De donkere kant van Joncquil openbaart zich bij Ramakers..
Als je maar diep genoeg diepzee duikt dan kom je op een gegeven moment vreemd oplichtende vissen tegen met witte bolle ogen en rare aanhangsels.
Daar komen is lastig, want op die diepte is de waterdruk dusdanig dat geen mens het zonder professionele bescherming overleeft.
De situaties op de schilderijen van Joncquil bij Ramakers lijken zich af te spelen in dergelijke werelden: bekend maar toch onbereikbaar.
Het zijn plekken die alleen bekeken kunnen worden door infraroodcamera of telescoop..
..of die beschreven staan in obscure sprookjesboeken.
Het contrast met het werk van Michael Johansson kan bijna niet groter, want Johanssons werk is direkt herken- en tastbaar en op ware grootte. Het is de realiteit van om ons heen, zakelijk gebracht en in primair palet gespoten.
Elke man (en wellicht zo af en toe ook wel een vrouw) heeft ooit wel eens plastic onderdelen uit een framepje gedrukt om er vervolgens een F16 of duikboot mee te maken.
De overeenkomsten tussen de werken wordt gezocht in de inrichting van de tentoonstelling..
.. waarvoor vooral de bloksgewijze ophang van het werk van Joncquil is ingezet..
.. en de selectie op basis van kleur.
Nog tot 30 mei kan er naar Ramakers afgereisd worden om de show te bezoeken. Liefhebbers uit Amsterdam die te lui zijn voor een tripje naar Den Haag kunnen eind van de maand terecht op de Art Amsterdam, waar een verlengstuk van de show wordt gepresenteerd.
http://www.galerieramakers.nl
http://www.joncquil.com/
http://www.michaeljohansson.com/
