Er gebeurt van alles op het Instagram-account van Anne Kolbe: een explosie van beelden, energie die je om de oren vliegt. Intens en helder chaotisch, onweerstaanbare stuiterzut. Fallisch jazeker; het is lullig uit en te na – maar dan welopgericht en in de meest wilde koeleuren. Dat kan en mag toch niet?! Beeld dat verteert en dat is misschien wel heel goed. Zien is geloven.
Tegelijkertijd bekruipt me vrees, natte angst voor wat ik het Marc Bijl-effect noem. Op foto’s op internet oogt alles scherp en krachtig, maar in het echt blijkt het minder viriel, eerder laf, slapjes. Ik had dat bij zijn Lara Croft-werk. Doos plus emmer teer. Oogt lekker doet niks. (Niets ten nadele van Marc Bijl overigens, uitstekend kunstenaar, zijn Just Do It is legendarisch, vooral door de manier waarop het destijds werd ingezet: oranje baksteen met swoosh en Just Do It voor vitrine, op expo steen door vitrine, een bezoeker die kon lezen, ten koste van zijn humeur. “Dat was nu ook weer niet de bedoeling…” Niet (meer) online ik denk door de familie Nike die zulks ook niet trekt. Anarchopopart helemaal mijn ding.)
Wat als Kolbe’s female glaze, stijve variaties, niet tevens beklijft in uitstekend sculptuur?
Ik mocht komen. Ik vind dat dapper. Zelf opereer ik liefst in splendid isolation durende de laboratorium fase en eigenlijk altijd – Just Do It en dan later zien wat beklijft. Geen ongevraagd gezaag van wat bedoel je hier nu weder mede? danwel was het geel niet rood het beton van brons en de depressieve clown een lekker wijf op een motorfiets dan vond ik het legendarisch en tamelijk goed maar nu.
Ken je eenmaal het werk, dan kun je redelijk goed inschatten of nieuw werk spannend, hartkloppend goed is, of juist meer van hetzelfde en of een bezoek aan de fysieke uitstalling van de werken de moeite waard is. Dat ervoer ik bijvoorbeeld bij Nies Vooijs. Eerst dacht ik: WTF, op basis van haar steeds terugkerende beelden op Insta. Daarna heb ik het werk in het echt gezien: niets dan meesterwerken. Nu kan ik op basis van haar feed redelijk goed inschatten hoe het werk zich verhoudt tot de schaal van ‘net goed’ tot ‘uitmuntend buitengewoon’ tot ‘WTF!’
Anne Kolbe moest ik in het echt gaan zien. Is het werk beter breder en interessanter dan de instagrammable weerslag ervan? Dat was de vraag die ik wilde beantwoorden.
Het antwoord is: ja.
Supercool, beeldend spannend en vol sculptureel momentum. Het druipt en doet en staat en je kunt er omheen lopen en het wordt een bos vol beelden en je begrijpt er van alles van maar je weet niet wat je begrijpt.
Ik zou niet graag in haar schoenen staan. Door en doorwerken jazeker, maar wanneer haast je jezelf voorbij? Ze performt ook nog eens, maakt een film en sleept de muk mee in het bos…
Doen is gaan volgen en ik wil haar graag in De Zoete Inval #22 samen met […]
Check annekolbe.com voor affe beelden en huiver: annekolbe.com/colorful-stab-wounds
En volg haar beeldenwoede op insta: instagram.com/anne_kolbe
Absoluut een must see en must follow.
Leave a Reply