Neem het Boijmans, zet daar het Scheepvaartmuseum op, stapel daarop het Historisch Museum, het Belastingmuseum, het Havenmuseum en het Wereldmuseum en alles wat je verder in je stad nog voorradig acht en je krijgt iets als het vers geopende Museum aan de Stroom.
Een buitengemeen goed geproportioneerd consumptiemuseum voor het grote publiek. Voor elck wat wils maar alles van de allerhoogste kwaliteit. Sterker nog: wereldtop. Een stapeling van verbazingen. Ogenschijnlijk in alle verscheidenheid onsamenhangend maar door de vorm, de ruimte, het ritme en de inzet met heel eigen signatuur en karakter.
De entree loopt rap vol. Een paar kassa’s slechts, als betrof het de Cinerama’s. Geen lift – een picolift om het restaurant op de zevende soepel te bereiken daargelaten. Het is (kosteloos) roltrappen naar de top. Maar wie entree wil tot de expositieruimtes, moet ras in de rij valt te vrezen. Ook dat hoort bij een topattractie en is als zodanig wellicht bewust ingecalculeerd. “Zij willen, dus wij ook.”
Van boven naar beneden een paar verdiepingen in vogelvlucht, impressies, en dan de Expo, de evenzeer verbazingwekkende verdieping beeldende kunst op de derde.
Top – panoramaview gratis voor iedereen.
Gelijk de rondgang.
Met elke verdiep uitzicht op de stad.
Deze bruid schuwt de reportage niet. Gelijk haar fotograaf, haar aanstaande en haar butler.
Twee verdiepingen wereldmuseum. Iets met leven en dood.
Roltrappen langs expo’s.
Verdiept in en verzwolgen door het Martyrium, Canetti, blz 398
Het archief vormt snaaks onderdeel van de stapeling aan musea.
Verzamelen heet thumbnails plakken.
En fijn om inzichtelijk te krijgen wat voor zut er al niet bewaard wordt.
De verdieping MACHT opent met een fijne circel van geweld.
Kragen
Vooruitstrevende typografie
En meer zwaarden dan thuis bij de keizer van Japan.
Elke verdieping is overzichtelijk en behapbaar en begint met een installatie.
Afdeling citymarketing
Zelfs aan de liefhebbers van automobielen is gedacht.
Enige misser is de tijdelijke tentoonstelling ‘zo leven de negers’
Op afvalhopen vol beeldschermen?!
Beamen op verkreukt zilverpapier werkt niet echt goed.
De verdieping scheepvaartmuseum is daarentegen weer één groot feest.
De afdeling havenmarketing zet zijn beste beentje voor.
Voor wie van bootjes houdt.
Incluis standbeeld voor de allerlaatste havenarbeider.
Echt feest – voor mij – was de expo beeldende kunst. Gewoon schijnbaar kriskras door elkaar gehangen oud en ouder, nieuw en nieuwer. En dat blijkt wonderbaar goed te werken. Niks geen thematiek, chronologie of overzicht. Gewoon een bunch goede werken. Per kamer gecentreerd rond gelijken.
Een kleine greep uit veel:
Jan Fabre met wat oude kornuiten.
Toon Tersas
Jacques Lizène
Jef Geys – !Vrouwenvragen?
Guy Mees
Raoul de Keyser
Jan van Eyck
Jean Fouquet
Camera vergeten…
Camera vergeten…
Joëlle Tuerlinckx
Vaast Colson
David Claerbout gedijt beter in een meer intieme ruimte.
Gert Robijns – Speedy take it easy
Narcisse Tordoir
Walter Swennen
Luc Tuymans is wat overschat – maar deze is werkelijk schitterend.
Koen van den Broek
Marlene Dumas
Rest mij nog te zeggen dat Storm – het café in de wind aan de voet van het monstrum – de verrukkelijkste pintjes biedt voor twee euro het glas.
MAS dagelijks van 10:00 tot 17:00 uur, maandag gesloten.
