Voor ik het vergeet en verzuim te plaatsen: sommige tentoonstellingen zijn moeilijk te duiden. Curator Yannik Güldner is gedreven, oprecht, enthousiast en hij ontroerde me bij zijn ellenlange toespraak – voorgelezen, ook dat nog. Kan het erger? Supertop; authentiek en bloedserieus, hulde daarvoor. Het maakte de opening voor mij een feest.
Ondertussen was de opening van At the End(s) of the World: The Ground Is Shifting 14 februari alweer bekant twee weken geleden dus hop met de geit – een onvolledig beeldverslag met oproep gaat dat zien en beantwoordt de vraag wat vindt u ervan?
De tentoonstelling heeft een heel eigen gezicht. Stekedonker – daar begint het al mee. Het Rijks Prentenkabinet wordt nog met meer lumen gevoed. Dat geeft sfeer, het duister verbindt en smeed het eigenzinnig aaneen.
Nog een wonder dat uit de losse pols geschoten foto’s niet allemaal onscherp zijn. Zo een telefoon, die kan wat. Mijn camera had het niet getrokken.
Maar dan de werken. Stuk voor stuk gewrochte objecten. Ik heb er het een en ander over moeten lezen. Spel- of maakplezier ontbreekt grotendeels. Ik heb dan ook zo mijn twijfels. Eigen zeker, maar is het niet al te zeer uit het hoofd, een geformuleerd concept, werken als illustraties bij iets wat een verhaal moet worden? En wat is dat verhaal dan?
Lang leve de zenuwen. Podiumspanning.
Niet uit het hoofd maar van papier want precies.
Incluis een multi aan dankwoorden en lang leve de kunstenaars. Heerlijk en oprecht.
Beeldbepalend zijn de wolven drukpoppen van Julius Von Bismarck – Zwei Wölfinnen. Art Basel stuf denk ik dan. Speeltjes voor de superrijken. Lekker hoor maar ook gewoon een peperduur theatraal decorstuk. Maar check zijn oeuvre – dat is wel wat krekker dan dit alleen. Waarbij herhalingsdrift hem niet vreemd is. Ik blijf zo mijn twijfels hebben. Effectbejag of meer dan dat?
Daniel de Paula. EInternetkabel met aangroeisel(?).
Veel techniek ook. 350 kilo aan marmeren trilplaat met touwtjes en geluid. Je zult het maar terug in je atelier krijgen. Dit moet verkocht of eeuwig op reis.
Louis Braddock Clarke
Ginevra Petrozzi fresco plus.
Een tentoonstelling zonder neon frase hoera. Neemt niet weg dat tekstwerkjes niet altijd overtuigen. Het is geen On Kawara of Jeroen Bosch. Daniel de Paula.
Natalia Papaeva
Belichte kanonskogels Rä di Martino
Natalia Papaeva
Heerlijk eigenzinnig weer, Garage Rotterdam blijft verrassen. Must see:
“De kunstenaars onderzoeken hoe wereldwijde grondstof economieën fysieke omgevingen hervormen, en hoe deze processen doorwerken in lichamen, gebieden en ecologieën. Wat er achter blijft zijn sporen van materie, gebaren van verzet en fragmenten van nieuwe verbeeldingen.
De tentoonstelling nodigt je uit het hiernamaals van de wereld te betreden. Door gedimd licht en een minerale gloed, verandert Garage Rotterdam in een grotachtige omgeving: een plek waar schaduwen zich uitstrekken en oppervlaktes absorberen.”
garagerotterdam.nl/tentoonstellingen/at-the-ends-of-the-world-the-ground-is-shifting nog tot 20 mei.
En we gaan er natafelen, toch?
Update 26-2 21:03
Met Narges Mohammadi AKA Fatima Ferrari aan de draaitafels
Update want bijna vergeten:
Narges Mohammadi AKA Fatima Ferrari aan de draaitafels
Die taal:
“De kunstenaars onderzoeken hoe wereldwijde grondstof economieën fysieke omgevingen hervormen, en hoe deze processen doorwerken in lichamen, gebieden en ecologieën. Wat er achter blijft zijn sporen van materie, gebaren van verzet en fragmenten van nieuwe verbeeldingen”.
Ik las vandaag ook nog ergens de volgende tekst:
“X werkt op het snijvlak van performance, onderzoek en publicatie en verkent het collectieve lichaam, gezondheidsdiscipline en hun verstrengeling met nationale agenda’s en propaganda. Door publiceren te benaderen als zowel onderzoeksmethode als performatieve uitbreiding, wil zij een dynamische uitwisseling creëren tussen live werk en de gedrukte pagina. Tijdens haar residentie is X van plan haar begrip van de economie van publiceren te verdiepen en te experimenteren met duurzame modellen voor distributie, zichtbaarheid en artistiek ondernemerschap”.
Dus, doe je ding…
@Peter jij denkt waar is AI als je het/hum nodig hebt? Tijden veranderen niet hoor, inhoudelijk hetzelfde als de gemiddelde MetropolisM tekst door de decennia heen.