Hoofdbestanddeel van de Biennale 2013 is Het Encyclopedisch Paleis waarvan het grootste deel te zien is in het Arsenale. Het beslaat ongeveer de helft van het honderden meters lange, smalle complex dat als je buitenom terugwandelt zich aan de linkerzijde bevindt.

labiennale.org

De titel van de expositie is gebaseerd op het Encyclopedisch Wereldmuseum dat de Amerikaanse Italiaan Marino Auriti in de jaren vijftig bedacht. Het 700 meter hoge gebouw had in Washington moeten worden gebouwd en de bouwkosten werden destijds op 2,5 miljard dollar geschat.

Auriti’s goede intenties blijken nog steeds actueel.

In de samenstelling van de tentoonstelling spelen criteria als micro-/macrocosmos, verzameling, fantasie, visioenen, abstracte concepten en bovennatuurlijke verschijnselen een belangrijke rol. In de tekeningen van Lin Xue worden zijn waarnemingen tijdens bergtochten, vertaalt in een fantasiewereld die in trance lijkt te zijn ontstaan.

Camille Henriot probeert met behulp van de collecties van het Smithsonian Institution kunst en anthropologie op poëtische wijze te mixen.

Van Patrick van Caeckenbergh is een serie tekeningen van oude bomen te zien. Met huiveringwekkende precisie en surrealistische inslag tekent hij woudreuzen waarbij hij zich baseert op foto’s.

Yüksel Arslan gaat meer ‘wetenschappelijk’ te werk om religie, filosofie en biologie te integreren.

Kan Xuan toont in een videoinatallatie met 171 kanalen in stop-motion  techniek Chinese keizerlijke graven in hun natuurlijke en menselijke omgeving.

Eugene von Bruenchenhein bouwde een eigen fantasierijk waarvoor hij onder meer zijn vrouw als model gebruikte.

Ook sixties-idool Robert Crumb maakte projecten van lange adem. Aan de 207 pagina’s van zijn geïllustreerde editie van het bijbelboek Genesis werkte hij bijna vijf jaar.

Shinichi Sawada’s beelden bevolken een eigen rijk vol Afrikaans aandoende demonen.

Rossella Biscotti verbleef bijna vijf maanden in een Venetiaanse vrouwengevangenis om met gevangeniscompost een installatie en met de gevangenendromen een audiotape te maken.

Harun Farocki toont in een video de mogelijkheid die beelden bieden om tijdelijke en ruimtelijke grenzen te overschrijden.

Jos de Gruyter en Harald Thys proberen op absurdistische wijze het nut van kunst te relativeren.

Terwijl Matt Mullican hypnose te hulp roept om in extase waarheid en schoonheid vast te leggen.

Cindy Sherman is gevraagd een eigen mini-expo samen te stellen waarvan haar eigen verzameling foto-albums met verkleedpartijen het hart vormt.

Ze toont de bijna duizend foto’s van kinderen waarop de moeders (en een enkele keer vaders) buiten beeld blijven die Linda Fregni Nagler in ruim zeven jaar bijeenbracht.

Een ander onderdeel van Sherman’s presentatie combineert een aantal subjectieve voorkeuren, zoals Herbert List die foto’s maakte met behulp van wasfiguren.

Van de ‘Italiaanse evenknie van Louise Bourgeois’ – Carol Rama – wordt haar bijzondere visie op sexualiteit getoond.

En van Pierre Molinier laat Sherman collages en montages zien waarop hij zijn hermafroditisch ideaal najaagt.

Na Sherman’s bijdrage wordt eer bewezen aan enkele Westerse toppers.  Van Miroslaw Balka wordt zijn politiek geladen visie op de paus – vergezeld van een zwart schaap -uit 1987 getoond.

Van Channa Horwitz streng-systematische werken op papier die ook als partituur voor muziek, dans, licht en film konden dienen.

Van Zeroist Otto Piene zijn enkele ‘lichtballetten’ uit de jaren zestig en zeventig  te zien.

Van Bruce Nauman is een video uit 1991 aanwezig.

Op 131 schermen worden in evenzovele video’s de laatste twee jaren van Dieter Roth gevolgd.

En Walter de Maria’s twintig bronzen staven – uit de collectie van het Amsterdamse Stedelijk – besluiten op apollinische wijze dit deel van het Encyclopedisch Paleis.

labiennale.org

“In our perception Like has become the new Gold, however it has lost its real value and meaning. Like became just another commodity, waiting to be cashed.”

Dit najaar reist Daniël Rozenberg a.k.a. Dadara voor de zesde keer af richting Burning Man voor de bouw van een te verbranden installatie op lokatie. Om e.e.a. te financieren loopt er sinds zaterdag een campagne:

Indiegogo.com/projects/like-4-real

youtube.com/watch?v=bKgf5PaBzyg

Wat is eigenlijk de reden om een tentoonstelling met Griekse kunstenaars te maken zou je denken, al die op etniciteit gebaseerde presentaties hebben iets dwingerigs. Erik Mulier van galerie MulierMulier (BE) nam dit jaar voor de tiende keer deel aan de beurs van Athene. Ooit begonnen als participant is hij terug blijven komen en heeft hij een publiek in Athene kunnen vinden voor de kunst die hij samen met zijn broer Luc Mulier al 20 jaar kiest.

Tijdens zijn reizen naar Athene maakte hij kennis met Griekse kunstenaars en hun werk. Hij merkte dat zijn netwerk in Belgie minder bekend is met Griekenland maar wel nieuwsgierig en dat is de aanleiding geweest om Guy Van Bossche te vragen de show ‘Meeting Greece #1’ samen te stellen. Zo eenvoudig kan een motivatie voor een tentoonstelling zijn en het resultaat is een mooie opstelling met werken van vijf Griekse kunstenaars van verschillende leeftijden en achtergronden. Tot met 21 juli in Knokke Zoute te zien.

Muliermuliergallery.com

(foto’s : An Thiry, Maria Ikonomopoulou)

Eleni Paschalidis

Elizabeth Plessa in gesprek met Guy van Bossche.

Canis Zijlmans in gesprek met de curator voor het werk van Varvara Liakounakou.

Luc Mulier

‘Wallpapers’ van uw correspondent.

Maria Ikonomopoulou en Varvara Liakounakou

Eleni Paschalidis

Eleni Paschalidis

Eleni Paschalidis

Guy Van Bossche

Vlassis Caniaris

Vlnr: Eleni Paschalidis, Varvara Liakounakou, Guy Van Bossche, Erik Mulier, Maria Ikonomopoulou.

Tot met 21 juli in Knokke Zoute te zien.

Muliermuliergallery.com