2-08 2011, 10:24 JB

“Laatst ontmoette ik hem in de Jockeyclub. Telkens als een tango in verlangzaamd tempo zn trieste klacht uitzong, verfoeide hij de week sentimenteele stemming om bij de strakke, staalgespannen horizontaal-geplande muziek der jazz-negers ineens zegevierend op te glanzen.”

„Ja, zoo zenuwachtig als de Europeanen hem dansen, lijkt het vaak ‘n hysterische dans. Maar bij de negers, bij een Joséphine Baker b. v. is het ingeboren, schitterend-beheerschte stijl. Alle moderne dansen schijnen slap naast deze machtig volgehouden concentratie van snelheid. Hoe kan men nu in Holland deze sportieven dans verbieden ! Men danst immers op afstand van elkaar en moet zoo energiek werken, dat er geen tijd overblijft voor amoureuze gedachten. Als het Charleston-verbod gehandhaafd wordt, is het een reden voor mij om niet meer terug te komen …”"

kranten.kb.nl/view/article/id/ddd%3A010359975%3Ampeg21%3Ap014%3Aa0168

“Zoo ziet ook Piet Mondriaan dezen tijd: als eeh van zuivering, dus als noodzakelijk en weldadig. Want er waren en zijn bedenkelijke ziekteverschijnselen rondom de kunst: speculatiézucht, kunst als middel om fortuin té maken, een Parijsche school, dié per jaar drieduizend «kunstenaars” aflevert, enz. Deze excessen sterven af. Wat blijft is: een zuivere waardeêrihg van ds kunst; wat later komen zal is: één meer algemeene waardeering Voor de kunst, het doordringen van het besef, dat kunst behoort tot het waarlijk hoogere en daarom onmisbare in de samen» leving.

Aan hen, die. dit beseffen. „aux horomes futurs”. heeft Mondriaan zün werk opgedragen. “

http://kranten.kb.nl/view/article/id/ddd%3A010016022%3Ampeg21%3Ap009%3Aa0174

“Ik ben hier tevreden. Parijs doet me goed en het atelier bevalt me. Ik weet niet, of ik hier blijf. Een twee jaar geleden vreesde ik, weg te moeten. Op het oogenblik is het voor schilders een moeilijke tijd, niet alleen voor mij, die schilderijen maak, niet voor de massa bestemd. Naturalisten verdienen evenmin veel. Toen dacht ik: ik ga naar het Zuiden. Daar kan ik voor iemand landwerk komen doen. Hier in Parijs neb ik ook bijwerk gezocht. Dat zou me niet kunnen schelen, maar ik heb niets gevonden. Zoo noodig, geef ik t schilderen eraan, liever tenminste dan me aan te passen bij den smaak van de massa.”

http://kranten.kb.nl/view/article/id/ddd%3A010025984%3Ampeg21%3Ap009%3Aa0149

De belangrijkste Nederlandse kranten van 1618 tot 1995 doorzoekbaar:

kranten.kb.nl