If I Can’t Dance, I Don’t Want To Be Part Of Your Revolution het project Edition III – Masquerade

Een selecte greep van vier uit veel. Curatorenplatform presenteert een nacht van performances en lezingen.

vanabbemuseum.nl/browse-all/?tx_vabdisplay_pi1[ptype]=20&tx_vabdisplay_pi1[project]=559

ificantdance.org

(Een bescheiden sfeerreportage van een deel van de avond. Alle foto’s met pixelgruis wegwerpcamera wegens donkerte.)

Installatie Jan Mikel Euta, Zeefdrukken en prints

Een performance. Dan dreigt slecht toneelspel, te saai, te lang en te repetitief / vol herhalingen. Veel serieus kijken ook. Het moet wel op kunst lijken.

Een nacht lang (van 17:00 tot 11:00 de volgende dag) kan een zware dobber zijn. Het Van Abbe pakt uit met If I Can’t Dance: from dusk till dawn.

De vier performances die ik zag waren allemaal goed/interessant. Vonden ze plaats in Het Wilde Weten of BAD of een ander kunstenaarsinitiatief – lees waren ze meer low key en minder serieus kijken – dan had ik het vast GEWELDIG gevonden. Binnen een instituut en royaal gefinancieerd ligt de lat hoger en het verwachtingspatroon ook.

Geen idee van wie of wat. Iemand leest iets voor vanachter een wit scherm. Catalogus biedt geen soelaas.

Suchan Kinoshita, Detournement

Een schitterende installatie / prikkelend beeld. Ook zonder actie.

De hele avond gratis voedsel van Hoge Kwaliteit.

“Publikum… geh nach Hause”

Clichéteksten vanaf de carousel. Een puike performance. Draaiende performant wordt geconfronteerd met woorden op schoolbordjes op muziekstandaards. Geschuif met gordijn sluit/ontsluit het zicht op de draaiende performant. Detournement, een performance/installatie van Suchan Kinoshita.

Een twee/driegesprek tussen Sarah Pierce, Kevin Atherton en een gebeamde performance van Kevin Atherton uit 1979. Hoog reflexief vermogen. Straf veel herhaling. In aanzet spannend, niet bijtend genoeg om de aandacht langer dan dertig minuten vast te houden.

Performance / Audience / Mirror van Keren Cytter lijkt van alle performances op From Dusk Till Dawn het meest op toneel. Een Dan Graham Performance / Audience / Mirror 1975 remix. Acteur speelt wat-ie ziet, tweede acteur dicht, vertelt. Hoog verhalend en verbeeldend vermogen en direct op het publiek betrokken doordat ook het publiek wordt beschreven.

Afsluitend een performance van de NS. Vanwege From Dusk Till Dawn reden de treinen naar Rotterdam niet verder dan Breda. Reizigers naar Rotterdam werd verzocht via Utrecht te reizen.

Totaalperformance Utrecht: Stakende schoonmakers incluis hoempabonk als strijdlied.

You may also like...

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *