Maandagmiddagvoorstelling RTL7: Michael Moore – The Big One

big-one-9814.jpg

“Kijk eens meneer Nike. Een kadootje. Ik heb hier twee tickets Indonesie. Gaan we samen eens koeken hoe uw schoenen daar worden gemaakt.”

Wat een goed idee van RTL7 om het nieuwe jaar in te luiden met de vertoning van Michael Moore’s ‘documentaire’ Ik, mijn boek en mijn tournee door 47 staten van The Big One.

Veel beter dan Fahrenheit 911 (2004) en Bowling for Columbine (2002) blijkt de road movie The Big One (1997). Ruwweg het verslag van een promotierondje boekverkoop. Zijn boek Downsize This, dat gaat over de gewoonte van multinationals om met x miljard winst in de achterzak op zich goed lopende fabrieken te verhuizen naar goedkopere lonenlanden, wordt aan de man gebracht in boekwinkel en megamal en dat kan goed promotioneel op rolprent worden vastgelegd.

Michael Moore blijkt een first class standup comedian. Tendentieus snijden is zijn fort, zoals blijkt in Fahrenheit 911, dubieuze sujetten vrijuit hun eigen zaak belachelijk laten maken, zoals in Bowling for Columbine een andere.

The Big One toont Moore op weg naar zijn latere megaster status: als een buitengemeen grappige strijder voor de goede zaak, met steevast stijlvast petje op en met naar goed Amerikaans gebruik meer dan voldoende gewicht aangesnoerd aan het toch al gevulde lichaam.

Moore is geen Borat, plat vermaak voor de massa’s, of een variatie op het thema geenstijl, volkse platte zut en altijd overal tegen en nooit voor. Moore boodschapt dat het een aard heeft en dat is naast aandoenlijk niet alleen vertederend. Het gaat ergens over.

Michael Moore’s film toont de gewone Amerikaan die met twee banen tegen minimale minimumlonen de kop nauwelijks boven water kan houden. Het gevolg van rationele bedrijfsvoering – waarom 5 dollar betalen waar het elders kan voor 40 dollarcent – is natuurlijk verplaatsing van productie. Dus exit vlijtige werknemers op de lokale werkvloer. Dat dat ook banen oplevert – zij het in een ander echelon – blijft onbelicht. Hoe dan ook: de onderklasse is altijd de pineut. Dat is de wereldwet overal en altijd. En Michael Moore betuigt zijn innige deelneming. Vol vaart en met een enorm gevoel voor humor.

The Big One is een soort Zembla a titre personel.

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *