Zondaaglijkse lolkwoot

Ouderwets wollig geschreven en naar aanleiding subsidie-toekenningen door het Fonds voor de Letteren (het Magazijn van Winkeldochters) maar dat zijn details, futiliteiten. Gewoon, omdat het uit een stuk uit 1982 komt.

“Redeneren in procenten, niet in cultuur. Redeneren in zetels, niet in samenlevingen. Dat is de fundamentele kwestie.

Het is godgeklaagd om in perioden van materiële achteruitgang geestelijke waarden te kortwieken. […] Het duidt op verregaand hersenletsel om in een economische crisis het cement van de cultuur uit het wankele bouwwerk te hakken. Daar gaat het om.

Mensen die het spoorloos verdwijnen van honderden miljoenen guldens subsidie aan het bedrijfsleven schouderophalend afdoen als ‘een aanvaardbaar risico’ en tegelijkertijd naarstig, met hun tong uit hun mond, zoeken hoe ze twintigduizend gulden kunnen weghalen bij een groep balletdansers horen thuis in het gekken- en niet in het Catshuis. Zo is het, niet anders.”

Het is Komrij die dit schrijft. Prachtig.

“De kunst. En alles wat ze daarop kunnen bezuinigen komt nooit meer terug. Het geld dat ze een ellendig toneelgezelschap onthouden gaat niet naar een beter. Het geld dat ze besparen op een ondermaatse auteur gaat niet naar een voortreffelijke. Weg is weg, en de barbaren zijn tevreden.”

Leest:

komrij.blogspot.com/2011/12/weg-is-weg.html

Come again heer Komrij. Meer van hetzelfde. Of hetzelfde nog eens maar dan anders verwoord. Of recycleer lustig meer van deze tijdloze columns en stukken.

You may also like...

2 Responses

  1. Ove Lucas says:

    mooi dat je de rake woorden van Komrij memoreert
    ik ben blij dat ‘ouderwets wollig’ nog steeds treft
    we laten de nieuwspraak toch niet de rijkdom van het woord overvleugelen?
    anders verwoord, hoezo!

  2. mvdb says:

    Nice 1, retwitterd

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *