Er waait een frisse wind door MU en wel van het zuigende, intergalactische soort. Fons Schiedon, voorheen beter bekend als topanimator gaat multi-interpreteerbaar tekeer in een wervelwind van disciplines, anekdotes en technische (on-)mogelijkheden. Verwijzend naar voorbepaalde momenten van interpretatie in de dagelijkse werkelijkheid moet je net zo goed bij deze expositie een bepaalde mate van kunst-voorkennis hebben om het een en ander te plaatsen, wat op de valreep een meta-momentje genereert waar de spreekwoordelijke honden geen brood van lusten.
Gaat dat zien! Nog tot 20 maart.
(een bericht van Erosie)
Persoonlijke favoriet, fit-to-frame-giraffe in galop, briljantje van (wisselend) formaat.
Alles vakkundig vastgelegd.
Ennio Morricone, kom er maar in!
Voorkant is achterkant en andersom.
Een potje janken, gieren en brullen waar Bas Jan Ader nog een puntje aan zou kunnen hebben zuigen.
De spreekwoordelijke hond.
Videoprojectie van een videoregistratie.
Detail van een detail.
Nog tot in de kleine uurtjes en onder grote belangstelling pingelde de zoete Franse pianoremix door de straten van het Eindhovense, kortom een goeie avond, afgesloten in de lokale after-MU kroeg van weleer, de La Folie.
