Één metakwoot uit de lange, meanderende tekst van de NRC │Art Rotterdam lezing:
“Het gevaar van een literaire benadering is dat de schrijver zijn hoogstpersoonlijke kunstbeleving verwoordt en zichzelf dan meestal portretteert als de gevoelige en intelligente zegsman van een kunstopvatting, die in het licht van de huidige problematiek tot niet meer dan schouderophalen aanleiding geeft. Of hij produceert een geestig of ontroerend fictief verhaal dat geheel in zichzelf besloten blijft en min of meer toevallig over kunst, kunstenaars of de openbare ruimte gaat.”
