Nunta muta, Horatiu Malaele, 2008
De eerste scenes beloven een spannend verhaal, maar om het mysterie te ontrafelen worden we teruggevoerd naar iets wat lijkt op David Hamilton meets Delicatessen. De interesse is er niet, ook niet bij de makers, en daardoor blijkt het gewoon Joep Meloen: lollige Roemenen en Russen als Nazis anno 1953. Uiteraard loopt het allemaal niet goed af, dus blijkbaar wil men er toch wat mee zeggen. Ook een aardige dosis aan uit de klei getrokken Cirque-du-Soleil-symboliek. Fiks doelloos, de kijker kan zijn tijd beter besteden.
