Klaas Gubbels (83) werkt al dertig jaar in een atelier aan de rand van Arnhem. Het ligt fraai in het groen, met de Amsterdamseweg een eind voor de deur. Hij huurt het van Stichting Geldersch Landschap en Kasteelen, die er een werkplaats heeft. Onlangs breidde hij zijn atelier uit met nog twee aangrenzende ruimtes, waardoor hij nu verschillende plekken heeft om te werken. Eén voor het ruimtelijk werk, eentje om werken aan de muur te hangen en ernaar te kijken. Maar gek genoeg slipt al die ruimte toch heel vlot vol met werk. In zijn werk zijn een aantal vormen die al decennialang terugkomen, iedereen kent zijn koffiepotten en tafels. Maar laat er geen misverstand over bestaan: die vormen worden steeds opnieuw uitgevonden, iedere dag. Het onderwerp wordt bevraagd, in een context geplaatst, en als die niet bevalt moeten de kannen in gesprek met iets anders, met een andere kleur misschien, met een kan die minder buigzaam is.
In tegenstelling tot wat je misschien denkt bij het zien van de schetsen en kleine tekeningen duurt het heel lang voor zoiets tot stand komt. Het komt heel nauw met die lijnen en met de juiste bocht. Soms lukt het een dag niet. Of een tijdje. Laatst was er zo’n periode. Gelukkig kwam de inspiratie op vakantie in Frankrijk weer terug. Daar zag hij het schilderij ‘Les demoiselles d’Avignon’ van Picasso. In de bouwmarkt ter plaatse kocht hij kleine doekjes waar hij breekbare, rode kannen op schilderde, in de kleuren van het schilderij. Daar kan hij dan weer een tijd mee vooruit.
Nl.wikipedia.org/wiki/Klaas_Gubbels
Geachte heer Gubbels,
Langs deze weg de vraag omtrent de Rietstal in Arnhem. Ik ben de jongste kleindochter van Rita Metman. Mijn oma had toendertijd contact ook met u naar het schijnt. Ik heb van mijn oma en opa een schilderij gekregen met een appel. En de initialen KF en ik probeer erachter te komen wie dat gemaakt heeft. Aangezien u stillevens maakt vroeg ik mij af of deze van u is. De F is natuurlijk geen G maar misschien is het tweede voorletter.
Dag Natascha Metman,
Halverwege de jaren zeventig was ik elk vrij moment in Galerie De Rietstal te vinden. Ik kwam een keer langs op de fiets en raakte in gesprek met Rita. Wat leuk een galerie in Arnhem! Voor mij als tiener een ontdekking. Rita vertelde dat ze van plan was te stoppen, het werd haar te zwaar. ik bood haar toen aan te helpen en heb vervolgens een paar jaar geholpen met inrichten. Ik heb toen kennis gemaakt met de hele kunstscène in Arnhem en ben begonnen met verzamelen. Ad Gerritsen, Geurt van Dijk, Klaas Gubbels, Kees Franse.. eva. Ze sleepte mij ook overal mee naartoe, Amsterdam, Schiedam… Op een gegeven moment ben ik haar uit het oog verloren. Ik moest in dienst en verhuisde naar Delft. Ik heb mij de afgelopen jaren regelmatig afgevraagd hoe het haar verder gegaan is. Misschien kan je mij daar wat meer over vertellen. Ik hoor het graag.
Kees Franse (Oud Beijerland 1924 -Rotterdam 1982)
Onder Gubbels’ tafel
Hij zit laag & waakzaam
onder Gubbels’ tafel
zonder koffiepot
gromt iedereen opzij
Weet dat de wind
waait waar hij wil
hier uit de bergen
van de Lefka Ori
of van de zee van Afrika
De hond als Borderliner
kent de grenzen
van alle twaalf poten
op een lineaire rij
En de haren waaien
uit het oosten
en de poten staan in het gelid
en alles kent zijn plaats
hier aan Kreta’s kust
Dag Klaas Gubbels, ik schreef iets voor je maar kon mijn nogal onbeholpen tekening niet bijvoegen.
Onder je tafel zit de hond Borderliner van Peter Bastiaanssen(Rotterdam)
Je houtsnede tafel hangt al weer jaren in ons huis.
Heb meer werk van je.
Hartelijke groeten
Arjen Boswijk, Groningen
Beste heer Gubbels,
Graag zou ik in contact komen met u. Ik heb wat vragen over de door u vervaardigde betonreliëfs in de gevels van de bijgebouwen van de Koepelgevangenis in Haarlem.
De betreffende gebouwen gaan binnenkort gesloopt worden en we horen graag uw idee over bestemming of anderszins van de betreffende reliëfs.
Met vriendelijke groet,
John Weijers
06 86816827