Kurt Schwitters en de avant-garde @ Boijmans Rotterdam

Kurt Schwitters

Voor de gelegenheid een Boijmans met overal ronde hoekjes.

Voorbeeldige publiekstentoonstelling vol lelijke muk over knipselkoning Schwitters en kornuiten. Dada, weet u wel, toen avant-garde nog niet als voorwaarde was geincorporeerd binnen het kunstzinnig discours.

3 maart – 28 mei 2007

boijmans.nl/smartsite229.dw[…]tyle=125103

You may also like...

6 Responses

  1. gj says:

    beste jb, niks voorbeeldige tentoonstelling: ‘schwitters’ stinkt, immers:
    – waarom die rare ronde wanden?
    – waarom dat bruin (schwitters hield van wit, dat zie je in zijn merzbauen)
    – waarom dat gehutsefluts van al die kunstenaars door elkaar? (dat had toch ook gesepareerd gekund)
    – waarom een dadaruimte waar schwitters stem op de achtergrond onbekende dingen brabbelt terwijl er visueel en koptelefoonsgewijs de nadruk ligt op huszars mechanische figuur?
    – waarom al die kosten gemaakt om door die buisjes foto’s van godweetwie te zien?
    – waarom in de dadaruimte de functionalistische typografie van de ‘ring neuer werbegestalter’tonen?
    – waarom geen fotootjes (en korte bio’s) van al die vriendjes en vriendinnetjes van kurt (weet jij dat hannah höch tussen 1923 en 1926 in den haag woonde? wie werd iets wijzer van de relatie tussen kurt en de broertjes rinsema in drachten? wie weet dat d’ebneth een huis huurde in kijkduin waar schwitters in 1926 op bezoek kwam (vandaar zijn werk ‘kijkduin’)? enzovoort…
    kortom: prachtige spullen slecht gepresenteerd!
    overigens ben ik van mening dat een monografische expo van een historisch figuur een audiovisuele intro behoeft die iets meer verteld van diens leven en ambities. verder word ik verdrietig van het overgedreven gerestaureer van veel van de werken op papier die er nu uitzagen alsof ze gisteren gemaakt zijn en niet bijna een eeuw oud (de 2 eerste dingen aan de rechtwand zetten deze in mijn ogen afgrijselijke toon)

  2. JB says:

    Dat is inhoudelijk gemotiveerd met een heleboel waaroms. U kent Schwitters duidelijk beter dan ik. U keek ook beter – en kritischer. (Ik ga zeker nog een keer kijken.)

    Die rare ronde wanden konden me wel bekoren.

  3. Dr. Poppers says:

    Beste gj,
    in antwoord op enkele van je vragen:
    – Die ronde ruimten zag ik zelf als een echo van de vele ronde vormen in Schwitters’ schilderijen en collages. Dat is een formele keuze van de tentoonstellingsmakers.
    – Dat de kunstenaars door elkaar hingen was maar best ook, zo kreeg je een betere indruk van het soort werk dat naast dat van en tegelijkertijd met Schwitters’ kunst werd gemaakt. Bovendien werkten sommige confrontaties wonderwel. Een aparte indeling wekt bovendien snel de indruk bij een toeschouwer dat kunstenaars langs elkaar leefden en werkten – ieder in zijn/ haar eigen hok -, terwijl gedurende de periode van het interbellum de artistieke uitwisseling door middel van brieven, lezingen en tijdschriften net zo bijzonder groot was. De kruisbestuivingen waren navenant. Van Doesburg wordt bijvoorbeeld nog altijd als een strakke, abstract-geometrische schilder beschouwd, terwijl hij in de eerste plaats doordrongen was van dada. Dat werd hier ook wat duidelijker. Als Bonset publiceerde hij zelfs een dadaïstisch tijdschrift met de Franse titel ‘Mécano’.
    – De ‘Ursonate’ die je op de achtergrond hoorde, is een klassieker in Schwitters’ (klank)dichtwerk en dat maakt onlosmakelijk deel uit van de rest van zijn oeuvre. De verbinding met Huszàr en zijn mechanische poppen moet gezien worden in het licht van de eerste ‘veldtocht voor het dadaïsme’ die Schwitters met de Van Doesburgs en Huszàr door Nederland ondernam. Huszàr bracht daar immers als vast onderdeel van het programma bij dada-avonden steeds poppenspelen – vandaar dat dit te zien was in de cluster ‘Holland Dada’.
    – Ik neem aan dat de doorkijkjes naar de foto’s een speelse verwijzing was naar de doorkijkjes alsook de referenties aan voyeurisme die bij vele dadaïsten opduiken, denk bijvoorbeeld aan Duchamps ‘Étant donné’.
    – De vermelde ‘Ring neue (zonder r) Werbegestalter’ werd door Schwitters opgericht, weliswaar na de grote dadahausse maar op het moment dat dada opgenomen werd door de toenmalige bovengrondse stromingen; erkend werd, zeg maar. Schwitters werkte trouwens als reclameman omdat het beroep toen nog artistieke connotaties had, het hielp bij zijn levensonderhoud en omdat het een zekere artisticiteit impregneerde in het dagelijkse leven. Bovendien was de kunstenaar uit Hanover steeds een commercieel talent, ondanks zijn onvoorspelbaarheid. Hij smeerde je als het ware een collage aan voor je er erg in had.
    – Kiezen voor teveel tekst bij tentoongestelde kunst kan dodelijk zijn voor de vivaciteit van deze werken. Uiteraard dient een overzichtstentoonstelling tot lering, maar een museum dat daarin te ver gaat in zijn presentatie vergalt het plezier van vele toeschouwers. Vandaar het audiogidsenfenomeen voor mensen die behoefte hebben aan meer info. Het is daarbij tegenwoordig ook niet meer zo moeilijk om al wat inleidende informatie op voorhand te vergaren. En uiteraard is er een wetenschappelijk opgezette catalogus voor mensen die zich later thuis nog verder willen verdiepen (ik heb zelf echter de publicatie bij deze expositie nog niet ter hand genomen).
    Groet van een Belgische Dadaliebhaber.

  4. Anna Blum says:

    Ben ook al sinds 1921 groot fan van de stickers van Schwitters, poinierswerk op het gebied van de vroege streetart.
    Groet van een stickerliefhaber

  5. Wiel Pijls says:

    He hallo,
    Wie kan mij vertellen waar Kurt Schwitters en Theo van Doesburg elkaar voor de eerste keer ontmoet hebben?
    Hoe verliep die ontmoeting?
    Staat deze kennismaking ergens beschreven?

    Dank voor je antwoord.
    Wiel

  6. Dolf Pauw says:

    In Drachten
    Beschreven in Holland Dada van K Schippers
    gr Dolf
    http://rdpauw.blogspot.com/

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *