Olaf Mooij bij Dagmar De Pooter Gallery.

Een avond Antwerpen gisteren. Zes keer per jaar wordt daar de Nocturne georganiseerd waarbij deelnemende expositieplekken allemaal hun nieuwe tentoonstelling op dezelfde avond openen. Bezoekers krijgen een plattegrondje mee en kunnen aan de wandel. Gisteravond langs 14 galeries, 3 musea en 3 kunstenaarsinitiatieven. Uw correspondent bezocht er een stuk of 10 totdat er gehaast moest worden voor de laatste trein richting Rotterdam. Misschien geen gek idee, een nachttrein tussen Brussel en Amsterdam.

De volgende Nocturne is op 11 maart a.s.

AntwerpArt.be

Olaf Mooij

Vorige maand nog in Chicago.

Met in de kelder van Dagmar De Pooter Rufus Michielsen.

Ronald Zuurmond bij Galerie Van Der Mieden.

Grappig detail, veel Antwerpse galeries hebben hetzelfde lichtbakje aan de gevel.

Paul Casaer bij Koraalberg.

Met in de kelder Joris Ghekiere.

Jean-Baptiste Bernadet bij Maes & Matthys.

Erik van Lieshout heeft het deze keer over Rotterdam, Rem Koolhaas en Geert Wilders bij Stella Lohaus Gallery in een show met de titel ‘Rotterdam’.

Stefan Annerel en Wim Wauman bij Galerie Kusseneers

Nicolas Verhulst bij Galerie Van De Weghe.

Een blik naar binnen bij een galerie waarvan ik de naam vergeten ben.

Verlat Gallery wordt niet genoemd op het plattegrondje, wel het beroemde lichtbakje.

Tot slot nog even supersnel door MuHKA want de laatste trein terug begon te dringen. Op de begane grond opende Animism.

Wesley Meuris, Cage for Saimiri boliviensis, 2006.

Agentschap, Assembly, 2009.

Rosemarie Trockel, Replace me, 2009.

Angela Melitopoulos & Maurizio Lazzarato, Assemblages. Felix Guattari and Animism, 2009-2010.

Een performance die op het punt staat te beginnen moest helaas worden overgeslagen wegens eerder genoemde trein.

Paul Sharits, zonder titel.

Paul Sharits, Transcription, 1990.

Door naar de 1e etage voor werk uit de eigen collectie in COLLECTIE XXIV.

Jan Fabre, Bic-Dweilen, 1987.

Sculpturen van Boran Handsa met in de achtergrond Job Koelwijn.

Prachtige collectie straatfotografie gesorteerd op kledingkeuze en kleur van Hans Eijkelboom.

Pieter Engels, Art is the Arrangement , 1979. (sculptuur op de vloer)

Gef Geys, Alle zwart-wit foto’s tot 1998.

Job Koelewijn, Bouillon pijp, 1995.

Dmitri Prigov, The transcendental descent of the bear, 2009.

Tot slot een blik op de prachtige toiletdeuren van het MuKHA.
De volgende Nocturne is op 11 maart a.s.

AntwerpArt.be

“in het geval van aankoop door het koninkrijk der nederlanden voor het genoemd bedrag verplicht ik (pieter engels) me – gedurende de periode 1 maart 1971 – tot mijn dood geen beeldende kunst te vervaardigen.”

pieterengels.com/pages/eleven.html

“Het hierboven omschreven concept zal door Sander Veenhof gedurende een periode van 10 jaar NIET gerealiseerd gaan worden, mits op de beurs het betreffende certificaat behorende bij dit concept wordt verkocht.”

sndrv.nl/rvndb2006/index.html

Pieter Engels, Project for an electric suicide piece (male). Formica, scarpe, ferro, cavi elettrici, trasformatore, cm 20x200x260 (Link)

“NIEUW MEESLEPEND SENSATIONEEL TE GEK GEWELDIG UITZONDERLIJK KRANKZINNIG SEXY BUITENGEWOON GESTROOMLIJND AANTREKKELIJK MOOIER BETER FUNCTIONEEL UNIEK! NIEUW NIEUW NIEUW NIEUW NIEUW EN NOG EENS NIEUW ALTIJD NIEUWER ALTIJD HET NIEUWST HET NIEUWST HET NIEUWST!

voor pieter engels is het zonneklaar, dat anti-kunst bewegingen als dada, fluxus, (meestal) amerikaanse kunst zowel in theorie als in praktijk, bewegingen zijn, veroorzaakt en aangehangen door mensen, welke onherkenbaar herkenbaar vermomd, in aktiviteiten en denken onmachtig zijn om kreatief (sic) te zijn – onmachtig zijn om kunstenaar te zijn en door hun krachteloze a-kreatieve aktiviteiten door soortgenoten en andere beperkten, desondanks, tot grote zieners worden gebombardeerd.”

pieterengels.com

(Op de markt doet een Engels uit 1967 incluis SM stempel een euro of zeventig.)