Anouk Griffioen @ Kröller-Müller Museum

Vlnr Benno Tempel, Anouk Griffioen, Wilfried de Jong, Jochem Rotteveel.

Knetterdruk, cerebraal en met een forse delegatie Rotterdam op visite opende vandaag vrijdag de twintigste maart nu dan eindelijk officieel Nu Het Er Nog Is, de solotentoonstelling van Anouk Griffioen in het Kröller-Müller Museum. Hoera en hulde en bloemen!

Maar niet na eerst voldoende speeches. Jochem Rotteveel bijt het spits af. Huisvriend sinds jaar en dag. Twee kunstenaars kunnen niet meer verschillen. Een interview en kijk die foto; de twee kornuiten weerspiegeld in CS Rotterdam na een excursie Paris, stad van de Arc de Triomphe.

Dan Wilfried de Jong met een heerlijk exposé. Een beeldend verslag van een polaroïde date met Anouk in mijn/ons Het Wilde Weten. Machtig mooi en goed verteld, smaakvol en vol brille. Dat heet fijn en gepast openen.

Een beeldverslag door lege zalen van de hand van Anouk zag u bereids. Hier een impressum van veel volk dat in de weg loopt zoals het hoort op een opening:

En ik me eige in pak. Maar hoe kan dat nou, ik zie daar toch duidelijk de camera zwieberen aan een touwtje…

…foto gemaakt door Kim Engbers waarvoor dank die hier op haar beurt snaaks in mijn lens loert.

La Paille, hoe heerlijk is dat. Museumstuk pur sang.

Had ik al gezegd dat het (gezellig) druk was?

Men kiekt polaroid.

Wie het exacte aantal polaroids weet te raden, krijgt een mooie prijs.

20.000! weet Doreen.

Het grootste werk meet 13 tekeningen.

Wat breed gevierd werd met nas en drank.

Gefeliciteerd Anouk, hiephiephoera!

Anouk Griffioen – Nu het er nog is is er (nu) nog tot 17 september.
krollermuller.nl/anouk-griffioen-nu-het-er-nog-is

Update 21-3
En dan om de hoek, context, het is niet zomaar een museum, dat Kröller-Müller Museum. Anouk der buren hier zijn niet de minsten, die zijn van formaat:

Christusziele wat goed; Bruce Nauman een zaal vol. Boijmans heeft het gipsen ding. Ik dacht die vind ik nog wel in de archieven hier, maar denkelijk laatstelijk publiek getoond langer dan 20 jaar geleden. Deze is een kwartslag minder kwetsbaar en zo waanzinnig.

Waar Rachel Whiteread de mosterd haalt. Nauman’s afgegoten onderruimte van een stoel.

Charlotte Posenenke

Richard Long, de onvermijdelijke.

Franz West hoe leuk!

Open Einde, collectietentoonstelling tot 6 april.
krollermuller.nl/open-einde