Marisapolin.com

Polink.blogspot.com

Marisapolin.com

Polink.blogspot.com

Tupajumi initiator Jonathan den Breejen (links) schrijft Johan Gustavsson in.

Afgelopen donderdag bij Nest in Den Haag: de tweede Nederlandse editie van de Fitax500, kunstruilbeurs voor kunstenaars en verzamelaars met als inleg een kunstwerk met een waarde van € 500 (zie ook Fitax500 nummer 1). Net als de vorige keer een spannend spel met als doel het werk dat het allerhoogst op je verlanglijst staat aan het eind van de avond mee naar huis te mogen nemen.

Tupajumi.com/nest

19:00, bij binnenkomst inschrijven en een plek voor je werk zoeken.

Inmiddels begon het al aardig vol te hangen.

Petra van Noort

Koen Taselaar

Harold de Bree

Bij binnenkomst links en dan rechtsachterin blijkt nog een mooi plekje vrij..

Uw correspondent hangt op.

Johan Gustavsson

Berndnaut Smilde

Eveline van de Griend bouwt op.

Mooi schilderijtje van Alex Jacobs. het grote voordeel van werken als duo (V&B), elk apart een werk ophangen en zo een buit van 2 nieuwe werken binnenharken!

Blue Tulips, nader verklaard door Felah.

In hoog tempo wordt de ruimte gevuld met werk en deelnemers.

Kees Koomen, Leidy van Leeuwen, Rob Knijn, May Heek en Annemarie Terlage.

Pierre Sondeijker en Ellen Rodenberg.

Barbara Witteveen

Rens Muis (75B)

Rens Muis, Dina Vos, Mischa Rakier, Lenneke van der Goot, Michiel Morel, Kees Koomen en Celine van den Boorn.

20:30, een kort welkomstwoord gevolgd door een minuut stilte ter herinnering aan Emmo Grofsmid en Karmin Kartowikromo.

Daarna neemt Jonathan den Breejen het woord, legt de regels uit (“eigenlijk zijn er geen regels”) en verklaart het ruilmoment voor geopend.

De eerst gespotte ruil van de avond, iemand is de gelukkige bezitter geworden van een echte Paul van den Hout.

Aquil Copier

Annemarie Terlage

Rob Knijn

Topp & Dubio

V&B wederhelft Ellemieke Schoenmaker.

Johan Gustavsson

Eveline van de Griend

Anique Weve

Jeroen Funke en Barbara Witteveen vieren de ruil.

Annegret Kellner

Marisa Polin

Uw correspondent plakt een sticker en wordt daarmee de trotse eigenaar van een mooie Joncquil.

Het genoegen is wederzijds.

De gelukkige nieuwe bezitter.

Olga Oostermeijer, als een kind zo blij: “Kijk mam, ik sta op Trendbeheer!”.

Theo Bollerman

Michiel Hogenboom

Nog een manier om met meerdere werken naar huis te gaan, zodra geruild meteen weer een nieuwe ophangen!

22:30, de handelsdag zit erop, de beurs wordt gesloten verklaard.

De Fitax500, binnenkort ook in een expositieruimte bij u in de buurt.

Vorige maand stonden kranten, magazines en blogs vol van de opening in de Kunsthal van de Caldic Collection. Het leverde het nodige sjachrijn op.

De kunstcollecties van de particuliere verzamelaars worden nogal eens gezien als slecht doordachte hobbies van mensen met te veel geld. Mensen met zo veel geld moeten zelf maar een museum beginnen in plaats van publieke musea bezet houden met hun gepronk.

Ondertussen vragen we ons af waarom er in België en Duitsland wel zo veel verzamelaars rondlopen. Nederland wil wel kunst- verzamelaars, maar houdt er eigenlijk niet zo van.

Philip Akkerman denkt daar heel anders over.

Hij heeft zijn overzicht in de Kunsthal geheel ingericht op basis van de aankopen van kunstverzamelaars.

Elke verzamelaar heeft zijn eigen hoekje.

Ook een goede manier om de hebberigheid van de verzamelaars wat aan te wakkeren.
Alberto Tashun kan bij de buren zien hoeveel zij hebben gekocht.
“waar zouden ze het toch van doen?”

Absolute kampioen Akkermans-verzamelen is de eerder genoemde heer Caldic met een volledig volbehangen wand van flink formaat.

Veel verzamelaars hebben een dwarsdoorsnede van het oeuvre van Akkerman,..

.. maar sommigen hebben een meer specifieke smaak.

Deze serie is een rare, maar dat gezegd hebbende..

..zit het oeuvre van Akkerman vol met rare series..

Ik ga er maar even van uit dat de lezertjes hier inmiddels wel weten dat Philip Akkerman alleen zichzelf schildert..

..en dat al sinds 1981.

Akkerman zat eind jaren zeventig op het (destijds) überhippe Ateliers 63, maar besloot in 1981 terug te keren naar Den Haag om daar aan zijn levenswerk te beginnen.

Hij ontkent dat er destijds een diepzinnig kunstverantwoord concept aan ten grondslag lag “Ik besloot dat op een gegeven moment en ben het maar blijven doen” en ziet het geheel ook niet als een onderzoek naar het eigen ego.

Hij koos destijds voor een klassiek materiaalgebruik wat de eerste typische klassieke serie opleverde, maar ook daarin lijkt geen bewust statement verscholen,..

..want net zo gemakkelijk tapt hij uit een heel ander vaatje verfgebruik.

In 1992 organiseert Witte de With een groot overzicht, volgens Philip Akkerman zijn beste tentoonstelling totdat Akkermania in Rotterdam arriveerde.

Het was in 1992 een keurig en ook wel een beetje streng overzicht van de klassiek geënte werken tot dan toe.

Sindsdien is Akkerman een stuk frivoler geworden..

.. en dat is ook doorgezet in de presentatie in de kunsthal.

Op de Caldicmuur zijn werken zonder probleem over elkaar heen gehangen.

Het frivole maakt Akkerman een beetje een onnederlandse kunstenaar.

Misschien dat hij daarom ook niet zo’n moeizame relatie met de kunstverzamelaar heeft.

Akkerman mist het gereformeerde van de zure Nederlandse kunstpuritijn, maar is desondanks of wellicht dankzij dat bijzonder populair.

Ook Johan Gustavsson van 1646 is een groot fan.

Daarbij komt dat het woord ‘übersympathiek’ speciaal voor Philip lijkt uitgevonden.

Voor Nest maakte hij een doos in oplage, zodat het armlastig kunstplatform uit Den Haag wat centjes kon bijverdienen met de webshop.

Heel de kerstvakantie zat hij 60 paneeltjes te schilderen om alles op tijd af te krijgen.

En om er nog wat reclame voor te maken is er een speciale vitrine in de Kunsthal voor ingericht.

Het trekt al snel de aandacht van de heer Caldic die geërgerd vaststelt dat hij er zo eentje nog niet heeft.

Marisa Polin wrijft nog zout in de wonde door te vertellen hoe mooi die van haar wel niet staan in haar nieuwe huis in Londen en André Smits hoopt nog een foto van zijn rug te maken.

Al vrij snel gaat het als een lopend vuurtje..

.. en wil iedereen met zo’n doos naar huis..

Vast om snel kunstverzamelaar te worden, want daar houden Nederlanders zo van.

Voor diegene die alleen maar willen kijken en niet kopen is de tentoonstelling nog te bezichtigen tot 26 juni:

http://www.kunsthal.nl/22-661-Akkermania.html

Nicole O’Niel bij Delta

Het is crisis in het Haagse.

www.hoogtij.net

Arno van Roosmalen wordt aangevallen door gepensioneerde dichters met geldingsdrang, die Stroom willen vierendelen. De  percentages ‘bezuiniging op cultuur’ van het nieuwe college van Den Haag worden met de dag hoger.

Julia Nitzberg bij Delta

En ook Hoogtij, de maandelijks Haagse galerie en initiatievenronde, heeft last van bezuinigingen; het is de subsidie kwijtgeraakt.

De flyer is voor deze gelegenheid dan ook niet de normale, fijn vormgegeven folder vol informatie over de participerende initiatieven en galeries.
Het is slechts nog een goedkoop gekopieerde propagandaboodschap.

Hoogtij heeft er weinig last van, de opkomst is wat lager dan bij de vorige editie, maar het is desondanks nog heel gezellig.

Deze Hoogtij begint voor mij in Galerie Arte sin Limités in de Anna Palownastraat. Deze straat kent een aantal galeries die binnen Hoogtij een beetje een vreemde positie innemen. Het publiek is in samenstelling absoluut anders dan aan de andere kant van de Hoge Wal. De Anna Palownastraat heeft deze avond ook een eigen Anna Palownaronde.

In Arte sin Limités presenteert Marisa Polin haar nieuwe boek over covers en camouflage. Het geheel zit in een tentoonstelling van 7 Midden- en Zuid Amerikaanse kunstenaars met als thema vrijheid.

Opvallend is dat de kunstenaars tijdens deze opening de bijzondere mensen in het gezelschap zijn, waar de niet kunstopgeleide bezoekers met bewondering naar kijken.

Aan de andere kant van de Hoge Wal  lijken de ‘niet kunstenaars’ in de minderheid (wat geloof ik ook iets van een reden was voor de discontinuering van de subsidiering).

Seekee Chung bij Maurits van der Laar

Maurits van der Laar doet nog wel heel erg zijn best en verlaat de eigen stek met werk van Seekee Chung en Ed Pien om leken en geïnteresseerden in een georganiseerde tour mee te nemen langs een selectie aan initiatieven.

Paul Bruijninckx bij Baracca

Hoogtij biedt zoals gewoonlijk van alles, van gladde hap tot hermetisch gesloten kleren van de keizerkunst, van gedurfde installaties tot professioneel uitgevoerde fotografie, en van troep tot heel goed.

Ronald van der Meijs bij BH139

Alles op een avond zien is niet te doen en haasten is niet goed voor de spijsvertering; er missen dus een paar initiatieven in dit report. Omdat Walden, 1646 en Nest al voorbij zijn gekomen op Trendbeheer kunnen we ze nu wel even negeren.

Het gevaarlijkste werk is ongetwijfeld van Simon van Kraay bij Stichting Delta. Hij is zo onverantwoordelijk om in een laag zaagsel wat kaarsen neer te zetten.

Het brandgevaar dat zo ontstaat is gelijk ook wel weer de kwaliteit van het werk, maar ik weet niet hoe goed het zou zijn voor de subsidiering van Hoogtij als Stichting Delta in vlammen op zou zijn gegaan.
Een bezoeker die wat houtstof had rondgeschopt had op zich al genoeg kunnen zijn geweest. Er stond vanmorgen niets in de krant dus ik ga er van uit dat het wel goed is gekomen.

Meer ‘gevaar’ bij Delta komt van de Brothers Kazachenko die een raam ingooiden (waarna de politie proces verbaal op kwam nemen) om te vieren dat Lev Kazachenko was aangenomen op de Rijksakademie.

Minder gevaarlijk waren de windinstallaties bij BH139.

Verder honden van Isabella Rozendaal bij Lief Hertje.

..en poezen van Olthaar en van der Meij bij de Jan Huygen Galerie

Bij Baracca is een heuse caravan karavaan neergestreken..

.. met verschillende interieurs.

Hoogtij moet vooral doorgaan. Het is te hopen dat er weer een potje geld voor komt en dat dat potje geld vervolgens ook wordt ingezet om een veel breder publiek de initiatieven in te krijgen.

Floris Kruidenberg bij Delta

Want hoe gezellig ook, het heeft ook wel iets treurigs als het publiek van de Haagse kunsten voornamelijk bestaat uit Haagse kunstenaars zelf.

Ejderkan Tastekin bij Delta

Ik geloof overigens niet dat de initiatieven zich daar verder erg druk over maken (totdat de subsidiekraan wordt dichtgedraaid wellicht).

Aanstond in Galerie Stevens – tentoonstelling tekeningen en schilderijen en presentatie van het boek ‘covered’.

marisapolin.com/text.php?catId=19761

(Beeld Marisa Polin.)

20 mei tot 19 juni

marisapolin.com/text.php?catId=19761

Kasteel het Nijenhuis

Het is een kasteel met een best mooie collectie. Voornamelijk begin 20ste eeuw, met door het jaar heen interessante projecten in de beelden tuin en in het kasteel en de bijgebouwen.

Zie verder ook de grote openingsreportage bij Marisa Polin.

MuseumDeFundatie.nl/t1.asp?path=ikuowhym

(Een bericht van Erik Jan Ligtvoet)

Ellen de Groot

Roderik van Schaardenburg.

Biljard op formaat weet niet van wie.

Marisa Polin

Marisa Polin

Annemarie Busschers

Sam Drukker (links), Dick Stapel (rechts).

Ab de Nijs Bik

Hij was er ook weer bij.

In de spiegel, Ans Schumacher, boven de deur een dubbelportret door Robert Vorstman.

Erik de Jong

Paul Citroen

Paul Citroen

Charlotte van Pallant (beeld), Paul Citroen (tekeningen).

Uitzicht naar de oprijlaan.

Bad van Atelier van Lieshout.

Beelden met winterjas van Hildebrand.

Een van de kopieën van Wilhelmina van Charlotte van Pallant.

Beeld van Pjotr Muller.

MuseumDeFundatie.nl/t1.asp?path=ikuowhym

Er wordt het een en ander samengewerkt op de eerste Heden-expo onder nieuw management.

www.heden.nl

Heden is oorspronkelijk ontstaan als kunstuitleen, ergens in de jaren zeventig van de vorige eeuw en heette tot vorig jaar ‘de Artoteek’

Oorspronkelijk werd de kunstuitleen ingezet als middel om kunst bij de gewone man aan de muur te krijgen. Een idealistisch doel dat overigens gecombineerd werd met een praktische oplossing voor het overschot aan BKRtroep.

Die oorspronkelijke gedachte matched niet helemaal met de ligging van Heden aan de Denneweg..

..het sjieke winkelstraatje van de Haagse nouveau riche.

De arbeidersklasse is dus ook nooit helemaal de vaste klant geworden en de BKR troep heeft vakkundig nieuw onderdak gekregen.

Tegenwoordig is bij Heden te kiezen uit een fijne doorsnee van de Nederlandse Hedendaagse Beeldende Kunsten, zoals Viviane Sassen,

Lieven Hendriks,

Thomas Raillich,

en Martin Effert.

Het kunstwerk van de week is momenteel van Marian Breedveld.

Sinds vorig jaar is de naam ‘Heden’ geïntroduceerd om een beetje af te komen van het jaren zeventig geitenwollen sokken gevoel van ‘de Artoteek’ en is voor veel geld de geniale domeinnaam heden.nu aangeschaft. Dat de hoofddomeinnaam van Heden uiteindelijk gewoon heden.nl is, is dan wel weer jammer, maar goed.

Wellicht gaat het nieuwe management daar wat aan doen.

Na tig jaren geleid te zijn geweest door Michiel Morel is Heden nu in handen van Jacko ‘kijkt kunst’ Brinkman (midden) en Rob Knijn (rechts). Jacko Brinkman was al zakelijk directeur ten tijde van Michiel Morel en heeft nu voor de artistiek inhoudelijke kant van de zaak de hulp van artistiek leider Rob Knijn. Rob Knijn was eerder verantwoordelijk voor de Artbank, de kunstuitleen voor bedrijven die qua capaciteit de consumentenafdeling ver overtreft.

Voor de eerste tentoonstelling waar dit duo verantwoordelijk voor is hebben ze er toepasselijk voor gekozen om twee kunstenaars bij elkaar te brengen en met elkaar aan de slag te laten gaan. Jeroen Glas en Henrik Kröner komen beiden uit het Groningse, maar kenden elkaar nog niet.

Maar ze vonden elkaar blijkbaar rap, want in de expo zijn twee werken te vinden die ze samen geproduceerd hebben.

Beiden werken volgens een bijgeleverd schrijven vanuit het medium licht, wat bij Jeroen Glas het meest direct zichtbaar is.

Marisa Polin is er van onder de indruk..

Bij Henrik Kröner is het licht verstopt onder lagen verf en encaustiek, wat af en toe bijzonder fijne schilderijen oplevert.

Vindt ook Andre Kruysen..

De opening wordt na speech door Jacko Brinkman verzorgd door een derde duo; Toktek en Mnk. Die klinken redelijk in sync met hun zelfgekozen namen.

Jeroen Glas vindt het prachtig.

en ook Henrik Kröner is trots.

Rob Knijn bewerkt de toegestroomde pers.

Hoewel.. Na een vraag over de te verwachte verandering in beleid van Heden volgt een gemompel over ‘geen breuk met het verleden’, ‘andere nuances’ en ‘Ja, dan ga je dat allemaal zeker op Trendbeheer pleuren’

Wat in ieder geval nieuw is, is de adviescommissie bestaande uit Hans den Hartog Jager en Trendbeheers eigen Jeroen Bosch die het land en verder ingestuurd worden om vooral voor Heden op de uitkijk te gaan staan.

En ook anders is de inhoudelijke verdieping die de middenklasse geboden wordt door middel van een diepgravend essay, ingesloten in de gedrukte uitnodigingen en tevens digitaal verkrijgbaar via de site.

Wat in ieder geval blijft is de kunstuitleen functie. Voor 11 euro 50 per maand hangt Viviane Sassen inmiddels al thuis boven de bank.

Pablo Lopez

Ter gelegenheid van de tentoonstelling Landscape interventions bij Arte sin Limites in Den Haag was er dinsdag een lezing met gastoptredens van Marisa Polin en Eelco van der Lingen.

De tenoonstelling loopt nog t/m 1 maart a.s. Met werk van Alejandro Pintado, Adela Goldbard, Patrick Petterson, Daniel Alcalá, Pablo Lopez, Anibal Catalán en Oswaldo Ruiz.

ArteSinLimites.eu/agenda/nl/37

(een bericht van Marisa Polin)

Alejandro Pintado, curator of the exhibition, guests artists Marisa Polin and Eelco van der Lingen.

Geleriehouder Eugenie van Raaij van Foundation Arte sin Limites.

Werk van Patrick Petterson.

Twee foto’s van Pablo Lopez.

Schilder Willem van der Hofstede en fotograaf Marsel Loermans.

Galeriehouder Anne-Marth Hogewoning van Galerie Beeld.

Grafisch ontwerper Gabriela Galindo met Eelco van der Lingen.

Anibal Catalán

Daniel Alcalá

Oswaldo Ruiz

Alejandro Pintado

Patrick Petterson

ArteSinLimites.eu/agenda/nl/37

Anton Corbijn en vriendin met nieuwe Rijksmuseum directeur Wim Pijbes.

Vrijdagavond – notabelen avond: de VIP partij.

(Een bericht van Marisa Polin.)

Marisa Polin en multiculti diva Astrid Elburg.

Wim Pijbes’ zoon en vrouw Mignon Schlichter naast film producent Pieter van Huystee.

Politica Leticia Griffith en vriend.

Couturier Mart Visser.

Couturier Frans Molenaar.

AFM voorzitter Hans Hoogervorst en acteur Pierre Bokma.

Alle obers hadden van de leuke shirts die je ook bij de buiten shop kunt kopen.

Laatste: de officiele fotograaf een aantal van de door Hirst 15 geselecteerde schilderijen.

Meer later op polink.blogspot.com.