Double billing, Unfair en Nap+ openen op dezelfde dag, het weer zit niet mee maar dat mag de pret (in de meeste gevallen) niet drukken.
Nap+ bestaat nu voor het derde jaar, de tweede keer op deze locatie met de iconische rode loopbrug, (ditmaal de zompige editie) en het is ze gelukt. De hoofdrol dit jaar gaat naar het waterballet dat enig werk en booths in de weg zat maar, buiten boze watergeesten om, veel goede kunstenaars in mooi ruim opgezette booths.
Het eerste werk dat je tegenkomt is ‘The Line’, een werk van The Department Of Destruction.
Een werk dat helaas tijdens mijn aanwezigheid op de fair (vanwege hoofdvijand van nap, het water, de ironie ontgaat je niet) niet te gebruiken was :/. Het concept staat echter als een huis, een telefoonhokje waar je wordt doorverbonden naar een live callcenter dat al je vragen over kunst, fairs etc. al dan niet zal beantwoorden.
(vijand nr 1)
San seriffe is om overduidelijke redenen een stukje verplaatst.
De speciale projecten zijn toch altijd de highlights van Nap, de kopers komen om werken te kopen uit witgelakte booths, maar de kunst genieters blijven voor projecten als deze, o.a. de booths helemaal achterin de hal, mysterieuze hokjes, galeries die niet bestaan, beurscijfers die opeens gaan zingen, een galerie/kantoor met lege post it notes en security guards in pak.
Dat houdt toch een beetje dat vieze geld witwas gevoel dat normaal aan beurzen kleeft weg.
Galerie Tatjana Pieters (BE) met enorm intrigerende werken van Charles Degeyter, materiaaltechnisch en visueel super fascinerend. (Wat bedoel je 3d print, steen en mixed media?!)
Narges Mohammadi bij Copperfield, altijd vet werk. Een serie reliëfs die niet grote koningen en leiders afbeelden maar juist de handen van de maker centraal stellen. Maar het is niet alleen een blok marmer ook over de sokkels is uitgebreid nagedacht. Geënsceneerd alsof ze net uit de studio komen, inclusief haarelastiekje en Pica-Dry (je kent ze wel uit de zak stekend van elke art handler die je ooit in dit leven zal zien)
Ook leuk in de gedeelde booth van Copperfield en Ellen de Bruijne Projects, een paar verrassende Klaas Kloosterboer’s een mega oud werk gebroken en in gips gegoten omlijst door twee schilderijen van as.
Bij Bradwolff & Partners een prachtige double billing van Eva Spierenburg en Ruta Butkute.
Veel details die niet te vangen zijn in beeld, iets om echt in het echt te gaan bekijken.
Ruby Soho presenteert een superspeelse booth, hier werd ik naast enthousiast van de werken van de kunstenaars Bo Stokkermans, Merijn Haenen en Nina van de Ven ook super enthousiast van alle goed doordachte systeempjes.
Hier geen art fair schroefjes of houtje-touwtje oplossingen maar custom 3D prints galore.
Over systeempjes gesproken moest ik erg lachen om deze blokjes die de muren omhoog moesten houden.
Rop van Mierlo bij WeLikeArt.
Tobias Thaens bij NoMansArt
Frank Halmans bij Frank Taal.
Werkt heel grappig met de rest van het gebouw.
Eric Giraudet De Boudemange met Martin van Zomeren, een sterke contender voor het winnen van de beste booth.
Meer waterironie bij Margherieta Pedrotta; ‘Pedrotta’s project for NP ArtLab is structured around the Dutch context through its dialogue with the fluid element of water’
De telefoon en frietjes van de galerist van Pedrotta staan zeker in actieve dialoog met het Nederlandse water…
Nog een sterke speler in de wedstrijd om de mooiste booth Heejsteck#, nu speelt Heejsteck# dit spel ook altijd als er geen prijs te winnen valt, ze zijn enigszins bekend geworden met hun unieke booth design en het afwijken van de oersaaie beurs norm.
Hier met werk van Elsemarijn Bruys.
Hierna terug de regen in, onderweg naar deel 2, Unfair…
Leave a Reply