Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…
Aan het eind van 2009 krijg ik van de oppertrendbeheerder het verzoek tot eindlijst.
Met een mengeling van verwondering, ontzag en afgunst lees ik de al gepubliceerde lijstjes. Waar halen deze experts de wijsheid en eindeloze kennis vandaan om een winnaar of verliezer van het jaar te kiezen?? En ook niet onbelangrijk, hoe komen ze aan die vliegtickets om expo’s in het verre buitenland te bekijken?
Bij de vraag ‘beste album van 2009′ val ik al stil.
Mijn persoonlijk playlist bestaat inmiddels al twee jaar voor 80% uit Amy Winehouse. Die is inmiddels al halverwege de dood en heeft een nieuw album in 2009, dankzij ontstoken siliconen, verdovende middelen en problematische liefdes, niet helemaal geschreven gekregen.
Haastig luister ik nog eens naar het laatste album van Madness ‘The Liberty of Norton Folgate’ waarover een Volkskrantrecensent berichte dat het een hoogtepunt van 2009 was. Heel fijn album, maar bij gebrek aan vergelijkingsmateriaal is het toch wat lastig.
Een goed boek dan? Ik ben al een tijdje halverwege mijn enige literatuurinzage van 2009: ‘Godverdomse dagen op een godverdomse bol’ van Dimitri Verhulst. Tot nu toe een heel prettig boek, maar voor de zekerheid ga ik voor een hulplijn; ik sms een vriendin.
Gelukkig, Annemarie van den Berg die ‘wel’ genoeg boeken leest om een soort van vergelijking te kunnen maken weet me te vertellen dat ik mijn leestijd zinnig besteed. Het is het beste boek van 2009. Eerste druk, oktober 2008, dat wel.
Films misschien? Ik ben nauwelijks naar de bioscoop geweest, maar heb wel zonder het te weten, vrolijk meegedaan aan de uitverkiezing: best bezochte kerstfilm.
Avatar is dankzij de pokahontasstoryline en commerciele SF insteek niet bijzonder salonfähig in de culturele kringen, maar met 3d bril op is het de 12 euro meer dan waard.
Net als Avatar hoort District 9 in het sf genre thuis en ook die film is er desondanks eentje met meerwaarde. Aliens bevolken in Zuid Afrika de townships omdat ze ‘anders’ zijn.
Voor het echte expert advise sms ik echter filmkenner Arianne Olthaar. ‘Gomorra’ komt met overtuiging terug in de sms inbox. Uit 2008 volgens imbd, maar gelukkig pas in 2009 in Nederland uitgekomen. Overigens net op DVD verschenen, dus ik kan het ‘beste film van 2009′ genot nog meemaken op oudjaarsavond.
Vroeger las ik de albumlijstjes in popkrant ‘oor’ (geen idee of het nog bestaat). Opvallend was dat de verschillende lijstjes slechts in nuance van elkaar verschilden. De lijstjes overlapten qua invulling meestal behoorlijk. Dat is in de beeldende kunsten wel anders.
Whatspace en MetropolisM hebben al veel lijstjes. (Op zich is het feit dat MetropolisM zich durft te verlagen tot dergelijke populistische en oppervlakkige digitale bladvulling natuurlijk al een 2009 hoogtepunt.)
Als ik de Whatspace en Metropolism lijstjes lees blijken de lijstjesmakers allemaal een volslagen andere smaak te hebben. Er zit bijna geen overlapping in. Wellicht heeft dat met de bereikbaarheid te maken. Een popalbum is vrij gemakkelijk te beluisteren, maar een Moma show bekijk je niet zonder eerst een vlucht inclusief bodyscan te hoeven ondergaan.
Ik durf aan het einde van 2009 wel met overtuiging te stellen dat mijn expohoogtepunt van het jaar de show van Jasper de Beijer in het Haags Fotomuseum was, waarbij ik graag aanteken dat er wellicht nog betere zijn, maar dat ik daarvoor de vliegtuigtickets en/of tijd niet had.
Ook fijn in 2009 vond ik de Baldesarri show in de Tate Modern in Londen en de Katja Mater show in Heden (nu nog te bezoeken).
Ik mag van Jeroen in mijn lijstje ook best zonder gene wat Nest stoppen, maar laat ik het politiek correct houden en slechts Bas de Wit noemen. Na anderhalve maand tegen Notes on Narratives aangekeken te hebben vond ik het toch verdomd jammer dat zijn beelden weer op transport naar Limburg gingen.
Zo, dat was mijn eerste lijstje ooit.. Soort van, dan..
