From Horn of Plenty to Lowered Ceiling @ W139

Voor mij een van de tentoonstellingen van het jaar – voor u wellicht niet.

w139.nl/nl/article/from-horn-of-plenty-to-lowered-ceiling

Ik heb het als absolute meerwaarde ervaren dat ik de tentoonstelling in het Stedelijk uit 1989 die hier opgevoerd wordt gezien en genoten heb. Elke geportreteerde Stedelijk opstelling, elke foto leverde een ‘o ja’ op.

Zonder die herbeleving, feest der herkenning, rest misschien slechts een verlaagd plafond.

Zeg maar gerust beklemmend laag.

En een verwijzing naar een kekke tentoonstelling elders, ooit.

Horn of Plenty to Lowered Ceiling is een raar soort waar zijn ze gebleven, de toppers van toen, een ongemakkelijk ten tonele voeren van een tentoonstelling in het Stedelijk.

Koons en Peter Halley in zwartwit.

Ashley Bickerton, zit om een of andere reden in mijn Facebook, doet nog steeds hetzelfde kunstje – sort of.

Robert Gober snurk en saai.

Haim Stainbach! Doet nog steeds exact hetzelfde.

Koons en Halley in koeleur. (Waarom sommige foto’s in zwartwit zijn en andere niet: ik heb geen idee. Wellicht zijn de gebruikte fotos catalogus fotos uit de tijd dat full colour drukwerk nog duur was.)

Centraal ligt een mooi leesboek met alle recensies van Horn of Plenty destijds.

Noot: de gehele vloer van W139 is geasfalteerd. It’s Only Rock ‘n Roll (But We Like It) van Jochen Schmith. Werkt geweldig – maar heeft een zeker “gewoon omdat het kan” gehalte. Heeft in de huidige setting geen last van slapte. Knerpt onder de voeten.

Verplichte kost, gaat dat zien, zolang het nog kan. From Horn of Plenty to Lowered Ceiling van Jonathan Monk is nog tot 24 juli.

w139.nl/nl/article/from-horn-of-plenty-to-lowered-ceiling

In de voorruimte TruEYE surView van Yngve Holen en Anne de Vries.

time stone Anne de Vries.

Yngve Holen zaagt alles door.

time tables Anne de Vries

Rechts aan de muur gespijkerd php-tapijt The Days of Aquarius Anne de Vries.

TruEYE surView van Yngve Holen en Anne de Vries is nog tot 21 augustus te zien.

w139.nl/nl/#scrollto-trueye-surview

You may also like...

5 Responses

  1. Jack Segbars says:

    Yes, yes, beautiful!

  2. Whatspace says:

    @JB: wel vond ik de taal die Monk hier spreekt tamelijk moeilijk verstaanbaar en werd ik niet veel wijzer van de (bewust) slechte en her en der beschadigde (w139 blijft vuig, moet blijven!) reproducties aan de wanden.

    Niet dat ik dit bovengenoemde als een probleem beschouw maar Monk is normaliter zo ontzettend duidelijk en uitgelegd. Het persbericht zegt slechts iets over Monk’s herinneringen aan de ’89 tentoonstelling die hij als jonge jongen met de nodige Amsterdamse clichés heeft bekeken.

    TruEYE surView vond ik met vlagen spannender, een nieuw geluid.

  3. Ik heb ‘een soort van’ mmmmwah:
    “Wat ik in Monks werk zeer waardeer, is dat hij zijn betrokkenheid bij de geschiedenis en de verhalen uit de kunst tot een persoonlijke taak maakt, en een spel waarin hun autoritaire musealisering schijnbaar onbelangrijk is. En als hij door een soort van achterdeur weer terugkeert bij deze verhalen, is het net alsof hij nieuw leven blaast in deze afgedankte dingen en ze dus zelfs verrijkt” (quote W139)

  4. Jack Segbars says:

    Wat voor soort ‘mmmmwah’ is dat dan Arno? Is de quote gebruikt om je eigen mening te verwoorden of ligt daarin de redenering onder de mwah?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *