“I’d rather drink ink” zegt Mrs. Henderson, en koopt als verse weduwe een theater in de Londense West End. De aangezochte manager Van Damm gaat mee in in haar idee, en roept “We want British breasts!”. Aldus wordt een Engelse versie van de Moulin Rouge tot leven geblazen. De tent wordt een succes, maar ondertussen beginnen de moffen een tweede wereldoorlog. Het verhaal verwordt tot een “Up Yours, Fritz!” met blote borsten. Blijkbaar behelsde het originele waargebeurde verhaal te weinig spanning voor een film, er wordt wel veel tijd met zijlijnen verdaan. Judy Dench en Bob Hoskins spelen weduwe en manager zoals van beiden verwacht kan worden, maar dat kan die paar pijnlijk slechte scenes niet verhelpen. A very mixed bag.
verslaat
Sneak preview Lantaren-Venster: The Bow
De vishaakjes zijn vervangen door pijlen. De golf-stick door een boog. Of wacht, slikt ze op de dobberende boot nu toch de vishaakjes in? De oude man en het vrouwmeisje zeggen de hele film geen [Meer…]
verslaat
Post IFFR: boeiend drietal films met politieke lading
Het IFFR 2018 mag als festival afgelopen zijn, de hieronder besproken festivalfilms zijn geen mosterd na de maaltijd. Ze verdienen het de Nederlandse schermen te halen. Alle drie zijn ze ontstaan in een politiek klimaat [Meer…]
verslaat
Sneak Preview Lantaren-Venster: Goya’s Ghosts
Goya’s Ghosts, Milos Forman, 2006 De clerus kijkt met argusogen naar Goya’s liederlijke prenten en voelt zijn muse — Natalie Portman — grondig aan de tand. Milos Forman bedient zich van een bepaald idioom, dat [Meer…]
Leave a Reply