De kwaliteit van een beurs is omgekeerd evenredig aan het aantal vertoonde Armando’s. Art Rotterdam toonde dit jaar geen (0) Armando’s.
Een van de drie TV’s
Hoogtepunt één: er was (nagenoeg) geen video op Art Rotterdam. Vlag in top en hoezee!
Andere hoogtepunten/persoonlijke voorkeur:
Jaap Scheeren bij Flatland Gallery.
De piepschuimen altaarstukken van Niels Broszat bij Cokkie Snoei.
Rob van Koningsbruggen, Tanya Rumpff
Navid Nuur bij Martin van Zomeren.
Gino Saccone bij Gabriel Rolt.
Jan de Cock bij Fons Welters
Sanja Medic bij C-Space
Mooiste stand Phoebus Galerie, met tekeningen/etsen Gilbert van Drunen en krijtwerk Willy de Sauter.
Mooiste werk op de beurs: het object van Willy de Sauter.
De details:
Destroyed Room, Marjan Teeuwen, Cokkie Snoei, van dichtbij bezien.
“Our candidate should be melted sushi.”
Philip Akkerman, nu gesigneerd, wiens politieke poster over de grenzen heen werft.
“If you’re going to start a new political party, you may want to create some compelling artwork to give your candidate a distinctive personification.”
Lotte Geeven, detail tekening installatie Mart House Gallery
Erwin Olaf
Stopcontact
Jaap Scheeren
Gilbert van Drunen
Hahaha! (Weet u waarom?)
Detail werk achter glas bij Mirta de Mare: je ziet alles behalve het werk.
Galerie Rob de Vries stikkert naast Jan Maarten Voskuil, precies zo, dat het stuitend wordt. Stikkeren kun je ook op een los prijzenvel. Dat dat niet lukt zal met ego te maken hebben.
Bas van den Hurk in Zinger’s stock.
Detail muurschildering met werk Aukje Koks, Diana Stigter.
Navid Nuur
Een halve oorbel verkocht?!
Jongeleen bij de uitgang.
Noot: drie voor vijf en Het Fotomuseum is al dicht, toe, gesloten. Dat Fotomuseum zit naast Object Rotterdam, vijftig meter van Art Rotterdam verwijderd. Komt er eens volk, sluiten ze de deuren.
Platte ambtenarenmentaliteit of een vorm van arrogantie, domheid, gebrek aan publiekslust?
Dieptepunten:
Goedkope grap. Alvario Barrios bij Witzenhausen.
Nu ja, goedkoop. Deze slappe zever hangt bij u thuis voor 29.000 euro.
Vier gaaien op een rijtje bij Canvas: Tang Ke, 12.900 euro. Walasse Ting kan wel inpakken. (“Het oeuvre van Walasse TING is fleurig en kleurrijk”)
Twee gaaien van Ke doen 6500 euro. Dat is 3250 per gaai. Vier gaaien zijn dus eigenlijk 13.000. Die 12.900 is een koopje. (“Wie maakt me los!”)
Let u op de lelijk geplakte oranje stikkertjes.
Van opzij straalt de uglyness u nog beter tegemoet. Blok perspex met een kupke erin geperst. Hier zijn kinderen voor gestorven in India en China. Vergeten van wie – vergeten waar gezien.
In de Metro Rotterdam – en in de MyCoebergh Clippings. Levert deze olijke ris toch nog 8775 euro aan Vrije Publiciteit op.
Pony Kammen, Laurie Anderson, Christa Maiwald bij Florence Lynch Gallery
Meer zelf gebreeën kunstenaars portretten.
De reiskoffers van Federico Luger / Galleria 42 uit Milaan kunnen zo mee terug het vliegtuig in.
Absolute dieptepunt was wel het opblaasvliegtuig van Jiao Xingtao bij Canvas, traditioneel sterk in slechte kunst van ver weg. (Hoewel: de kupkes in perspex waren erger…)
