Kasplantjes beleid

Oproep: Volkskoerant, zet het discussiestuk van Rutger Pontzen online!

In de kunstbijlage tien stellingen van Rutger Pontzen over kunstsubsidiëring en kunstbeleid.

“7 Haal de subsidies weg, en het wordt duidelijk wat de ware betekenis van de Nederlandse kunst internationaal is: nul, niente, nada, zero. Gesubsidieerde kunst slaat namelijk een traject over. Het lanceert een beginnende kunstenaar direct de grote kunstwereld in.”

“Zonder dat hij beseft dat zijn status en bekendheid alleen is gebaseerd op een systeem dat ook voor een belangrijk deel van overheidsgeld afhankelijk is. Een succesvolle presentatie op een internationale kunstbeurs of een buitenlandse tentoonstelling is grotendeels afhankelijk van Nederlands subsidiegeld, waarmee de transportkosten, verblijfkosten en een plaatsje op de beursvloer worden betaald. De Nederlandse kunst doet zich daardoor voor als een reus – op lemen subsidievoeten. Het is een schijnwereld met schijnsucces en schijnaandacht.”

Uit de kunstbijlage van de Volkskrant van 16 mei.

You may also like...

57 Responses

  1. Jan Doedel says:

    dat je belasting betaalt, ja, dat is wel zo burgelijk, daarmee zet je jezelf als kunstenaar eigenlijk direct buitenspel..

    Belasting betalen is dus net als geld ook vies? Zie je, dat bedoel ik nou.

    ..grootste zegening. Dat men zich niet hoeft af te vragen of je er commercieel succes mee zult hebben…

    Goed lezen: of je er qua pr of financieel mee opschiet.. (niet pr en financieel)

    Ik blijf liever Jan Doedel.. Deze discussie gaat niet over mijn werk. Zie het maar als een alias.

  2. piet doedel says:

    je moet ook niet alles geloven wat mijn broer zegt..

  3. Jan Metdekorteachternaam says:

    Zoals mijn oude moeder al zei: Er is in dit leven 1 zekerheid; Iemand moet de kost verdienen… en dat ben ik niet.

  4. piet doedel says:

    @ jan m. haha, en uitslapen is zeker ook jou grootste hobby??

  5. Rogier M. says:

    Ja maar Jan en H.allo, die kunstkoopregeling, die geldt toch alleen maar voor galeries?
    En de gemiddelde galerie vraagt ridicuul hoge prijzen.
    Dus als ‘consument’ wordt je getild bij het leven. Zij het in termijnen dan. Dat wel.

  6. H.allo says:

    @ Rogier

    Jammer dat die regeling alleen voor galeries geldt, ja. Zou inderdaad leuk zijn als ook kunstenaars er direct gebruik van konden maken..Uitbreiden dus.

    “En de gemiddelde galerie vraagt ridicuul hoge prijzen.
    Dus als ‘consument’ wordt je getild bij het leven. Zij het in termijnen dan. Dat wel.”

    Als je in de supermarkt je verse groente haalt en niet bij de boer, wordt je dan ook getild? Sorry, maar die agrarische vergelijkingen doen het goed op deze site.

    Het enige wat je galeries kan verwijten, is dat ze prijsafspraken maken:
    Kunstenaars worden lichtelijk gedwongen om met een vaste ‘galerieprijs’ te werken. Waardoor de kunstenaar het verschil in percentages moet opvangen, en de galerie geen last heeft van concurrentie van zijn/haar collega…

    Maar dat is een andere discussie..

  7. Rogier M. says:

    Die agrarische vergelijking gaat wel op ja.
    Waarom zou je zo gek zijn om bijvoorbeeld voor je paprika 2 euro bij de ah te halen als je een voor diezelfde 2 euro op de markt een hele zak paprika’s kunt kopen?
    Zouden dus misschien niet alleen kunstenaars luie varkens zijn, maar misschien ook het kunstpubliek ? De kunstverzamelaar en bewonderaar?
    Die typering van kunstenaars als zouden het varkens zijn, daar is dus nog iets mee aan de hand; varkens zijn gedomesticeerde zwijnen, die kunnen niets anders meer dan lui zijn, zoals ze binnen hun omheining leven.
    De varkenshoeder wil namelijk niet dat zijn biggetjes ervandoor gaan, vrolijk het bos in rennen, op zoek naar verse beukennootjes. of truffels, want dan kan hij ze niet meer vetmesten.

    Nu hangt 1 van de problemen met het huidige subsidiestelel die ik heb kunnen vaststellen samen met dat hoeder-gedrag.
    Overheidsinstelling zoals Universiteiten en ziekenhuizen maar ook semi-publieke overheidsinstellingen als bijvoorbeeld energiebedrijven, laten zich voornamelijk adviseren door mensen ‘uit het veld’, de varkens-hoeders zeg maar, om ‘kunst’ aan te kopen.
    Dat betekent dat zij naar zogeheten ‘kunstbeurzen’ gaan, waar mensen heel veel geld moet neerleggen om werk te kunnen tonen, en men soms nog hele verre reizen voor moet maken ook.
    De afgevaardigde van de instellingen wordt op pad gestuurd met een budget- veelal klein genoemd- waardoor zij zich soms maar 1 of twee kunstwerken kunnen permitteren. De prijs is namelijk zo hoog omdat de kosten die de galerie moet maken zo hoog zijn. Want de vierkante meterprijs van beursvloeren is nogal aan de prijzige kant. Dat is om de handige zakenmensen goed te betalen. Die het allemaal worst zal zijn, die varkens.
    Vaak wordt de galerie dan ook gesponsord door subsidiegeld. Kennelijk zijn de commissies die zij beuren bij verkoop van een kunstwerk niet hoog genoeg, of ze verkopen simpelweg te weinig.
    Als dat laatste het geval is, heeft dat dan te maken met de zogeheten ‘kwaliteit’ van de kunst? (wat een subjectieve kwalificatie is) of zijn wij Nederlanders ondanks onze uitstekende koopmansgeest gewoon te nuchter om zonder met onze ogen te knipperen te kunnen beweren dat een modern kunstwerk als bijvoorbeeld een fotoprint toch minstens een half miljoen euro waard is?
    Zijn ‘wij Nederlanders’ misschien te bescheiden?

    Er is al gezegd dat er in het buitenland met heel andere ogen naar de kunstenaar wordt gekeken dan hier te lande. Voor de dichter geldt eigenlijk hetzelfde.
    Hier wordt je al snel voor kierewiet versleten als je je niet aan geldende protocollen houdt. En moet je vooral je ‘intellectuele’ kunsten tonen en beetje met de markt meebuigen.
    En zeker al helemaal niet te emotioneel worden. Gadver.

    “In Nederland heb je 3 soorten kunstenaars”.
    Stelde Rob van Koningsbrugge.
    “Jonge, dode en buitenlandse”.
    En ik ben bang dat deze stelling niet heel ver bezijden de waarheid is.
    Grote vraag is wie daar verantwoordelijk voor is.
    En of de nederlandse kunstenaar inderdaad echt zo lui is als gesteld.
    Zou de echte kunstenaar op willen staan?
    Kom, geef hem een paar nootjes.
    Kijk! hij loopt!
    En hoor hem eens vredig knorren…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *