragen. Ieder voor zich kan daar een ander antwoord op geven. Daarbij is het nog helemaal niet uitgemaakt, of het werk van iemand die zich uit overtuiging beperkt tot de formele schilderkunst uiteindelijk misschien ‘sociaal relevanter’ blijkt dan het werk van een ‘activistisch’ kunstenaar als Banksy. Dat de vraag naar de relevantie van kunst überhaupt opkomt lijkt er in ieder geval op te duiden dat kunstenaars zich steeds slechter kunnen vinden in de rol en duiding die vanuit de traditie maar ook vanuit de kunstgeschiedenis aan hun werk wordt opgedrongen. De kunst is en vermag al lang niet meer wat zij ooit was en vermocht. Maar wat is en kan zij dan wel? Het blijkt nog niet zo eenvoudig die vraag te beantwoorden.

By: Arno van Roosmalen

Arno van Roosmalen — Wed, 11 Oct 2006 21:57:32 +0000

Jack, dank voor je prikkelende ‘tegenvoorbeelden’ Van Liefland, Frieze en Richter. Men kán op elke kunstenaar een IESI-waardering toepassen. Alleen bij het merendeel is dat niet zo relevant; ze zullen op een lage score uitkomen. Dat is geen diskwalificatie als kunstenaar, maar betekent in de meeste gevallen dat ze geen pretenties in de sociaal relevante sfeer hebben; in de weinige gevallen dat ze die wél hebben is een lage IESI-score juist een diskwalificatie.
Ik geloof dat Richter zich vooral met aspecten (Jack noemt het problematiek) van representatie bezighoudt. En met zijn politieke onderwerpen scherpt hij het vraagstuk van de al dan niet geoorloofde inzet van abstraherende technieken aan. Wellicht refereert het ook naar zijn politieke voorkeuren ‘damals’, maar daar blijft het bij. Ik zou er geen IESI-factor aan wijden.
“Da fällt mir etwas ein….”: Günter Grass en de IESI. Ik gun hem een 8. Zijn bekentenis is door de media tot onzinnige proporties opgeblazen; hij heeft voorzien dat dit zou gebeuren en uit strategische overwegingen gewacht tot vlak voor zijn einde. Opdat de eerste interpretatie van zijn romans een zuivere zou zijn. (Banksy zou misschien pas op zijn sterfbed de namen van zijn weldoeners moeten bekennen.)
Over Frieze en Van Liefland kan ik in dit verband geen mening te berde brengen. Daar gaan we weer, de IESI-factor lijst tot dusver:
Jeanne van Heeswijk 9
Ken Loach 9
OpTrek 8
Hans Haacke 8
Günter Grass 8
Sonic Youth 7
Machiel van Soest 7
Marc Bijl 6
Banksy ‘Barely Legal’ 6
Cur. Rein Wolfs ‘We are the world’ 3

Nieuwe suggesties?