Okuribito, Yôjirô Takita, 2008
Jonge cellist verliest zijn baan en neemt zijn meisje mee naar zijn geboortedorp waar hij een baantje als aflegger van overledenen vindt. Daardoor raakt hij haar kwijt maar ze komt weer terug en hij heeft ook iets met zijn onbekende vader op te lossen. Japans run-of-the-mill: sentimenteel (ondersteund met muziek uit een TROS-drama), een lach en een traan, maar ook traag. Men raakt elkaar graag aan, dus ook de doden maar dan wel via de juiste rituelen. De rouwscenes zijn wel weer aardig getroffen, maar dat tilt de rest niet omhoog.
