hihi…nou bij deze…op het laatste kaartje staat: toyah van de ven, autopsie (2008),acryl op doek, 175 x 135.

@ Toyah: Dank! Je naam is ingevoegd evenals de links naar de websites van alle genoemde kunstenaars.

Dank je!Die zwart/wit street-art is trouwens van Casper Warmoeskerken.

Waardeloze prijs. Kan iemand mij vertellen waarom Esiri Erheriene-Essi een Daniel Richter naschilderd?:

http://blog.wdka.nl/minorschilderen/files/2008/10/daniel-richter2.jpg

Ik moest ook meteen aan dit schilderij denken van Richter, maar vind dat het schilderij wel meer inhoudt dan ”een nageschilderde Daniël Richter”. Het kleurgebruik lijkt op elkaar ja, en er staan ook 4 honden en mannen op. Persoonlijk is Esiri mijn favoriet. Haar tweede ingezonden werk doet overigens nergens aan D. Richter denken. Wil je echt kopiëer schilderwerk zien, dan moet je eens het werk van Gijs van Lith naast dat van Tjebbe Beekman neerleggen (Ook een van mijn favorieten, de laatste).

r, niet zo gemakkelijk doen hoor, heb het minimaal over compositie, kleurgebruik, schilderstijl, en afbeelding zelf.
Die zijn toch allemaal compleet vernieuwend en fris? , toch?

de schilderkunst heeft het vooral over zich zelf. maar dat is al vrij lang zo. zeker in nederland. enig intellectuele/ inhoudelijke uitgangspunt zou van tijd tot tijd iets meer diepgang en vooral noodzaak met zich meebrengen.

mmmm,

ik zag de foto van mijn schilderij, maar het staat op zijn kop. bij de opening was mijn schilderij namelijk verkeert opgehangen.

kunnen jullie s.v.p. een goede afbeelding van het schilderij plaatsen.
mvg jeroen

Nou, als dit de veelbelovende kunstenaars van de toekomst moeten zijn, dan mag de kredietcrisis de Nederlandse kunst ook wel de nek omdraaien. Academisme viert hoogtij en dat is een slechte zaak. Waar zijn de gelijken van bijvoorbeeld een Veronese die onder doodsbedreiging van de inquisitie z’n schilderij maar een andere naam gaf, maar weigerde het te vernietigen….. Zoek dat maar eens op stelletje brave zondagsschildertjes.

het is wel knap dat prijs na prijs steeds exact dezelfde schilderkunst wint , dat het daardoor lijkt op andere schilderijen lijkt me niet meer dan logisch (of ze nu op zondag of andere dagen van de week geschilderd worden doet er in deze niet zoveel toe)

groot is mooi en
veel is lekker

groetjes van pief paf poef

De reacties lezend ben ik het er mee eens dat hedendaagse schilderkunst vaak weinig vernieuwing behelsd. Echter zijn er een aantal redenen om kritisch na te denken over de commentaren.

1.) Historisch gezien heeft schilderkunst zich tamelijk traag vernieuwd. Soms zaten er gaten van wel een paar honderd jaar tussen elkaar verdringende stromingen. Gemakshalve wordt dus vergeten dat het een resultaat van alledag is dat schilders elkaar refereerden en beeldende oplossing van elkaar ‘lenen’. Wellicht is het ook kenmerkend voor de tijd waarin we nu leven (gedreven door hyper consumptie en een zich nog steeds versnellende technologische revolutie) dat we verwachten dat de schilderkunst, evenals de producten van apple, zich ieder jaar opnieuw uitvindt. Dit lijkt me geen realistische vereiste.

Dit gezegd hebbende, 2.) Van de 24 kunstenaar zijn er een aantal debutanten n.l. Lut, Broszat en Overtoom, die een nieuwe en geheel eigen visie op schilderen brengen, deze kunstenaars zijn wat mij betreft niet duidelijk te plaatsen in een hedendaags discours (alle studeerden aan de KABK, wellicht toeval). Dat er bij de 24 twee a drie echt interessante vernieuwende schilders te vinden zijn lijkt mij geen slechte opbrengst. Wellicht is een probleem in de Nederlandse schilderkunst dat instituten (lees. De Ateliers) zo een sterke stempel drukken op de esthetische verschijning van de schilderkunst die er gemaakt wordt. Rondlopend over de tentoonstelling kon ik precies aanduiden wie in dit instituut verbleven/verblijven, na web research bleken deze vermoedens idd te kloppen. Dit is kwalijk. De kunstenaars die geen 2e fase hebben doorlopen leken meer te hangen op het werk van nu succesvolle kunstenaars (echter lijken de werken dan weinig inhoudelijk statement te behelzen en verbleken ze tot illustraties van iets dat al veel verder is uitgewerkt) wat wellicht logisch is gezien zij minder kritische reflectie op hun werk hebben genoten.

Echter is het in mijn ogen kwalijker dat schilders een esthetische voorkeur ontwikkelen op basis van al ruim 10/15 jaar heersende conventies binnen een instituut. Het is de taak van deelnemers aan instituten juist deze conventies aan te vechten en niet als brave studenten te doen wat hun docenten ze adviseren. Dan lijkt mij de uitwijk naar het buitenland zoals v.b. Overtoom deed een meer verstandige keuze. Dit brengt verfrissing in het hedendaagse schilderklimaat.

Ik hoop dat de prijs volgend jaar dan ook van een grotere pluraliteit of mate van autonomie spreekt. Dit op basis van door de kunstwerken aangedragen parameters met hun eigen ambities en doelstellingen.
Zo hoop ik vooral dat de jury zich weerhoud van een nogal oppervlakkige, clichématige thematiek die aan de prijs was gehangen, naakte mannen.