Deze documenta heeft in elk geval lef: de druk van de commercie lijkt genegeerd, men durft (uiteraard subjectieve) kwaliteit meer aandacht te geven dan roem en er is gekozen voor een afwisselende presentatie met soms mooie ensceneringen, beeldrijmen en ‘running gags’. De toekomst zal uitwijzen of het gelukt is door de brede selectie en de nadruk op het ‘gewone leven’ het beeld van de moderne kunst te veranderen. Of zou het toch B-keuzes betreffen?
Een ontdekking zijn de prachtige abstracte tekeningen van Nasreen Mohamedi (1937-1990) uit omstreeks 1970
