
Bowling-loop, 2011.
(zie ook beeldverslag opening bij Onomatopee)
(via Piet Mondriaan)
Zwarte Piste, 2009.
GK: VVD is kwade genius achter de afbraak van de kunstsector
(0)Telegraaf kopt als eerste: Kunstsector gespekt door lenteakkoord: Btw op kunst naar beneden
(11)Guardian: Jonathan Jones schuimbekkend, nee wanhopig over Hirst’ ‘schilderkunst’: “A tyrant lost in a world of mirrors, like the world’s most overpraised child, like a disgrace to his, my, generation. Are we this bankrupt?”
(0)RV: De kunst van kritische kunst – interview politicologe Chantal Mouffe (Must read)
(0)RV: Geen subsidieverdeling zonder kunstenlobby. Insiders klappen uit de biecht. (België maar niet minder interessant/relevant)
(0)VK: ‘Goede of slechte kunst? Over smaak valt wel degelijk te twisten’
(0)AFC: Nine Quotes about Art as an Investment
(0)8-12 2011, 10:15 JB
Geen Duijssens maar een echte Theo B. – of is het toch een Duijssens?
Gerdine Duijsens versus Theo Broeren – Kunstenaar van de vrolijke taferelen! Een juridische strijd van formaat die (goddank) in het voordeel van Gerdine Duijsens beslecht is. Waar zouden we zijn zonder copyright en -wrong.
“eerlijk duurt het langst; Kunstenaar Gerdine Duijsens wint in hoger beroep rechtzaak tegen diefstal gedachtengoed en verplettert copycat Theo Broeren uit Oss”
Lees het hele artikel:
Het lyrisch expressionisme van Gerdine Duijsens, ga er maar even voor zitten:
“Ze worden haast onder haar creatieve handen vandaan getrokken, haar trefzekere en onthullende inkijkjes in het rijke, lege leven van de partijtijgers en de receptie-verslaafden, de oesterslurpers en champagneslobberaars, de mateloze schransers en de tomeloze drinkers, de dronkenmansbidders en de borrelbabbelaars, de hotemetoten en de nietsnutten, die zij inmiddels in meer dan duizend doeken in al hun onbenulligheid en ijdelheid heeft geportretteerd.
Toch zijn het niet alleen maar opgeblazen gebakkenlucht- verkopers die haar kleurige doeken bevolken. Gerdine zet haar figuren in hun onbewaakte ogenblikken met milde spot te kijk als hun kwetsbare en onzekere zelf, wanneer zij, zich onbespied wanend, voor even proberen te ontsnappen uit een wereld waarin status, kennis, protocollen en macht hen gevangen houden. Lyrisch expressionisme in zijn zuiverste vorm. Kijkend naar de schilderij van Gerdine Duijsens zien we onszelf. Er is niets aan te doen, een glimlach speelt om onze lippen, een giechel kruipt omhoog langs het middenrif. Daarom willen we haar doeken aan onze muren hebben Omdat ze ons iets over onszelf vertellen. Omdat ze echt zijn.”
gerdineduijsens.com/nl/biografie
G. Duissens, als kunstenaar geboren.
Update 20:44 10-12:

“Het willen creëren van optimistische kunst, waar mensen zichzelf in terug vinden, is wat Esther Gemser bezig houdt. [...] [Ze is] dit jaar voorgedragen als young artist voor de
Biennale in Florence 2011 en de Gouden Gerbera van Kunstzinnig.nl”

“Je kunt nu al voor 2012 boeken voor de workshop dikke dames schilderen!!”

“Patrick van Haren (1969) is van oorsprong een professional.”
Update 23:54 10-12:

“Haar figuren worden naïef, direct en krachtig op doek gezet met een knipoog naar de oppervlakkigheid van de huidige maatschappij.”
2-01 2012, 14:30 NP

Bowling-loop, 2011.
(zie ook beeldverslag opening bij Onomatopee)
(via Piet Mondriaan)
Zwarte Piste, 2009.