Over het Kunstmuseum valt van alles te zeggen – zoals dat de naam onbenullig is, het gebouw prachtig en ow Mondriaan – waarover later meer. De trappenhuizen rechtsachter zijn vers verluchtigd met meesterlijke muurschilderingen van Hadassah Emmerich. Petals Pulp Papaya Plunge is vanaf 14 februari te zien. Moddervet en keigoed als je het mij vraagt.
Een hele tekst waaronder veel inhoudelijks:
“Waar de erotische verwijzingen eerder in haar oeuvre veel explicieter waren, [bv zie Bodyscape. Expliciete abstractie, felkleurige lichamelijkheid, hallucinerend repetitief in vorm en kleur, Red.] ondermijnt Emmerich hier juist een eenduidige lezing. Het historische gezichtspunt van de exotiserende male gaze is vervangen door een esthetiek die meerduidig en veelzijdig is. “Ik wil die eenrichtingsblik doorbreken, en op een positieve en humoristische manier spelen met de erotische female gaze.””
Alsmede wat over diversiteit en inclusiviteit, wat gratuit wordt als je er niet bijschrijft welke oude witte mannen je laat overpenselen. Dat is wat lafjes.
“Het museum zet zich actief in om meer evenwicht te brengen in de collectie, onder andere door letterlijk de muren van het museum aan te pakken. ”
Hier is Günther Förg overgekalkt. Wat mij betreft een van de meest overschatte tachtigers, Fuchs protegée pur sang, de Frans Tweedehands van de modernisten, gaapverwekkende abstractie, verf op lood, eindeloos veel van hetzelfde. Ook al was deze wel mooi.
De vooruitgang houd je niet tegen. Go Hadassah go!
Maar het is knap complex om te beslissen welk werk van wie je uit de collectie haalt. Anders dan werk op zaal – dat gaat in depot en zie je desgewenst decennia later weer, site specific werk is werkelijk uit de collectie eens overgeverfd.
Deze blijft. Terwijl: iedereen kan Sol Lewitt. Concept boven uitvoering.
Niele Toroni daarentegen – repetetieve blokpenseeldruk – is een one hit wonder, altijd hetzelfde truukje, maar hmm krijg je die eventueel terug? Mocht je dat willen?
Günter Tuzina blijft ook (meen ik). Mooi werk maar erg bescheiden. Net een verlopen poster. Kan daar geen Natasja Kensmil overheen?
En alle inclusiviteit ten spijt: sex sells marketing blijft universeel. Mondriaan opstieren terug in de vaart der volkeren, kunst als poppenkast. ik vind het niet grappig.
kunstmuseum.nl/nl/museum/nieuws/nieuwe-muurschildering-hadassah-emmerich
Wat is dat laatste beeld, Jeroen? Een advertentie van t KM? Een situatiefoto van Mondriaan op zaal? Een AI-gegenereerd grapje?
Het laatste beeld gekiekt bij de entree, als je het musuem binenkomt. Alwaar je kaartje wordt geknipt. Je denkt het is niet echt maar het is wel echt en levensgroot. Dat je weet wat je kunt verwachten. Mondriaan als olijkerd. Witte oude mannenkunst all inclusive now.
Joyce Roodnat “Feminisme? Doorgeslagen paternalisme zul je bedoelen”
https://www.nrc.nl/nieuws/2026/02/25/feminisme-doorgeslagen-paternalisme-zul-je-bedoelen-a4921359