trendbeheer » GEM

Jonathan Meese @ GEM

GJ — Tue, 04 Oct 2011 07:51:25 +0000

Het Haagse GEM toont een monstershow van het Duitse wonderkind (hoewel de veertig gepasseerd) of belhamel (of allebei) Jonathan Meese.

www.gem-online.nl

Er wordt goed uitgepakt!

(detail)

Alle materialen komen van pas.

Er is vroeg werk te zien, zoals deze enorme collage uit 1998.

(detail)

Maar ook vroege schilderijen: 2000

2000.

2001.

Het recentere werk kenmerkt zich door een snellere aanpak…

en een grotere rol voor taal…

en geschiedenis.

Imposante formaten doen hun intrede.

(detail)

Maar kleiner werk wordt niet geschuwd.

Voor Meese lijkt veel niet genoeg.

En het oorlogstaboe is hij voorbij. (detail)

(detail)

Meese heeft haast…

wil meer…

vooral een grotere rol voor kunst.

www.gem-online.nl/exposities/jonathan-meese

Gert & Uw Tobias, Marcel Dzama @ GEM

JB — Thu, 21 Apr 2011 08:10:24 +0000

Kleurrijke houtsnedes op reuzenformaat van de broertjes Tobias misstaan niet in een grootstedelijke galerie.

gem-online.nl/exposities/tobias-brothers

Het glimt en glanst en is hogelijk decoratief. Vers voedsel voor de kunsthandel. Museaal misschien minder interessant – al denkt het GEM daar vanzelfsprekend anders over:

“absolute eye candy: ze veranderen het museum onder je ogen in een (ietwat lugubere) snoepwinkel.”

De begeleidende tekst bij de broertjes Tobias stikt van de enormicons:

“Professioneel gaat het ze ondertussen voor de wind. Sinds hun show in het MoMA in New York enkele jaren geleden, zijn ze graag geziene gasten geworden in de internationale kunstwereld. [...] Ze deinzen er niet terug voor de bloederigheid van een pas geslachte geit te tonen, maar combineren dit met sierlijke vormen en sprankelende bloemmotieven, zodat het gruwelijke en het decoratieve ineens hand in hand gaan.”

Nog te zien ot 13 juni.

gem-online.nl/exposities/tobias-brothers

Heel wat interessanter lijken de tekeningen en dioramas van Marcel Dzama in de kelder.

“De doos voor onbetrouwbaren of Een doos voor Marcel” – ai, refererentie aan Duchamp, dat heeft een baard. Plots dreigt knutsel – stat kunst. Of is die doos voor… van Eeden? (Of… voor Dzama?)

Van diorama tot kijkkast. In het laatste geval: Efteling dreigt. Maar vooral veel prachtig tekenwerk.

gem-online.nl/exposities/marcel-dzama

Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2009

JB — Fri, 09 Oct 2009 23:25:13 +0000

De entree: Oud Hollandsch gezellig.

Niet zoals voorgaande verbouwingsjaren te gast in het GEM Den Haag, maar gewoon weer een ouderwetse huiskamertentoonstelling in het paleis op de Dam.

Kopje koffie vooraf.

Nog een kopje koffie vooraf.

Naar de huiskamer voor een warm welkom, lezing van het juryrapport en de uitreiking van de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2009.

Een van de winnaars van vorig jaar, Alex Jacobs, torst een koningsketting met spie. Platte huisvlijt of fiere arte povera?

Om in aanmerking te komen voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2009 moest je dit jaar naakte mannen, naakte mannen met honden, naakte honden of naakte honden met mannen schilderen. Aldus juryvoorzitter Wilma Sütö.

Koningin Beatrix onderschrijft het juryrapport van harte. “Naakte mannen, naakte mannen met honden, naakte honden of naakte honden met mannen, is er iets mooiers denkbaar?”

Fotomoment

Vier trotse winnaars: Marie Aly, Esiri Erheriene-Essi, Hans Hoekstra en Carin Yatsiv.

Marius Lut, op de rug bezien, koud bekomen van de schrik dat zijn werk op een zwarte achtergrond is gehangen.

Lut legt uit.

Casper Warmoeskerken

Marie Civikov

Jeroen Vrijsen

Update 13-10: Op verzoek van Jeroen Vrijsen:

Uit de reacties: “ik zag de foto van mijn schilderij, maar het staat op zijn kop. bij de opening was mijn schilderij namelijk verkeert opgehangen. kunnen jullie s.v.p. een goede afbeelding van het schilderij plaatsen.”

Bij deze.

(Het klopt, er is niets niet gelogen aan, zie jeroenvrijsen.exto.nl/gallery/detail/id/13622826.html op de site van Jeroen Vrijsen.)

Winnaar Hans Hoekstra.

Hans Hoekstra

Winnaar Carin Yatsiv

Jack Holden

Winnaar Esiri Erheriene-Essi

Persoonlijk favoriet – naast Hans Hoekstra en Carin Yatsiv – Niels Broszat

Lotte van Lieshout poseert met de kapitein generaal van de beveiliging.

Winnaar Marie Aly

Joep Overtoom

Roos van Put (Kunstbeeld) kiekt Trendbeheer.

Met noot: vanwege de kredietcrisis was er zo weinig licht dat de naambordjes / geheugensteuntjes gefotografeerd met de wegwerpcamera van Trendbeheer ongeveer zo oogden:

Leesbaar

Onleesbaar

Waar mogelijk worden aanvullende credits nog ingevoegd.

Emo Verkerk @ GEM

GJ — Wed, 19 Aug 2009 19:24:54 +0000

De honderd mooiste tekeningen van Emo Verkerk. (Zelfportret, 1977)

www.gem.nl

Benjamin Britten, 1992

Steinberg, 1977

Munch, 1994

Malaparte, 1990

Joseph Roth, 1999

Barend, 1991

Paul Strand, 1994

Joseph Roth, 1996

Jan Thiel op Benelli no.5, 1989

Beckett, 1992

Jimi Hendrix, 1984

Tim Rose, 1991

Jan van Scorel, 1989

Michael Raedecker @ GEM Den Haag

EvdL — Mon, 13 Jul 2009 10:57:43 +0000

Michael Raedecker is terug in eigen land met een flinke solo in GEM Den Haag.

gem-online.nl/content_tt.phtml?tijd=nu

Tot 1997 was Michael Raedecker een goede kunstenaar aan de Rijksakademie van Amsterdam, hij werd al snel omarmd door Nouvelle Images, maar was nog niet echt de high-flyer die hij na 1999 geworden is.

Maar zaterdagavond ruimde zelfs het achtuurjournaal kostbare minuten in om Philip Freriks te te laten vertellen dat Raedecker “volledig onbekend in eigen land, maar een wereldster daarbuiten” een solo had in het Haagse Gem.

Raedecker vertelt op de buis dat zijn grijze kleurgebruik en de keuze voor eenvoudige onderwerpen een reactie is op de overvloed aan kleur en informatie die we tegenwoordig te verwerken krijgen. Het is allemaal ubersympathiek, behapbaar en achtuurjournaal aantrekkelijk.

In het Gem lijken de discussies voornamelijk te draaien om de invloed die Charles Saatchi had op de carrièreboost van Raedecker.
Waren zijn af en toe wat sentimentele beelden ook groots getoond in het Gem en op het achtuurjournaal als Saatchi Raedecker niet had opgepikt voor zijn vervolg op de hitshow Sensation: Neurotic Realism?

Neurotic Realism bleek geen Sensation en Saatchi verkocht schijnbaar alle Raedeckers die hij ooit gekocht had, maar voor Raedecker was het genoeg om volledig opgenomen te worden in de vaart der kunstvolkeren.

En dus is nu de vraag in het Gem: “hoe goed is het nu eigenlijk?”

Zo af en toe lijken de schilderijen wat behaagziek, maar tegelijkertijd is het ook allemaal ‘wel verdomd goed geschilderd’.

Er is eigenlijk niets mis mee.

De mooiste werken zijn de handdoeken. Bijna monochrome schilderijen waarbij de draadjes en borduursels niet alleen een leuke bijkomstigheid zijn, maar waar ook een meerwaarde ontstaat in de relatie tussen het werk en het materiaal waarmee het gemaakt is.

Bij het persoonlijke hoogtepunt ‘de roze handdoek’ zijn de wollen draadjes schildertoets en pluisje tegelijkertijd en wordt het schilderij verheven boven het mooie betekenisvolle plaatje met grappig materiaalgebruik.

In de grote zaal hangt ook een werk waar dat helemaal niet werkt.

Verder in het Gem: alles ertussen in. Van wapperende lakens tot vergane gebouwen, allemaal met betekenisvolle titels.

Altijd goed gemaakt en soms best brilliant.

Curator Doede Hardeman legt het allemaal nog eens uit aan extraspeciale bezoekers, terwijl in huiscafe Gember het feestje al in volle gang is.

Matthijs van de Bosch en Wouter van Riessen zijn samen met vele andere Amsterdammers naar het zuiden afgedaald om dat feestje mee te maken.
Matthijs van de Bosch was heel blij met zijn vorige trendbeheercameo, maar deze keer hoopt hij wel dat zijn naam goed geschreven wordt; Matthijs zonder H en ‘van de’ met een N erachter.

In de kelder van het Gem overigens nog een hoop tekeningen van Emo Verkerk

Voor de liefhebber.

Michael Raedecker nog tot 1-11 2009, GEM Den Haag

gem-online.nl/content_tt.phtml?tijd=nu

India Contemporary @ Het Gem, Den Haag

EvdL — Sun, 29 Mar 2009 16:33:11 +0000

In Het Gem in Den Haag gaan de gedachten al snel terug naar de uitspraak die Hans Theys vorige week deed bij zijn lezing in Nest.

“Hedendaagse Beeldende Kunst is een West-Europese ziekte”

Mensen buiten West Europa (en Amerika) kunnen er eigenlijk niets mee.
Dat is nogal een bout statement wat bij de lezing overigens direct tot protest leidde van een aziatische bezoeker.

Maar bij het zien van een Scootertaxi gemaakt van plastic botten ontstaat toch al snel het gevoel dat er een kunstenaar flink in de knel zit tussen Indiase identiteit en de verlokkingen van de wereld van de westerse beeldende kunst van Damien Hirst en collegae.

Het is natuurlijk ook niet makkelijk om kunstenaar te willen worden in een land als India. Is het werk typisch Indiaas dan zal er in het westen al snel de neus voor worden opgehaald in het kader van het oubollige derde wereld landen imago (houten maskers uit Kongo, Mozaïeken uit Iran, godenbeelden uit India), maar relateert het wel aan de westerse norm dan is de kunstenaar niet eigen en verloochent het afkomst en etnische achtergrond.
Ga er maar aan staan.

Maar toch bekruipt er een erg ongemakkelijk gevoel bij de bottenkarren.
Misschien komt het omdat de botten van plastic zijn. Een echte hedendaagse kunstenaar zou toch echt wel echte botten gebruikt hebben?
Het plastic benadrukt wellicht te veel het ‘nagemaakte’ het duplicaat van het westers voorbeeld.

Was de scootertaxi nu maar gemaakt van de botten van verkeersslachtoffers in India, dan was het gruwelijk, maar in ieder geval wel echt geweest.

Grappig genoeg heeft de maker van de bottenkarren Jitish Kallat ook het beste werk van de show gemaakt. Een muur vol detailfoto’s van ingedeukte autos.

Het is geen werk dat er typisch Indiaas uitziet, maar een ieder die ooit in India is geweest zal het ervaren als een portret van het land, waar weinig auto’s nog zonder buts rondrijden.
Dat geeft het een mooie verwijzing naar de Indiase achtergrond van het werk, maar de kwaliteit komt juist naar voren omdat het een werk is dat ook zonder die connotatie overeind blijft.

In India is pluriformiteit binnen het werk wellicht een voorwaarde, want twee superkitchy portretten met gemengde technieken blijken ook van Kallat.

Nog meer Hirst gevoelens komen boven bij het werk van Sudarshan Shetty.
Met metaal omlijste vitrines vol heilige koeien..

..en hondenskeletten in plastic omhulsels.

De hondenskeletten zijn voorzien van video surveillance en de kevers in de kooien zijn natuurlijk geen opgezette schapen, maar toch.

Op de overloop een drietal raadselachtige portretten van Indiers met de landkaart van Amerika op het hoofd geprojecteerd.
Voelt aan als engagement.

In de kelder is het werk gepast etnografisch belicht.

Dat is niet speciaal voor deze expo, want altijd, maar de houtsnijwerken van Riyas Komu lichten mooi op.

Het Gem heeft vanaf het begin een fijne combinatie van opening, museumbezoek en uitgaan, maar toch blijft het allemaal altijd wat tam.
Misschien is het de ligging van het Gem (niet in het centrum) of de onverbeterlijke jaren tachtig muziek die altijd gedraaid wordt.

Daniel Powers en Annika Syrjämäki genieten van Dead or Alive:
You spin me right round baby right round, like a record baby…

Wat zouden ze in India draaien op openingen?

Eindejaarslijst 2008

NP — Wed, 31 Dec 2008 06:13:54 +0000

Kunstwerk van het jaar nummer 1

Mischa Leinkauf & Matthias Wermke, In between.

Een pompwagen bouwen en er ‘s nachts het lokale metronet mee afstruinen. In Berlijn deden Wermke & Leinkauf het en hoe! Het hacken van een spoornet voor een van de mooiste performances van het jaar.

Kunstwerk van het jaar nummer 2

Jasper van Es, Benauwd, 2008

Bijna was hij er niet meer. Jasper van Es doet het met heel veel plastic draagtassen. En dat allemaal in Eindhoven! (het Berlijn van Brabant)

Optreden van het jaar in een club

Rene SG in het pitoreske Malmö.

Een openbaring afgelopen februari bij de Player in Katendrecht. Peter Pan Speedrock kan wel inpakken, samen staan ze 9 jauari a.s. in de Baroeg. Ben benieuwd!

Optreden van het jaar in een kunstruimte

Wederom in het Berlijn van Brabant, Money Mark tijdens 10 jaar MU.

Computerspel van het jaar

Al wat ouder (2005), Advance wars dual strike. Gekocht in het Amerikaanse stadje C in april en sindsdien mijn DS niet meer uitgeweest. Mega verslavend en zeer uitgebreid en dan moet ik nog aan het wireless deel gaan beginnen.

Favoriete autopech

Op de heetste dag van het jaar in een buitenwijk van Berlijn. Chauffeur Duenk kon er wel mee lachen.

Favoriete blauwe oog

Ólafur Ólafsson komt erachter dat fietsen en bomen niet altijd samengaan.

De slechtste museumwinkel van 2008

In een glazen hok past niet veel.

Het assortiment boeken in Nederlandse musemwinkels is vaak al behoorlijk mager maar het glazen hok bij het GEM in Den haag slaat werkelijk alles. Zelfs het toilet is er groter.