Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

Een duotentoonstelling in Kiosk met werk van de Duitse kunstenares Katinka Bock en de Nederlandse Katja Mater. Een duotentoonstelling, of misschien beter een dubbele solo, daar er gekozen is voor twee titels; Nebenwege voor Katinka Bock en Fields on a Line voor Katja Mater en de werken elkaars ‘aura’ ruimschoots respecteren.

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

De werken van Bock bevinden zich onder de glazen koepel en gebruiken de letterlijke, of fysische eigenschappen van de omgeving.

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

De zwaartekracht om te balanceren, waar een stel citroenen en een vod de boel in evenwicht houden, en de luchtstroom die de bezoeker teweegbrengt zorgt ervoor dat het werk lichtjes beweegt.

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

De aanwezigheid van personen bespelen ook de andere werken van Bock. Zo flitst er een lampje bij elke bezoeker die de ruimte betreedt, of wordt er water gesprenkeld op het kunstwerk Moskau (November) wanneer er iemand het nabijgelegen kraantje gebruikt. Het laatst genoemde werk bestaat uit een koperplaat waarop enkele op keien gelijkende structuren, afgietsels van lekke voetballen, zijn geplaatst. Het werk blijft zo ‘levend’. Het ‘vormt’ zichzelf gedurende de expositie, gebruikmakend van datgene dat de gemiddelde conservator zo angstvallig tracht verwijderd te houden van het kunstwerk; het weer, micro-organisme en te nadrukkelijke invloeden van de bezoekers. Bock cultiveert deze elementen en laat ze de bouwstenen van haar werk zijn. Bock refereert hiermee (zo leren de titel Nebenwege en het bezoekersgidsje ons) naar het werk van Paul Klee, de alomvattende verbanden die alles met alles verbinden en in het bijzonder naar Klees werk Hauptweg und Nebenwege (1929) waarin Klee zijwegen als alternatieven denksporen voorstelt. Hoe relevant en actueel een dergelijke link ook is, het refereert mijns inziens vooral naar de positie van kunst; Levend, groeiend en bewegend, met in het achterhoofd de uitspraken van de onvolprezen Pieter Engels dat kunst zo ‘valide als de pest is’.

advertentie(s)

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

Zie hier de leiding die water naar binnen brengt.

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

Subtieler en wellicht subliemer, is het werk van Mater. Zij schilderde de gehele ruimte voorafgaand aan de tentoonstelling, verschillende keren in een andere kleur, documenteerde dit en monteerde daar een film van.

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

Vloervlakken en muren werden dogmatisch gefilmd, door met de camera steeds vanuit dezelfde posities het geheel te filmen. Het resultaat is een fascinerende film die enigszins doet denken aan de vroege experimenten met abstracte animatie, zoals in de werken van Walter Ruttman of Oskar Fischinger. Met dien verstande dat het werk van Mater de abstractie benadert, maar duidelijk met een voet in ‘de reële wereld’, de (expositie)ruimte blijft staan. Ze toont af en toe nog een deur, of een andere herkenbare vorm waardoor ze in Kiosk toegefelijker is naar de toeschouwer dan in andere werken van haar die een louter abstract (licht)spel zijn.

Katinka Bock & Katja Mater @ Kiosk Gent

Uiteindelijk werden voor de expositie de muren en de vloer(delen) weer wit geschilderd, ze zo degraderen tot vage bekenden uit de film.

Zo handelen beide kunstenaars over verandering en het belang hiervan om tot creatie te komen. Is bij Mater deze verandering slechts een tijdelijke staat, een deel van het productieproces om tot een nieuw geheel te komen, daar wordt ze bij Bock gebruikt als inherent deel van het werk waarzonder ze niet bestaat. Wellicht dat daarom de keuze gemaakt is om voor een ‘dubbele solo’ te gaan.

De expositie loopt nog tot 1 februari in Kiosk. (Kiosk maakt deel uit van de KASK Campus en is gelegen in de Bijloke, het neogotische hospitaal waar ook de School Of Arts zetelt.)

Kioskgallery.be

2 Comments

  1. ja ik vond die film ook echt subliem godart, omdat het zo vaag en onnodig en mooi en overtuigend is en toch niet echt over film of schilderen of architectuur gaat.

  2. > vaag en onnodig;

    dat vind ik een mooie kwalificatie voor deze kwaliteitskunst, waar het even zo vaak het tegengestelde is wanneer dat vooropgesteld lijkt.

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*