De meerjarensubsidieadviezen zijn bekend en een aantal Haagse initiatieven kan aan de slag de komende vier jaar. De Haagse scene floreert als nooit tevoren.

hcak.nu

Dat is niet altijd zo geweest. In 1978 vonden een aantal kunstenaars dat het schortte aan de nodige dynamiek in het Haagse.

In de Wagenstraat huurden ze een klein pandje en maakte daar hun atelier van. Om de zoveel tijd werd de plek opengesteld voor het publiek en kwamen gelijkgezinden op bezoek. Hieruit ontstond het allereerste Haagse initiatief het HCAK.

Het Haags Centrum voor Actuele Kunst mocht op een gegeven moment naar een mooie nieuwe ruimte op de Stille Veerkade verhuizen.

Het HCAK heeft daar tentoonstellingen georganiseerd met mensen die destijds jong en onbekend waren, maar van wie we nu de naam wel kennen.

Miroslaw Balka had er zijn eerste buitenlandse tentoonstelling, er hing werk van Marlene Dumas en Berend Strik aan de muur voordat enig museum er interesse in had en er was een gezonde mix van lokaal en nationaal talent te vinden, variërend van Hans van Houwelingen en Lauwrence Wiener tot Marcel van Eeden en Urs Pfannenmüller.

Veel van de huidige Haagse initiatoren werkten vroeger als medeorganisator, klusjesman of suppoost bij het HCAK of kwamen er als bezoeker over de vloer.

Op dit moment zit Tag in het oude HCAK-pand, want het HCAK hield er in 1997 mee op. Het HCAK zou waarschijnlijk ook niet goed functioneren in 2012. Aan publieksbereik had het een broertje dood en pr-beleid of marketingplan waren afwezig.

Op het internet is over het HCAK niet veel te vinden en het gevolg is dat een nieuwe generatie kunstenaars en organisatoren zich niet bewust is dat een groot deel van de Haagse initiatievenwereld is voortgekomen uit het HCAK.

Terugkijkend ontstond de wens het HCAK aan de vergetelheid te ontrukken. Daar gaven de oude programma’s van het HCAK alle reden toe, want deze programma’s blijken heden ten dage nog steeds fris en intrigerend te zijn.

Zes Haagse initiatieven en presentatieinstellingen zijn de uitdaging aangegaan om een nieuwe invulling te geven aan een oud HCAKproject onder de noemer HCAK revisited. Zaterdag 5 mei gaan ze tegelijkertijd open. Dan wordt ook de HCAKsite gelanceerd, zodat ook gelijk die lacune op het internet is opgevuld.

Elk initiatief gaat om 13 uur open, maar elk heeft ook z’n eigen speciale momentje. Heden trapt om 13 uur af met de opening van HCAK revisited door oud artistiek leider Philip Peters.

Marius Lut en Thomas Raat geven bij Heden invulling aan het project Pas de Deux, waar twee kunstenaars aan elkaar gekoppeld werden met als doel elkaars werk te maken. Dat dat geen kinnesinne is bleek al in 1991 in het HCAK toen de duo’s binnen het concept op zoek gingen naar alternatieve wijzen om harmonieus tot een goed eindresultaat te komen.

Lut en Raat zijn uitgekomen bij iets met tafels en tafelkleden, maar het blijft nog even spannend, want vandaag waren alleen de tafelpoten gearriveerd.

Het Gemak heeft het project één schilderij opgepakt. Dit project kwam voort uit een bijzondere ervaring die Philip Peters ooit had in het dorpje Monterchi waar hij een Piero della Francesca tegen kwam in een afgelegen kapel.

In het Gemak ligt de route naar het hedendaagse kapelletje waar een werk van Vittorio Roerade zich mag openbaren.

JCA de Kok is een initiatief van nu, maar opgezet door generatiegenoten van de HCAKers. Dientengevolge lag het daar voor de hand oud HCAK-gedienden uit te nodigen voor ‘En Suite’, het HCAK-project uit 1992 waarin miniretrospectieven bestaande uit drie werken werden gepresenteerd.

Alles hangt al, inclusief werk van oud HCAK-curator Marcel Zalme.

Er hoeft alleen nog maar gestofzuigd te worden..

.. en een plankje kan nog een likje verf gebruiken.

1616 doet In Eigen Beheer, met verrassend genoeg Oud HCAK-gedienden Philip Peters en Rien Monshouwer als curatoren. In het Eigen Beheer uit 1996 werd het HCAK aan de deelnemende kunstenaars uit handen gegeven. De versie van 1646 heeft een wat andere invulling gekregen.

De 1646-organisatoren worden tentoongesteld door de HCAK-mannen.

Philip Peters: “Als het moet kan ik het allemaal keurig weer bij elkaar lullen.” Dus u weet bij wie u uitleg moet halen.

Ruimtevaart toont zich het ware kunstenaarsinitiatief waar bij lastige zaken makkelijk geïmproviseerd wordt. Ruimtevaart werd enige tijd geleden getroffen door een brandende lijnoliedoek die het pand onder dikke rook zette en dientengevolge mogen er nog maar vijf personen tegelijkertijd naar binnen.

Dat maakt een tentoonstelling maken wat lastig, maar daar hebben de ruimtevaarders iets op gevonden. Hun versie van Metamorfose speelt zich af in speciaal verbouwde tentoonstellingsruimte.

Zaterdag kan een ieder de tentoonstelling van buiten af bekijken.

Philip Peters sluit de dag bij Nest waar vier kunstenaars aan de slag zijn gegaan met het idee van de utopie in het kader van het thematische programma The Ideal Place. Alicia Framis, Krien Clevis, Thomas van Linge en het duo Osterholt en Uitentuis mogen kijken of zij 18 jaar na de oorspronkelijke versie nog iets toe te voegen hebben aan de verschillende visies op de utopie uit 1994.

Er is in ieder geval hard aan gewerkt. Osterholt/Uitentuis hebben zelfs een utopisch appartement uit Rio de Janeiro in Nest neergezet om daarmee een mislukte utopie uit het verleden onderwerp te maken van een persoonlijke utopie om de utopie in Brazilië alsnog te bewerkstelligen.

U kunt het niet meer volgen? Wees niet bang ze hebben een informatiefolder gemaakt waarin u het nog eens kunt nalezen.

Dat geldt overigens ook voor het hele project want naast een site is er door vormgever ‘Since Today’ ook een prachtig boekje gemaakt, opdat het verleden niet vergeten zal worden.

De opening ligt nog in de toekomst, maar vanaf zaterdag bent u welkom in de wondere wereld van HCAK-revisited.

www.hcak.nu

Nog net voor de carnaval-feestelijkheden losbarsten opent de nieuwe tentoonstelling van Hans van der Ham bij Majke Husstege in Den Bosch. Prachtige keramische beelden en een aantal grote en kleine tekeningen. De titel van de tentoonstelling is ‘Through the mirror’. Gaat dat zien! En wel voor 21 maart.

13 februari – t/m 16 februari gesloten i.v.m. carnaval.

MajkeHusstege.nl/hans-van-der-ham/

(Een bericht van Anouk Griffioen)

Hans van der Ham

Mitsy Groenendijk

Anouk Griffioen

Rozemarijn Westerink

Anke Land

Vittorio Roerade

MajkeHusstege.nl/hans-van-der-ham/

vittorioroerade.com

vittorioroerade.com

Daan Samson en fotograaf Jeronimus van Pelt

Gistermiddag vond de opening plaats van The Other Site, een eerste samenwerking tussen het Rotterdamse kunstenaarsinitiatief Het Wilde Weten en de Haagse evenknie NEST @ DCR.

Foto’s en tekst: Daan Samson en Eelco van der Lingen

Uit de fotoreeks Haags Profijtbeginsel van Daan Samson en Jeronimus van Pelt

“On-Haagser kan het niet” aldus chmkoome’s Blog

Eelco van der Lingen en Joncquil de Vries (curatoren Nest) hebben een zware week achter de rug..

..maar het is de moeite waard, Yvo van der Vat is ontroerd

Ook Karin de Jong kan eindelijk een biertje drinken

haar PrintROOM staat en wordt druk bezocht

o.a. door prijswinnend kunstenaar Zeger Reyers

Er is een speciale hoek voor nieuwe inbreng van boeken..

.. en posters.

Lief Hertje en Grote Witte Reus kijken dan ook hun ogen uit.

Dirk van Lieshout is er achter gekomen dat de Japanse TNTpost niet erg betrouwbaar is.

Derk Reneman toont dansende kwallen in het donker.

en Kim Zieschang doet ondertussen een performance met I meter.

Daan Samson:
“Sinds ik recentelijk verhuisd ben moet ik ‘s nachts veel minder vaak naar het toilet. Mijn voormalige woning lag direct aan een drukke weg. Waarschijnlijk sliep ik daardoor te licht, zodat ik relatief snel de aandrang voelde om te gaan plassen. Gelukkig staat mijn nieuwe woonpand aan een autovrij plein. Nu hoef ik ‘s nachts soms helemaal niet naar de WC!”

Ewoud van Rijn kan weer eens bijpraten met Victor Roerade en Harold de Bree.

Hij heeft heel klein…

.. en heel groot werk.

Janneke Hendriks is blij..

.. want samen met Manuela Porceddu heeft ze prachtige posters gemaakt voor de show.

Manuela Porceddu is ook verantwoordelijk voor de bijpassende buttons.

Kim Bouvy heeft zonder problemen de mooiste muur afgestaan aan de mooiste foto van Elian Somers..

..en de muren bij de bar ingenomen.

Joncquil de Vries legt het nog even uit aan Jette Schneider van Danslab.

Willem Marijs en Petra van der Schoot zijn vanaf volgende week te zien in het Wilde Weten.

Het zoontje van Daan Samson laat zich nog altijd graag vervoeren in de gesponsorde Bugaboo uit New York.

Suzanne Bruynzeel en Artist in Residence Nick Wade blijven nog even hangen, maar Harold de Bree en Tim Junge vinden het tijd om de frisse buitenlucht op te zoeken.

Daar treffen ze o.a. Jane Huldman en Eric Schrijver..

..maar ook Paula Udondek (o.a. Waku Waku + Get the Picture) en haar vriendin (links) én zus (rechts).

Als iedereen al weg is komen Daniel Dennis de Wit en Lynne van Rhijn nog even langs, maar ze komen dan ook helemaal uit Hoorn.

De expo The Other Site is nog te bezoeken t/m 21 juni in Nest.
www.nestruimte.nl

En volgende week is het de beurt aan het Wilde Weten

Verder nog twee events feestjes, eentje op elke locatie, dat wordt nog wat.

Bij Charlie Roberts, rijzende ster van Vous Etes Ici, straalt het plezier er gewoon vanaf.

De kranten zijn opvallend positief – misschien als kadootje voor de vertrekkende Anneke Oele – en de bezoekers ook, dus de sfeer is goed – maar is het werk dat ook? Bij nader inzien blijkt er niet eens zo heel veel moois, maar zijn er als altijd pareltjes tussen de zwijnen te vinden.

Abstracte doch gevoelige doekjes van Charl van Ark bij Phoebus. Wel een van de besten denk ik zo.

En het prijskaartje willen we er ook graag bij.

Dave Meijer, bij Van den Berge, is altijd mooi.

Fijn detail van JCJ, zomaar ergens.

Marius Lut sprong er op de Rijksakademie al tussen uit.

Jan Maarten Voskuil bij Rob de Vries had inderdaad de prijs moeten winnen. (Galeriehouder De Vries wilde hier overigens graag vermeld zien dat hij niet blij is met Trendbeheer’s pesterijtjes van Armando, die zich als oude man niet schijnt te kunnen verdedigen.)

B.C. Epker tekende een mooie pornoscene met verongelukte autobus. Seks lijkt trouwens eindelijk uit, maar dat geheel terzijde.

Pauline Wiertz, Frederieke Taylor gallery, gaat eigenlijk over het randje van de kitsch, maar met het mooie verhaal erbij – over twee gangsters die bij moeder aan de theetafel hun plannen beramen – zou ik het best aan de muur willen hangen.

Bij de foute Willem Kerseboom een foute Japanse, waar mijn blik toch steeds aan bleef haken: Noriko Ito.

Romantische maar rare tweeluikjes van Franziska von Stenglin – steeds een foto uit het familiealbum met een nieuwe foto – bij Patrick Heide uit Londen.

En iets soortgelijks in zwart wit van Tomio Seike bij Wouter van Leeuwen, beschaafd maar aantrekkelijk genoeg.

Misschien wel veelbelovende doekjes met een mengeling van figuratieve tekeningen en abstracte schilderingen van Henrik Kröner bij galerie Smarius

Het slechtste schilderij op de beurs is van Jochen Muhlenbrink maar sommige van zijn doeken – over orkaan Kathrina? – zijn echt goed.

Het koekje bij de koffie tot icoon verheven tussen de voorstellen van Hans Aarsman.

Gewoon een lekker doekje tussendoor van Lotte van Lieshout bij galerie Wit.

En zomaar een fijn wandje van Maurice Scheltens bij Martin van Zomeren.

Nieuw meisje in ongenaakbaar marmer van Thom Puckey, dat alleen al door het materiaal indruk wekt, bij Aschenbach & Hofland.

Variatie op Tracey Emin door Sabine Finkenauer bij (het nieuwe?) Artbackoffice

Vittorio Roerade (Ramakers) doet het dit jaar met poezieplaatjes en kreeg gemengde reacties maar van mij mag het.

Engels bloemetjesbehang dat eigenlijk Hollandse strakheid is van Gerco de Ruijter (MK Galerie).

Manu Baeyens doet het nog steeds met konijnen, mooi detail.

Maar werd overtroffen door een willekeurige bezoeker.

En natuurlijk Marcel van Eeden, die eigenlijk al veel te veel aandacht kreeg, winnaar van de mooiste stand van het jaar.

En zo is het.

Iris van Dongen, Dragon, 2004

Een tentoonstelling die niet bepaald kapot gekoeratiert is. Schijnbaar lukraak opgehangen (prachtige) tekeningen en schilderijen onder het motto all that money can buy. Thematisch is er geen touw aan vast te knopen: het lijkt wel een artfair, maar dan in mooie zalen.

De vruchten van een “succesvolle ontzamelingsoperatie”: een spuuglelijke Mashkov is royaal verkocht en met de verse buit van meer dan drie miljoen euro is van alles en nog wat aangeschaft en opgehangen.

Nog tot 22 april 2007.

gemeentemuseum.nl/index.php?id=034776

Vittorio Roerade, Mensenmensenmens, 2006

Schilderfabriek Zandvliet, concludeerde de kunstkenner na de teleurstellende expo in de Pont vorig jaar. Maar dit reusachtige schilderij in tempera is ge-wel-dig. Robert Zandvliet, ZT, 2002 Een hoogtepunt in de collectie?

Imi Knoebel, dat die nog leeft zeg. De snuiter die het kunstige oranje spanraam van Jeroen Bosch al in 1967 heeft nagemaakt. Hier met verf op aluminium, London II, 2005

Kippenberger! Kippenberger! Betere Kippenberger wordt er niet gemaakt. Van Krimpen heeft een neus voor goede zaken.

Thomas Ruff, Portraits, 2006

Modern schilderwerk van de heer Sebastian Gögel. Simulation, 2006

Jörg Immendorf, The Rake, 2006

Bovenstaand is nog geen tiende van de buit van vorig jaar.

En als er nou een beetje scherp is ingekocht, kan de helft binnen een paar jaar weer met vette winst weg.