In Berlijn zijn er traditioneel de 1 mei rellen, maar er zijn natuurlijk belangrijkere zaken.
Ralf Ziervogel bij Arndt & Partner Checkpoint Charlie
Zoals het ‘Berlin Gallery Weekend‘ waarvoor heel veel Berlijnse galeries tot laat (nou ja tot 21.00 uur dan) de deur open gooien. Er is een hoop te zien, dus dit is een lange…
Dit weekend worden, met door Audi gesponsorde auto’s, speciale gasten met te veel geld langs de verschillende participerende galeries gereden.
Bij Konrad Fischer vinden ze daar de oud-hollandsche meester Jan Dibbets met oud..
..en iets minder oud werk.
Bij Konrad Fischer ook Lawrence Wiener..
en de Bechers.
Klassieke bekende namen en veilig verkoopbaar werk voert de boventoon. Berlijn lijkt daardoor meer de stad met een hoop kunsthandel, dan de hippe stad met nieuwe jonge spirit. Het lijkt allemaal een beetje safe en verkoopbaar.
Ook Helmut Dorner is niet wereldschokkend (hoewel best wel aantrekkelijk).
Als de klandizie niet verwend wordt met de Audi Vip service lopen de succesvolle nieuwe rijken van galerie naar galerie. Alles zit makkelijk dicht bij elkaar of zelfs in hetzelfde pand.
Boven Konrad Fischer zit bijvoorbeeld galerie Gregor Podnar waar het iets spannender is met het werk van Attila Cosorg.
Natuurkundige processen worden ingezet voor wonderlijke beelden en installaties.
Moebieus fotos gemaakt..
..met een eigen moebiuscamera.
Verder is namens Holland Rob Scholte van de partij..
..met een enorme hoeveelheid gerecycelde luciferdoosjes.
Ondanks dat er inmiddels een flinke Nederlandse gemeenschap is ontstaan in Berlijn is er verder weinig jong Hollands te zien. Er is wel genoeg werk dat van jonge Hollandse kunstenaars had kunnen zijn, zoals dat van Simon Schubert in Upstairs Berlin.
Zbigniew Rogalski bij Zak Branicka.
Annette Kelm bij KW
Een van de weinige drastische ‘in de ruimte ingrijpende’ installaties is die van Florian Neufelt die een spaanplaten plafond heeft geïnstalleerd in Galerie Opdahl.
Op random plekken wordt door een of andere machine van bovenaf een boor naar beneden geduwd.
Op veilige hoogte dat wel.
Brommers en het drijvend dorp in Vietnam waren vorige week een topic bij Top Gear,
..maar ook kunstenaar Dionisio Gonzalez voelde de noodzaak er iets mee te doen bij Fiedler Taubert Contemporary.
Olafur Eliasson heeft de kleurencirkel heruitgevonden bij Galerie Niels Borg Jensen.
Galerie Kai Hilgemann brengt een blauwe muur van Bosco Sodi,
..gesponsord door het geel van Corona.
Sommige kunstwerken lopen zelf van galerie naar galerie.
Er is verrassend weinig video te zien,
maar Daad toont alleen maar video’s, van Artur Zmijewski.
Een mooie serie waarin tv’s met beelden van politieke rellen en demonstraties hangen naast tv’s met voetbalfeesten, nagespeelde oorlogsscenes en religeuze happenings.
Ook een mooie subtiele video van een bamboebos waardoor een licht wordt geschenen van Nadim Vardag bij Jette Rudolph.
Bij Klosterfelde is een installatie van wijlen Hanna Darboven te zien..
Andreas Golder toont bij Arndt und Partner dat Goth en Gore nog leven in de Berlijnse Art Scene.
Na negenen gaat de boel dicht en moet er nagefuift worden natuurlijk.
Gelukkig weet Marc Bijl waar we moeten zijn.
Bij Scala veel jaren 80 wave muziek met Nitzer Ebb, Front 242 en aanverwanten. Sowieso lijkt heel Berlijn per ongeluk in een tijdmachine gestapt te zijn. Er is niets hedendaags te horen en ook de fasionguru’s van de Berlijnse kunstwereld vissen in de jaren van Christiane F en haar kinderen.
Ook het toilet is authentiek kraak.
De Nederlandse import vertiert bij Bar Babette. Of het nu de 1 mei rellen zijn of de crisis die de mensen binnen houdt, het oogt allemaal een beetje leeg en verlaten.
Marc Bijl trekt zich daar niets van aan en trakteert ons op Abba, Sister Sledge, Blondie en Batman.
Voor de bezoeker van Bar Babette ligt zijn nieuwe glossy ter inzage.
Alex Jacobs verstopt zich achter de koffieautomaat.
Als een van de bezoekers of een 1 mei rel nadoet of iets verkeerds in zijn neus heeft gestopt wordt het tijd om weer naar huis te gaan.
