Zo recent nog met hen samengewerkt voor Guess Who’s Coming #2. Emmo een week geleden nog gesproken in de galerie. Ik ben met stomheid geslagen.

het is verschrikkelijk…

Dit is echt shocking news! Heb ze nog gesproken in Venetie op woensdag en dan nu dit bericht… ik kan het gewoon niet geloven. Kan me helemaal aansluiten bij JB zijn bericht, echt het hart op de juiste plaats! Ga de warme ontmoetingen met de glimlach en twinkelende ogen van Karmin missen. Veel sterkte toegewenst aan de nabestaande en alle vrienden bij dit grote verlies.

Twee van de beste en liefste mensen, nooit meer en voor altijd bij ons!

Gruwlijk.
Rotterdam zal ze missen.

Twee groot verlies.

Ik ben in shock. Onbegrijpelijk en ongelooflijk. Ik zal ze verschrikkelijk missen. Alles van waarde is weerloos….

tjonge wat triest

Verschrikkelijk nieuws, ben de hele dag van slag, zulke goede vrienden en lieve collega’s, ze zijn weg. Heel groot verlies voor de NL kunstwereld. We dragen ze voor altijd in ons hart.

Vreselijk…hele warme en gedreven mensen!

Niet te bevatten.

Wat een vreselijk bericht, eigenlijk niet te geloven. We zijn er kapot van.
Lieve collega’s, mooie mensen, altijd warmte. We kunnen het even niet bevatten. We wensen familie, vrienden, kunstenaars, collega’s en ieder ander die Emmo en Karmin kenden veel sterke om dit verlies te dragen.
Tom en Joyce

Ik kan het niet bevatten. Ik ken ze beide al zo lang. Ontzettende lieverds, geweldige galeriehouders. Maakte met zoveel plezier met karmin de what’s up. Ik heb zo’n bewondering voor de manier waarop ze alles deden. Een diepe buiging daarvoor. Ik ga onze avonden, middagen en onverwachte bezoekjes met lekkers zowel hier als in Berlijn vreselijk missen. Veel sterkte voor iedereen die dichtbij hen stond. Karmin en Emmo, ik hou van jullie.
Masja

Ik kan het nog maar moeilijk geloven. Een instituut dat er van het ene op het andere moment niet meer is. Emmo en Karmin’s levens -en werklust hadden hun weerslag op meer mensen dan ik me kan voorstellen, zo ook op mij. Een baken van warmte en oprechtheid in de kunstwereld en daarbuiten. Ik zal ze erg missen

ik kan het eigenlijk niet geloven; Dit doet heel veel pijn! Ik ken ze al zo lang! Zo veel meegemaakt en samen gedeeld. Emmo en Karmin waren altijd bereid je te helpen, je kon altijd een praatje met ze maken! Twee lieve schatten mensen met het hart op de goede plaats! Wat een liefde voor de kunst! Wat een gemis!!!

Ben zo’n beetje groot gegroeid met Emmo en Karmin. Ze waren er altijd. Wat een gemis. Heel veel sterkte voor vrienden en familie en kunstenaars die met hen werkten.

Een verschrikkelijk en ontzettend triest bericht over een groot verlies. Kan het eigenlijk niet geloven en wens familie en vrienden heel veel sterkte toe.

R.I.P. Ik heb er geen woorden voor hoeveel pijn het doet dat ze er niet meer zijn. Ik kan het gewoon niet geloven. Ze waren me steun en toeverlaat en heb een hoop gezelligheid met ze gehad. En ik denk zo voor heel veel mensen. Dit kan gewoon niet waar zijn. Wat is in hemelsnaam gebeurd dat dit heeft kunnen gebeuren? Kan er met me verstand niet bij en zal ze enorm missen.

rotterdam huilt…twee kunstpromotors en lieverds weggerukt uit het leven!

Vreselijk. Enorm veel sterkte…

Mijn lieve Tubelight maatjes zijn er niet meer. Wat een gemis.

vreselijk.

verschrikkelijk.

Karmin gaat nu Emmo eindelijk ‘Awawawoubiland’ laten zien…. Het is er vast heel erg fijn.
Cokkie

Voor degene die de vide moet gaan sausen; De lange ladder ligt aan de overkant in de brandgang, ze kwamen hem regelmatig lenen maar zijn niet meer in de gelegenheid het door te vertellen. Ongelofelijk!
De overbuurman

Zat nog net drie weken geleden met een gezelschap naar Emmo te luisteren die mooi vertelde over hoe ze de galerie runnen en wat ze doen in Berlijn, en ik dacht: ‘Goh, die twee doen dat toch maar, zo, met die passie!!’

Sprakeloos nu..

Een verschrikkelijk bericht. De Witte de Withstraat zal leeg zijn. De Rotterdamse kunst verliest een groot deel van haar ziel. Ik leef mee…

Moeilijk te bevatten. Ook in berlijn zullen ze erg worden gemist…
gj

Een gure wind die uit het niets opsteekt in zonnige dagen. Met Karmin en Emmo gaat voor mij plots een warm stukje Rotterdam heen. You will be with me.

Twee mensen met een groot hart, immer betrokken. In hun galerie en bovengelegen huis was gastvrijheid troef. Twee ‘vaders’ voor Tubelight.
Rijsttafels werden aangelegd waarbij iedereen welkom was, zoals met de afgelopen Art Rotterdam.

Laten we hun generositeit, energie en vriendelijkheid eren tijdens de herdenkingsdienst in het Boijmans, die waarschijnlijk komende dinsdag plaatsvindt.

Intens triest bericht.
Mooie tentoonstellingen, fijne, hartelijke gesprekken.
Ik zal het nooit vergeten.

Lieve Emmo en Karmin, Opeens zijn jullie weg. We zagen elkaar zo vaak, het leek alsof een half woord genoeg was. Had ik maar in langere zinnen gesproken. Heb ik jullie ooit gezegd hoe fantastisch jullie waren?

Wat een vreselijk nieuws, kan het nog steeds moeilijk bevatten. Twee hele lieve, betrokken en oprechte mensen, altijd bereid om je te helpen. Een groot gemis.

Zoveel warmte, zoveel liefde. Een haven voor de kunst. Twee handen op een buik, en hopelijk nu ook weer samen.

Het enige dat me troost is dat ze nu altijd samen zijn…
Wat heb, niet alleen ik, maar wij allemaal veel gehad aan de energie die zij beiden hebben gegeven.

Ik ga ze zo missen, maar zal ze niet vergeten

Gisteren legde ik 2 jonge merels terug in hun nest.
Karmin en Emmo waren dat warme nest in de kunstwereld.
Een nest met talent wat zij zo goed verzorgden.

Lieve Emmo, ik was net weer een lijstje aan het maken van films die we zouden kunnen gaan zien. Pina 3D draait nog altijd in Berlijn. En lieve Karmin met jouw vele zoete verrassingen. Bo, Mo, San, Bart en ik denken met een lach aan jullie terwijl de tranen biggelen.

Emmo en Karmin waren mij ook zo dierbaar.
Hun onuitputtelijke energie en liefde blijven voor altijd een voorbeeld.

Verdomme, een klap vol op de kanis.
Twee lieve mensen met een goed, groot hart.
Heel veel sterkte toegewenst aan de nabestaanden.

Verschrikkelijk
Dag mijn lieve helden…

Vreselijk nieuws.
Veel sterkte aan familie en vrienden…

Ongelooflijk triest en verbijsterend nieuws.
De meest collegiale galeriehouders die ik kende. Altijd vrolijk en opgewekt en wat een energie!
We gaan jullie echt missen jongens!

prachtige foto van ze hierboven JB, zeer kenmerkende poses.

Vanochtend kreeg ik dit verschrikkelijke nieuws te horen van Lucas Verweij uit Berlijn. Twee vrienden, die kunstenaars, ontwerpers en hun publiek met open armen ontvingen. Bij hen had ik altijd het gevoel persoonlijk gekend te zijn. Hun gedrevenheid, om telkens meer te doen dan een mens normaal gesproken kan, heeft hen wreed uit het leven gerukt.
Ik zal jullie missen.

Lieve Emmo en Karmin,
We hebben elkaar nog zo veel te vertellen en de witte hemel zou jullie nog graag willen begroeten.
Ik zal jullie in gedachte erheen brengen. Rust in vrede……………….
http://whiteheaven.org

Verschrikkelijk ! een groot verlies voor de kunstwereld. Zulke lieve, gepassioneerde actieve galeriehouders. Veel sterkte voor familie en vrienden en iedereen die hen kende.

Ik hoorde gistermiddag dit verschrikkelijke bericht, helemaal van slag.Zoveel goede herinneringen. En plannen. Misschien komt er toch, in een of andere vorm een huiskamergalerie op de Delftsestraat? Ik ga jullie missen. Veel sterkte voor de families en vrienden.

Onbegrijpelijk, ongelooflijk, even snel de galerie in om gedag te zeggen is er niet meer bij.. Karim ben je nu samen met Emmo in Awawawoebie? Hopelijk is het er net zo mooi als je altijd met pretlichtjes in je ogen beschreef..Herinneringen schieten voorbij, de tranen in mijn ogen.Ik ga jullie missen.

Wat verschrikkelijk erg. En treurig en niet te bevatten, ik lees het net.

Wat een afschuwelijk nieuws om te horen dat voor Emmo en Karmin het leven afgelopen is.
Op zulke momenten besef je dat je van elke dag moet genieten alsof het je laatste is, want het kan ons allemaal overkomen.
Ik heb recent nog kunnen ervaren hoe gepassioneerd Karmin met zijn vak omging en hoe hij anderen daarvan liet meegenieten.
R.I.P.

Als oud collega ben ik zeer geschokt door het droeve bericht over het ongeval. Beide waren lieve en zeer gewaardeerde collegas. Hun beider passie voor de kunst was een verademing in een wereld waarin het grote geld steeds belangrijker werd. Ze zullen zeer gemist worden. Door mij in ieder geval. Ik wens de familie, vrienden en kunstenaars veel sterkte.

Lieve Emmo en Karmin, als vrienden sterven, als water uit een glas gieten, wij rouwen als droef neervallende droppels, tien teertonnen, tien traantonnen, dat jullie mooie ziel verder mag reizen.

Wat een vreselijk nieuws! Ik wens vrienden en familie veel sterkte en kracht. Dit is een groot verlies voor de Nederlandse kunstwereld en ik hoop dat hun gedachtegoed zal worden voortgezet.

Heel erg. Wat een prachtmensen en betrokkenheid. Wat een verlies voor de kunsten en Rotterdam.

Lieve Karmin en Emmo,
Wat zal ik jullie missen.
Vorige week nog met Emmo gepraat over nieuw werk en expositie. Het is heel vreemd maar ook fijn dat we elkaar toen nog hebben gezien en zo’n interessant gesprek hadden. Nu zijn jullie er niet meer, dat voelt zo verdrietig en is niet te bevatten. Bedankt voor het vertrouwen en alle leuke momenten samen.

Wat een groot gemis deze lieve mensen.
Sterkte gewenst aan familie en vrienden.

ik sluit me aan bij Frank van der salm..

Ik ben in shock. Onbegrijpelijk en ongelooflijk. Ik zal ze verschrikkelijk missen. Alles van waarde is weerloos….

Dit is zo treurig.
Heel veel sterkte toegewenst aan familie en vrienden.

Emmo en Karmin jullie waren geweldige collega’s die heel erg hun eigen gang gingen! Ook veel dank voor jullie support en advies.

Zo abrupt kan het leven eindigen. Ik wens de vrienden en familieleden van Emmo en Karim heel veel sterkte. Het waren zeer bijzondere collega’s.

Geschokt van dit nieuws! leven mee met de familie vrienden en bekenden .
Rust zacht lieve mannen !
Cees en Theo

Zonde Zonde Zonde Zonde
Zware slag voor Rotterdamse kunst
RIP

Wij zijn letterlijk sprakeloos!!
Frits & Emmy

Inderdaad, schatten van mensen waren het……!!!!! Allebei altijd vrolijk en klaar om het positieve eerst te zien. Erg pijnlijk allemaal
Kees

Karmin & Emmo

deze stilte
draagt de echo
van twee open harten

als een zachte bries van liefde

Verschrikkelijk bericht, verschrikkelijk einde, groot verlies voor kunst en kunstenaars.

Karmin and Emmo, i’m so shocked and sad about your tragic death. we have been booth neighbours at art fairs. we had so much fun. you were both so positive and passionate art people. i will miss you !
Barbara

Verbijsterd. Samen aardig wat gedeeld. Groot verlies voor iedereen hier en voor de kunst.

Hoe bizar kan het leven soms eindigen. Een klap voor de Rotterdamse kunstwereld. Een klap die een impact heeft maar ook een klap die we niet zullen vergeten. We zullen het niet vergeten omdat jullie veel voor ons allemaal hebben betekend. Daarvoor dank!

Emmo en Karmin,
Jullie zaten altijd vol plannen, waren onafgebroken bezig ze te realiseren en deelden jullie enthousiasme over de kunsten met een lach en een intense interesse voor de ander. Jullie hebben een eigen plekje in mijn hart.

Het bericht bereikte mij pas laat, toen ik van de Bienale weer thuis in Buenos Aires kwam. Ik heb ze nog zojuist in Venetie ontmoet… Ik kan het niet geloven en elke gedachte aan hun overlijden werkt verlammend. Zulke goede vrienden. De liefste mensen die ik ken. Een deel van mijn hart, voor altijd…

Intens verdrietig. Een groot verlies voor Rotterdam.
Dag lieve Emmo en Karmin, ik zal jullie missen.

Ongelofelijk verdrietig nieuws, het waren inderdaad twee hele warme, enthousiaste en ondernemende mensen, die niet weg te denken zijn uit het Rotterdamse culturele leven. Nu zullen we het veel te vroeg met hun nagedachtenis moeten doen.

Soms staat de wereld ineens even stil. Het is een schok die niet waar kan zijn, maar het toch is. We zijn er stil van.
Namens het Heden team, Jacko Brinkman

Misschien wel twintig jaar geleden: MK nog aan huis op de Mathenesserlaan. Opening… Alle huisraad en meubels verwerkt tot een enorme installatie (van wie ook alweer?) die door voor- en achterkamer heen liep. Emmo en Karmin moesten weken lang op de grond zitten en van plastic wegwerpservies eten. Het dagelijks bestaan werd een sculptuur, het leven werd kunst. Dat is sindsdien eigenlijk nooit veranderd; ze leefden kunst – tot maandag. Wat achterblijft zijn onuitwisbare herinneringen en een indrukwekkend voorbeeld van liefde voor kunst en de mensen die daarbij horen. Ars longa, vita brevis. Dag MK.

Zelden zulke aardige, gastvrije galeriehouders ontmoet. Het is een groot verlies voor de (kunst)wereld. Maar hun manier van mensen benaderen zal voor velen als voorbeeld dienen.

Karmin en Emmo’s bewonderenswaardige mentaliteit en gedrevenheid waren voor ons een lichtend voorbeeld. We hebben hen vaak in ons achterhoofd gehad wanneer we nadachten over de juiste manier om kunstenaars en kunst te laten schitteren. We zijn ze heel erg dankbaar en zullen ze nog vele malen missen.

Bizar om in de krant jullie namen te lezen. Herinneringen aan mijn begintijd en jullie vertrouwen en fun. In een film is het romantisch als twee gelieven samen sterven, maar dan is het aan het eind, en dit had nog helemaal geen eind mogen zijn. Lieve gasten…!

Eerste kennismaking met en aankoop van MKgalerie was op de KunstRAi 1997.Laatste kunstkoopregeling loopt nog.Jullie hebben ons laten kennis maken met prachtige kunst en waren behulpzaam bij het aanschaffen ervan.Persoonlijk was ik verbaasd dat jullie onze naam altijd paraat hadden als we de galerie binnenliepen of elkaar zagen op de KunstRAi.
En nu dat krantenbericht…paf!
Emmo en Karmin, bedankt.

toen ik jullie leerde kennen waren we achterburen, later collega’s en altijd vrienden, dierbare, lieve vrienden in goeie en slechte tijden… alhoewel we elkaar niet meer zagen, wel nog steeds mailden, belden, wanneer kom je naar berlijn.. dit najaar zei ik laatst in januari… rust zacht samen, dank je wel. rian

EEUWIG JONG
De tekst die jullie met foto instuurdevoor het
,Vriendenfotoboek,voor mijn 60ste verjaardag.

Bedankt Rust zacht

Aart

Ter nagedachtenis van Emmo en Karmin zullen we een herdenking houden in Basel op dinsdagavond 14 juni om 9 uur s’avonds in het restaurant van de Elizabethen Kirche dichtbij Kunsthalle Basel.
http://www.offenekirche.ch/elisabethenkirche_cafe_bar.htm
voor meer informatie: +31627550893

:-(

Grote verslagenheid over dit vreselijke ongeluk hier bij al onze medewerkers.
Hebben in de afgelopen jaren altijd een leuk kontakt gehad.

Wij wensen de familie en vrienden alle sterkte in deze moeilijke dagen

Namens het gehele Dekla Team.

Mijn oprechte deelneming.
Verschrikkelijk.

Emmo en Karmin, twee lieve mensen waarbij kunst door de aderen stroomt. Bevlogen, enthousiast en volhardend. Kunst is niet alleen handelswaar. Kunst maakt gelukkig. Emmo en Karmin laten een grote lege plek achter in kunstminnend Rotterdam.

Emmo, Karmin, rust zacht.
Heel jammer dat jullie niet meer hier zijn.
Sterkte voor jullie naasten.

kreeg net het een vershrikkelijk nieuws door.
Het is stil….

weet niet wat ik moet zeggen er zijn geen woorden voor… ik wens de nabestaanden veel sterkte toe

De heren hadden altijd een grote glimlach, waar ze ook waren. Grote vrienden van het vak en het leven.
We gaan ze enorm missen.

Een groot verlies voor de Kunstwereld en het vrije denken !

Emmo en Karmin, zulke openhartige, warme en lieve mensen. Zo begripvol, ruimdenkend en warmhartig. Ik kan het op dit moment nog niet bevatten. In ieder geval heel erg bedankt voor het opvangen en het geven van de kans om Berlijn voor mij alsnog mooi af te sluiten. Ik heb nog steeds het idee dat ik de MKgalerie in Berlijn binnenloop en Emmo daar zal treffen en dat ik als vanouds op de galerie zal letten en dat Karmin binnenkomt met talloze boodschappen en lekkernijen en we praten over het thuisvoelen in Berlijn. Ik kijk nog steeds vol bewondering naar jullie leefinstelling (zo open voor alles en iedereen), het leven op zijn beloop laten.

Beautiful people, good friends and guiding lights, living on and shining bright in my memories, thoughts and deeds. Thank you for all you did, and for teaching me the true meaning of kindness and friendship.

Schokkend dat bericht in de brievenbus vanochtend. Emmo en Karim jullie waren zo verschrikkelijk aardig! Ik zal jullie vreselijk missen. Naar Rotterdam of een beurs gaan zal vanaf nu nooit meer hetzelfde zijn.

Op internet kwam ik nog een filmpje tegen waarin Karmin uitlegt hoe een galerie werkt. Dit wil ik iedereen niet onthouden. De passie van Karmin voor zijn hobby en vak. Wat mis ik jullie!!!!!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=MWIFk5bvRNE&feature=player_embedded#at=35

Ik kan het niet geloven.
Twee zo gepassioneerde kunstliefhebbers
en gastvrije lieve mensen.
Een galerie geboren uit liefde voor de kunst en de kunstenaars.
Wat heb ik een goede herrinnering aan jullie!

Sterkte gewenst voor alle familie, vrienden en betrokken kunstenaars.

Zoveel mooie herinneringen: zoveel verhalen, etentjes, tentoonstellingen, telefoontjes, emails en bezoeken aan Rotterdam. Eén verhaal dan dat illusteert hoe ze waren en vooral waarom ze zo geliefd zijn. Twee jaar geleden zou ik met een groep Academie studenten vanuit Groningen een dagje Rotterdam doen. Kunst kijken, atelierbezoek en de MK bezoeken. S’morgens zo ziek als een hond de iedereen gebeld dat ik niet mee kon, voor niemand een probleem. Ook Emmo en Karmin zouden ze gewoon om een uurtje of 5 ontvangen en iets over de galerie vertellen.
Een dagje later werd ik gebeld door één van de studenten dat het ontzettend tof was geweest bij die galerie. Ze waren er bijna de hele avond geweest omdat ze niet zonder eten weer op de trein terug mochten. Karmin had chinees+bier gehaald voor de hele groep en het was supergezellig geworden. Zo waren ze…..

Emmo en Karmin waren genereus en gastvrij. Optimistisch als de zon scheen, zoals vorige week in Venetië, maar ook als het regende. Ik mis nu al hun vanzelfsprekende levenslust en liefde voor de kunst, wezenlijk voor Rotterdam. En voor wie zij waren.

Gewone dingen op ongewone tijdstippen, ik kan er maar niet aan wennen. Gebeld worden midden in de nacht is zo eentje. Je denkt dan meteen: dat is hommeles. Afgelopen maandagnacht was er zo’n moment. Vol ongeloof hoorde ik aan de andere kant van de lijn vertellen dat Emmo én Karmin waren overleden aan de gevolgen van een auto-ongeluk.

Bij Emmo en Karmin langs gaan was als ondergedompeld worden in een warm bad. Er was altijd een luisterend oor en genoeg te drinken en te eten (vooral dat laatste, want Karmin kookte altijd véél te veel). Dat deden zij niet uit barmhartigheid of om je vriendschap te kopen maar uit oprechtheid, Emmo en Karmin waren immers filantropen pur sang.

Onlangs hun niet aflatende en steeds weer door nieuwe ideeën gestuwde werklust waren ze er altijd voor je. Emmo en Karmin deden immers altijd alles met passie en gedrevenheid. Het kostte zowaar moeite om iets terug te doen. Als ik een keer een etentje of een bioskoopbezoek wilde betalen moesten ze daar niets van weten. Daar moest ik echt op aandringen!

Bij mijn man Sander ontpopte ze zich als echte peetvaders. Met name Emmo was voor hem een klankbord en een steun en toeverlaat. Als hij iets niet bij mij kwijt kon of wilde of een second opinion wilde horen ging hij altijd naar Emmo. Dat vond ik eigenlijk wel fijn, want Emmo en ik zaten vaak op 1 lijn en als Emmo het ook al zei, dan moest het wel goed of waar zijn.

Ik heb inmiddels honderden reacties op internet op de dood van Emmo en Karmin gelezen. Die troosten me en geven me een warm gevoel. Vanuit de hemel zouden ze zich ongemakkelijk voelen bij het lezen van zoveel lofuitingen. Genereus, liefdevol, bevlogen, positief ingesteld, onbaatzuchtig, energiek, uit het juiste hout gesneden, e.d. het kan niet op. Het is nog allemaal waar ook, want zó waren ze gewoon.

Het cliché luidt dat het overlijden van Emmo en Karmin een grote leegte achterlaat. Dat is ook zo, maar als we wat minder dramatisch mogen zijn zou ik liever willen zeggen dat ik het een eer vond dat ze een onderdeel vormden van mijn leven.

Rotterdam, 10-06-2011

Lieve Emmo & Karmin,

In vervolg op het eerdere geschrevenen hoe moeilijk het te bevatten is dat jullie er niet meer zijn en de pijn en verdriet die me dat geeft en hoe gek ik op jullie ben wilde ik nog dat dingen kwijt….

Door vooral Emmo (omdat hij de meeste keren in Berlijn was al ik er bij hem was) heb ik Berlijn leren kennen. Ik was er nooit geweest maar gelijk verknocht net zoals Emmo dat gelijk was en Karmin beetje bij beetje ook werd. Vond de trein reis met Emmo samen ook erg leuk en gezellig. Leuker dan alleen te reizen. Krantje lezen, spelletjes doen, kletsen over van alles, enz. Was graag nog veel vaker met je gegaan.

Weet je nog Emmo afgelopen december dat Robert en ik in Berlijn bij je waren en we een kerstboom gekocht hadden en het huis in kerstsferen gebracht hadden met kaarsjes enz. Dit was geloof ik de 2e keer dat jullie een kerstboom hadden de 1e keer ook door mij en toen in ook in Berlijn. Een andere kerst in Rotterdam was er geloof ik geen kerstboom maar ik had wel de eettafel voor het kerstdiner aangekleed met een kerskleed en kaarsjes. Karmin vond het maar niets maar omdat ik het was mocht ik op kaarsen en kaarsstandaard jacht in de winkel. Bij Emmo zag ik toch een glinstering in zijn ogen toen ik er mee bezig was. Maar die glinstering van geluk/blijdschap zag ik vaker bij hem als ik binnenkwam of ik weer een hoop kletste of aan gewoon aan het klieren was.

Of die keer dat ik in Berlijn aankwam en jij Emmo me gelijk verraste met gasten die er al waren en mee aten. Ik kon nog niemand en ben dan in begin wat verlegen maar het was wel gezellig en na het eten nog wezen stappen (after dance party van iets van kunstbeurs in Berlijn) met één van je gasten Edo Dijksterhuis. Was een onverwachte gezellige avond en onverwacht stappen met iemand die ik nog niet kende maar erg gezellig mee was. En zo kwam ik steeds dus leuke en aardige mensen via jullie tegen. Wat zal ik zulke spontane dingen en zulke mensen bij jullie gaan missen!

Ook toen je een keer (toen ik in Berlijn was) en jij Emmo tussendoor enkele dagen naar Nederland was en ik alleen in huis zat. Dit hoorde ik pas toen ik in Berlijn aangekomen was en wel een beetje van slag was erdoor. Ik miste je toen Emmo maar dat wist je al. Kan niet zo goed tegen dagen alleen zijn en ik weet nog toen ik terug kwam ik je al in de gang van het trappenhuis hoorde lopen dat jij het was ik voelde mezelf weer stralen en ik besprong je bijna toen je binnenkwam zo blij was ik en jou zag ik ook stralen zoals ik je zo vaak zag stralen.

Jullie heb me erg veel vrolijke momenten bezorgd en was er ook voor me als ik me neerslachtig voelde en wist me altijd weer met je woorden beter te laten voelen. Zoals ik me deze week voel en ik had ik eigenlijk de behoefte en neiging naar je toe te komen Emmo om te praten en als je in Berlijn gezeten had zou ik je gebeld hebben, maar ja dat kon niet want je ben er niet meer. En dat te beseffen dat moment maakte me nog verdrietiger. Een steunpilaar en toevluchtsoord of gewoon voor de gezelligheid en een praatje langs kan wippen en waar ik altijd welkom was is zomaar weg en wat geeft dat een enorme leegte. Ook dat je me soms corrigeerde als ik achteraf stommen dingen zei. Je zetten me ook veel aan het denken en veranderde mede ook me gedachte patroon. Ik nam meer van je aan dan je denkt. Met me vriend Robert ben ik erg blij (volgende week zondag trouwens 9 jaar getrouwd) en kan ik ook me ei bij kwijt maar soms heb ik ook wel behoefte aan een ander luisterend oor die mij net als Robert goed aanvoelt en dat was jij voor me.

Zo merkte ik deze week nu gelijk al dat zonder jou Emmo ik mezelf buiten Robert om minder goed me ei kwijt kan. Dat voelt heeeeeeeeeeeeeeel zwaar. De toekomst zal leren hoe dat opgevangen zal moeten worden. Wat dat betreft waren jullie nog belangrijker voor me dan jullie al dachten. Emmo & Karmin jullie waren beide op een andere manier een ECHTE vader voor me. De beste vaders in de wereld! Weet en voelde ook dat jullie echt super dol en gek op me zijn/waren.
Karmin zijn kookkunsten vond ik altijd erg lekker. Was vooral gek op zijn pindasaus. De lekkerste die ik ooit op heb wat zal ik die missen. Emmo vond dat hij niet zo goed kon koken maar ik vond dat hij ook lekker kon koken hoor en dat heb ik je ook vaak gezegd. Die oliebollen die je maakte waren ook altijd weer erg lekker ook die zal ik enorm missen.

Op kunstgebied ben ik een beetje een analfabeet denk dat ik ook altijd moeite had met die stilte in de galerie en kwam daarom altijd met van die nieuwe hippe ideeën voor in de galerie waar we dan over discussiëren en dat al die ideeën van me niet passen in de kunstwereld. En kreeg er altijd wel een leuke discussie door. Heb door jullie ook wel en een en ander geleerd op kunstgebied en dingen gezien die ik erg mooi vond. Door jullie zelfs op me website (iamsander.com) een categorie “Art” gemaakt met kunst wat me erg aansprak. Hier moet nog veel aan toegevoegd worden en wilde jullie mening er ook nog over horen en Emmo wist wel een beetje waar ik van hield. In Berlijn zijn Emmo, Geer Pouls, Ben Sleeuwenhoek en en ik (al twijfel ik nu met wie ik er was van hen) eens naar een opening van een foto tentoonstelling geweest van veel portretten van mannen en vrouwen. Vond het een erg leuke tentoonstelling en daar in aanraking gekomen met Larry Clark, Jack Pierson en Nan Goldin. Door Emmo en Karmin ben ik in aanraking gekomen met bijvoorbeeld werken van Ditty Ketting en Frank van der Salm die me erg aanspraken. We hadden het niet veel over kunst, maar ja daar hadden jullie in het dagelijks leven al genoeg over. ;-) Al had ik zeker nog wel adviezen willen krijgen voor me site qua kunst. Ben ook erg blij met het mooie grote schilderij wat we van jullie cadeau gekregen hebben voor ons nieuwe huis 4 jaar geleden. Maakt dit alles nu wel heel erg speciaal en heeft nu ook veel emotionele waarde. Wilde jullie nog steeds eens vragen wie de kunstenaar ervan is. Het heeft een mooie plek gekregen in de woonkamer.

Karmin kwam vroeger ook vaak met nieuwe ideeën aanzetten om samen een kinder bioscoop te runnen of een saté restaurant te runnen waarbij ik mocht bedienen. Karmin zat vol leuke ideeën.

Vond het ook heel erg lief van jullie dat jullie Joep onderdak boden omdat het bij Robert en mij in ons kleinere vorige huis waar we Joep tijdelijk onderdak hadden geboden niet zo goed meer ging meer met zijn drieën. Een jongen onderdak bieden die jullie nog helemaal niet goed kende maar jullie na er even over te denken je wel tijdelijk over wilde ontfermde. Dat tijdelijke werden jaren. Dat zegt heel veel over jullie hoe jullie in het leven stonden ook en hoe jullie omgaan met andere mensen. Jullie zijn echt schatten.

Met Emmo ben ik ook vaak naar de bioscoop geweest. Met Karmin wat minder omdat het zijn ding niet zo was en vooral en veel beelden in films al snel eng vond en dan weg ging. Vond altijd wel grappig Karmin zijn reactie bij sommige scènes. Voordat jullie de vestiging in Berlijn hadden ging ik vaker met je naar de film Emmo maar toen was je ook vaker in Rotterdam. In Berlijn zijn we ook vaak naar de bioscoop samen geweest. Vooral de Duitse films trokken me aan. Weet je nog die dag dat we naar drie films gingen en tussendoor even ergens gingen dineren en het zo druk was dat we aan een tafel voor vier personen moesten zitten waar al een jongen en meisje zat en er ook door jou mee in gesprek kwamen en die jongen, Michael (zijn achternaam is me even ontschoten) aan het sjansen met me was. En zijn telefoonnummer gaf. Hij dacht eerst dat je me vriend was Emmo zei die later waar jij wel om moest lachen. ;-) Was toen later die week met hem nog naar een film geweest en jij had ook nog een poosje contact met hem toch. Dacht dat jullie nog naar tentoonstelling waren geweest en wat gegeten. Zeker in de begin tijd had jij Emmo nog niet zo veel vrienden daar maar je was wel goed in het maken van vrienden.

Ik kan zoveel over me belevenissen met jullie schrijven. Niet alles schiet me gelijk te binnen maar toch. Word erg blij van deze gedachtes over jullie maar als ik nu dan weer bedenk dat jullie er zo plots en door denk ik zo veel toevalligheden niet meer zijn word ik erg verdrietig.

Weten jullie nog in november 2008 toen ik jullie je vertelde dat op een vrijdag middag toen ik in een museum in Den Haag met me vriend was bij een tentoonstelling van Erwin Olaf was met Robert dat met de telefoon van een vriend (Edwin) van me gebeld werd. Had al 4 dagen niets van hem gehoord en kreeg hem niet te pakken en was al erg verontrust en toen belde zijn broer met de mededeling dat Edwin dood in zijn bed gevonden was. Terwijl het weekend ervoor nog bij me was. Dat moment in dat museum voelde het alsof de grond onder me voeten wegzakte. Ik was zo enorm verdrietig ook en begreep het gewoon niet en ging kapot van de pijn zo onverwacht. Heb er toen ook veel met jullie en vooral Emmo over gepraat en alleen weet ik betreft dit niet meer wat je me voor adviezen gaf om hoe er mee om te proberen te gaan.

Vraag me nu af wat jullie me zouden zeggen nu zelf denk ik net zoals me moeder gisteren zei dat jullie niet zouden willen dat ik er onderdoor zou gaan van verdriet, dat ik verdrietig mag zijn en jullie zeker mag missen maar ook wel moet genieten van het leven zoals jullie deden. Het is alleen zo moeilijk maar ik doe wel me best en zal veel van jullie adviezen goed onthouden. Het zal denk nog wel even erg moeilijk en emotioneel voor me zijn maar ik zal proberen sterk te zijn de komende tijd. Ter nagedachtenis aan jullie zal ik nog wel een pagina maken op me site die hebben jullie zeker verdiend. Jullie zullen me van boven denk ik ook best wel in de gaten houden en over me waken. Doe jullie me oma en Robert zijn oma en Edwin de groetjes van me daarboven! Ooit zullen we elkaar weer tegen komen en dan weet ik al hoe je glimlach zal zijn Emmo als je me zie, en Karmin zal dan wel weer een leuk idee hebben. ;-)

Ik zal altijd van jullie blijven houden!

Kus en heel veel liefs ,

Jullie Pleegzoon Sander

Hoe Emmo op de Art Amsterdam voor de honderdste keer weer die zwarte steentjes bij elkaar veegde, nadat er iemand onoplettend doorheen was gebanjerd. En al die keren met een lach. Dat was Emmo! En daarom zit hij én Karmin in de harten van heel kunstminnend Nederland.

r.i.p

Lieve Emmo, we spraken met jou nog op de laatste dag van de Art Amsterdam over kunst en leven. Lieve Karmin, je was al in Berlijn bezig met de voorbereiding van jullie nieuwe opening daar. Een week later waren wij daar ook en heb jij heerlijk gekookt in jullie appartement. Het was een mooie avond vol met kunst en leven. En met nog steeds veel plannen voor de kunst en het leven. Nu zijn jullie er beiden niet meer, maar jullie geest leeft voort met de kunst in het leven. Het is hier even heel stil nu, onwerkelijk, jullie afwezigheid. Maar de herinnering aan jullie levenskunst zal ons bijblijven. Jullie waren bijzondere mensen. Dat blijft voor altijd. We zullen jullie missen. Frank en Frey.

Welk een vreselijk bericht.
Kunst en kunstenaars zulle hen missen in R’dam en ver daarbuiten.
Veel sterkte aan familie en vrienden gewenst.

met vakantie, laatste dag. De laptop is mee en vooruit: mails lezen. Dan: een niet te plaatsen, niet te vatten bericht. Emmo en Karmin….Het wil niet landen. Wat een pijn. Voor hun kunstenaars, voor hun pleegkinderen. Wat die twee betekend hebben, dat is nauwelijks te begrijpen. Hun plotselinge dood nog veel minder. Rauw. Rouw.

dag jongens… tot later

Hier zit ik dan 17 oktober 2011. Midden in mijn toetsweek. Doe hard me best om te leren. zit met mijn boeken open. Maar er rollen tranen over mij wang. Daar gaat mijn concentratie.. Elk minuut dat ik stil sta of zit. zijn mijn herinneringen weer bij jullie.

Mis jullie ontzettend , Hou van jullie

Je nichtje Vanessa Kartowikromo