Eerst over Employee of the Month want dat is gewoon, leuk, zonder dat je het verhaal van des Boijmans arrogantie in zelfoverschatting aangaande de oorspronkelijke naamgeving hier hoort.
Diverse fijne werken, hier en daar wat usual suspects, krek gehangen, helemaal niet zo kaleidoscopisch als je zou verwachten met x werken van x kunstenaars die allemaal één ding gemeen hebben: ze werken/werkten bij Boijmans.
(Waar kennen we die ook alweer van: Inside Job Jeroen Jongeleen. De verborgen stadscollectie. Andere tijden, zelfde verhaal. Nu ja, dat waren allemaal werken van Boijmans medewerkers illegaal geplaatst en gehangen in het Boijmans. Met een beetje geluk hangt mijn werk er nog. Straks word de verbouwing nog tegengehouden door de monumentale status ervan. Beeldgeluk zie hier: trendbeheer.com/tag/inside-job/)
Ik ben altijd gecharmeerd door die gast die technologie nabakt in hout net te groot en dat het dan heel echt ljjkt. Ruben Mols.
Een videocassette op 200% in hout. Fantastische hebbedingetjes of gewoon voor in een expositie. Illustratief misschien bij Pixel Pioniers want illustrerende de hardwarematige kant van de zaak.
(Pixel Pioniers, een dan de slechtste tentoonstellingen ooit, ik hoop daar eerdaags een duit over in het zakje te doen. Weinig beeld, veel reactie, ook uit het veld. Gram halen is wel belangrijk.)
Je komt binnen met J&B. Grappig, Jacob werken bij Boijmans? Ja als bezoeker. Of als opeter van ergernis wellicht. Bert Frings de B van J&B dan.
Radicaal fragiel in piepschuim met zeefdruk. Mijn lievelings hangt er ook. Blijft net niet steken in modieuze popart graffiti door percies de juiste ranzigheid, uitgekiend herkenbare figuratie gemixt met onbegrijpelijkheid. Super kwetsbaar deze werken.
Ook veel Bert Frings aan de muren. Altijd op de rand van al te aansprekend. Mooi gemaakt en verhalend.
Elke donderdag wisseling van de wacht. Waar kennen we dat ook alweer van. Hier doek van de week van Dietrich Gobbel
Prijzenbekerregen van Gyz la Riviere.
Gruwelijk 3D van Claire van Lubeek en dat bedoel ik niet alleen met afkeer. Er hangt ook een prachtige prachtige Apocalypse Eroticon van haar hand als buitenformaat striplandkaart.
Thomas Meijerman supercool. Tactiele landmarks.
Vera Kersting.
Je vraagt je af wat al die mensen doen in Boijmans. De schatten bewaken? Toezien op merkenrecht? De spiegels van de doos poetsen?
Maar wacht waarom heet de tentoonstelling Employee of the Month en niet Bootleg Boijmans? Naar verluid stonden alle seinen op groen. De schatjes hebben het zelfs gevraagd. Of het wel mocht. Boijmans in de titel als zodanig.
Je zou denken dat er in handjes geknepen wordt. Zelf al tien jaar geen stadse stappen ondernomen, af en toe piepen hoe uniek die glanzende parel van citymarketing wel niet is en dat de nieuwe entree nog wel even wat groter moet want sjongejonge de volksstromen uit de hele wereld en ver daarbuiten die straks na opening het museum overspoelen moeten wel adequaat gemanaged worden want Boijmans dat is collectie en traditie en ja een van de mooiste goeiste musea van de planeet.
En ook het dichtste.
Kaartjes al gedrukt, fluitje van boven: verboten want merkinbreuk en straks denken de mensen dat als er iets gebeurt, dat dat des Boijmans handelen is. En het Qualiteits-kenmerk Boijmans, dat mag niet verslingerd worden aan euvele prut. “Liever blijven we nog een decennium langer dicht dan dit.” Briest een leidinggevende.
Liever het Guiness Book of records in als het dichtste museum dan schijn van betrokkenheid met kunst in of uit de stad oproepen.
Hoeveel miljoen vloeit er niet elk jaar in het museum, lopende kosten, hele staf, dertiende maand, mentaliteit negen tot vijf, drukt op de stadse begroting, komt geen lor uit?
Employee of the month, voorheen Bootleg Boijmans, zou beter Boycot Boijmans heten. Tien jaar geen sjoege geen niks, hooguit huilen geef geld! en ondertussen geen museum, geen plannen, geen tentoonstellingen. Kan niet dat hele hogere echalon weggekuist worden en vervangen door jong ambitieus vers volk met zin en wens om er iets van te maken?
Maar dit terzijde: Employe of the Month dus, zomerexpo Frank Taal. Nog te zien tot 30-8
franktaal.art/employee-of-the-month.html Check de kanalen, vast nog wel met een gezellige afsluiting of tussendoor.
Leave a Reply