Collectiepresentatie @ S.M.A.K.

Over context gesproken: gefeliciteerd Anne!

tja, niet iedere vrouw krijgt een kansje bij het S.M.A.K…
Ziet er geweldig uit, zeker ook benieuwd naar Jan Fabre; weekendje Gent dan maar-holladijee

hoera! ik ben voor,
al dat vervelende kerelvolk, weg ermee
ze stinken, maken herrie, en als je niet oppast zuipen ze je drank op en gaan er met je vrouw vandoor.

@ M, geen idee waar jij je contacten opdoet. ik ken alleen erg fijne aardige geschikte mannen. tot mijn groot genoegen. daar hoor jij mij ook niet over klagen.

ik begrijp gewoonweg niet hoezo er nog steeds geen evenwichtig beleid binnen de musea te vinden is.
ligt het aan de vrouwen?
aan de curatoren?

ben oprecht benieuwd.

Nog even als toevoeging, wat denk jij Anne - en alle andere betrokkenen natuurlijk- is deze scheve man-vrouw verhouding, van curatrices in het pittoreske Naarden, is dat wel gezond te noemen?
Mij maakt het eerlijk gezegd niets uit of ik met een man of vrouw te maken heb. Afgezien van onder de lakens dan natuurlijk. Maar mijn ervaring is dat vrouwen doorgaans meer gedaan krijgen bij mannen dan vice versa.
Maar, ik moet er voor de volledigheid wel aan toevoegen dat ik wellicht niet representatief ben. Aangezien ik met iedere op enerlei wijze aantrekkelijke vrouw wel het bed wel wil delen.

Grappig genoeg is het op de kunstacademie weer andersom, daar mogen alleen de vrouwlijke studenten met de leraar naar bed.

Het is wel een interessant onderwerp Anne, dat verschil tussen mannen- en vrouwenkunst maar; het zal er altijd zijn.
Daar waar mannen graag grote stoere dingen willen maken van staal en hout die bewegen en het liefst zoveel mogelijk herrie maken is de vrouwelijke uiting van creativiteit er eerder 1 van contemplatie, harmonie en lieflijkheid. Bloempjes, borduurwerkjes, dingen in het roze; het zit vrouwen nu eenmaal in de genen.
Zodra vrouwen een te hoge concentratie testosteron in hun bloedbaan hebben krijg je wat mannen ‘bitches’ noemen; een nogal vervelend type vrouw die zich graag wil meten met mannen wat zich dan vaak weer uit in nogal agressief gedrag jegens mannen. Niet doen, gewoon vrouwelijk blijven.

Er zijn natuurlijk wel een aantal voorbeelden van geslaagde vrouwelijke kunstenaars maar die houden zich meer op in de literatuur, het theater en de film.
Daarnaast zijn er talloze werkzaam in de kunst- en cultuursector (curatoren, beeldredactrices, kunsthistorici) waar zich dan weer een onevenredig groot aandeel vrouwen ophoudt. (Zie Naarden).
Wat voor een man weer tamelijk lastig kan zijn.
Vrouwenvriendschappen zijn voor de gemiddelde man wat een V6 turbo is voor de vrouw: ondoorgrondelijk.
Mocht je als man dan ooit eens een conflict hebben gehad met 1 vrouw dan keert de hele club zich meteen tegen je.
Bij mannen ligt dat anders. Ja, die zijn misschien wat opportunistischer maar daardoor wel een stuk makkelijker in de omgang.

Al met al gefeliciteerd met je expo in de SMAK. Heb jij trouwens die giftige stoffen in je beelden verwerkt waar de aankondiging melding van maakt?

Het netwerken moet ook wel in je bloed zitten, Persoonlijk bezit ik de belangrijke gave niet. En dat is wel eens jammer. Je gezicht laten zien op de juiste momenten is niet aan mij besteed; doe mij een rustige dinsdagochtend om alle kunsten eens op mijn gemak te bekijken. Maar of dat vrouw-eigen is? Wie zal het zeggen. Een vertegenwoordiging door een kekke galerie…helpt dat? Misschien pas bij tien?
Maar waar haal je die galerie dan weer vandaan?
Het is een verwarrende toestand, maar ik kom zeker kijken in Gent gewoon op een zaterdag-ochtend ergens in Augustus.

nou mannnen. jullie uitspraken zijn niet niets!
even kort: zuurstokroze vind ik daadwerkelijk een van de meest interressante kleuren. naast zwart dan uiteraard. maar ja. zo ver waren jullie ook al.
helaas moet ik RM met de giftige stoffen teleurstellen. gewoon klei, glazuur, metaal, oostindische inkt. lekker schoon. nouja. tenminstens als het af is.
en anouk, ik probeer het al een tijdje met gewoon goed werk (oftewel ’steengoed werk’ zoals MB zegt. en dan af en toe doelgericht mensen daarvan op de hoogte houden. dan kom je al een aardig eind.

maar ik wil het hier ook niet over mijn werk hebben. ik ben tevreden met de loop der dingen.
alleen: ik mis de andere vrouwen in de exposities!
het is idd zo dat er wellicht genoeg vrouwen in de kunstorganiseerende ectoor zitten. tenslotte stikt het op kunstgeschiedenisstudies van de vrouwen. alleen ok hier weer: het onderste niveau is vrouw: hard werkend, problemen oplossend. hoe hoger de hierarchie, hoe meer man. zo zit je bv. bij Witte de With aan tafel met een en al vrouw. de enige mannen zijn de directeur en een curator. worden de meeste nederlandse musea door mannen geleid. en zitten in de meeste commissies idd: mannen. zolang er niet meer vrouwen op centrale, cruciale functies zitten, zal er weinig veranderen.
maar er is hoop. in de laatste jaren vervullen steeds meer vrouwen belangrijke functies.
dus RM, wen er maar vast aan, aan grote hoeveelheden vrouwelijke curatoren. veel vrouwelijke kunstenaars in exposities en vrouwen, die vrouwen prijzen toekennen.
wij hebben er lang genoeg mee moeten leven.

Er bestaat zelfs speciaal een stichting voor kunst door vrouwen. Mama Cash. En het zou goed zijn als die stichting eens zou kunnen worden opgeheven wegens overbodigheid.
Vrouwen in de kunst; het is een relatief nieuw fenomeen.
Pas in de jaren 80 werden de eerste vrouwelijke kunstenaars tot het gezelschap van toonaangevende kunstenaars toegelaten. (waaronder o.a. Cindy Sherman maar dan wel -hoe ironisch- met een typisch vrouwelijk thema: het rollenpatroon van de vrouw).
Er is dus nog een lange weg te gaan.
De advocatuur is de eerste professie waar het vrouwen is gelukt een hoger slaris te verdienen als mannen. Dus het kan wel. Het patroon doorbreken.

@RM, ik denk niet dat vrindjes politiek ooit ophoud, maar waarom stel jij je zo afhankelijk op van zaken en personen die buiten je “bereik” liggen.
mischien rammel je wel aan de verkeerde poorten.
en wat kan jou het schelen wat anderen allemaal uitspoken, ik zie ook heel veel verschrikkelijke rommel die door mannen wordt gemaakt.
het is mijnsinziens veel verstandiger je energie in je werk te steken, dat ligt immers binnen je ‘bereik’
ik kan je van harte het Encheiridion van Epictetus aanbevelen, het is hier kosteloos en voor niks neer te laden;
http://www.arsfloreat.nl/documents/Encheiridion.pdf
en zeg nou zelf, zou de wereld er zoveel beroerder aan toe zijn zonder koons?
ik zie graag veel meer vrouwen op plekken die er toe doen.
maar besef me ook dat ik daar weinig tot geen direkte invloed op heb. ik kan alleen maar roepen LANG LEVE DE VROUWEN, en jk natuurlijk (ook weer zo’n man)
zo nu jij weer, M

na een weekeind weg weer terug en zie…. idd een discussie van volgens mij twee mannen die tegen elkaar roepen dat er meer vrouw in de kunst moet komen.
hoe bizaar is dat!
met, ik zie het helemaal voor mij, een zwijgende vrouwelijke massa die gebiologeerd dit weblog volgt.

eh volia. om maar weer iets los te maken:
in mijn laatse reactie schreef ik: als vrouwen vrouwen prijzen toekennen… toen zat al iets mis: want als vrouwen vrouwen prijzen toekennen gebeurd er iets raars: nl. de waarde van deze prijs gaat automatisch dalen.
zoals als vrouwelijke curatoren vrouwen tonen ect.

wat nou hiervan te zeggen?

en, trouwens, de zelfde discussie geldt idd ook voor allochtone kunstenaars/ curatoren etc.
alleen is dit niet echt mijn onderwerp, ondanks niet nederlandse komaf wordt ik toch als witte, west-european niet bij de allochtonen ingedeeld.

@anne, je bedoelt waarschijnlijk “bazaar” ?
het valt allemaal niet mee he? die kunswereld
zag net dat de waslijn in de voordelige aanbieding is, zelf effe een trapgat uitzoeken , succes

(LET OP, reakties van “de M” kunnen ironie bevatten)

en met “jk” in eerdere reakties wordt natuurlijk “John kormeling” bedoelt.

Kan het niet laten om nog te reageren op RM. Lachwekkende cliche’s alla, maar dit soort onzin verkopen? Mama Cash is geen ’stichting voor kunst door vrouwen’ maar een organisatie die over de hele wereld projecten ondersteunt die “bijdragen aan de versterking van de positie van vrouwen en aan de verbetering van vrouwenrechten”. (ik citeer de website maar even). Ja, er is daar ook een poot kunst&cultuur, en ja, de organistaie richt zich op vrouwen, maar het zo makkelijk af te doen als een overbodig vrouwenkunstclubje is wel erg kort door de bocht.

Voortaan maar even een fact check, RM? Wanr dit doet me vermoeden dat je overige beweringen het ook niet zo nauw nemen met de waarheid ;)

Hoe dan ook: MB, het commentaar van je dubbelganger snijdt wel hout. Tjongejonge, wat een jolig nonsenstestosteroncommentaar vliegt hier door de lucht. ja, ik ben dus ook een van die vrouwen die stilletjes aan de zijlijn de discussie volgt maar de discussie gewoon te slap vindt om er een zinnig commentaar op te geven.Tot nu dan. Goed Anne, dat je zo door gaat, want het is absoluut een punt om serieus aan te snijden. Jammer dat daar dan zo weinig serieus of puur sprekend vanuit ‘op-de-eigen-immer-stijve-pik-getraptheid’ op wordt gereageerd. Het lijkt vooral bij de mannen te gaan over persoonlijke frustraties van de mannen over teveel vrouwen op hoge posities (waarvan je er een minstens zo lange lijst in de fotografie van mannen op kan noemen, RM, wat een kleinzielig gedoe), homo’s en hun voorkeuren en de vrouw als onderwerp van sexuele gedachten. Misschien niet het juiste forum hier uiteindelijk aangezien serieuze reacties door en over vrouwen in de kunst hier als ‘te zwaar op de hand’ lijken te worden weggezet met kinderachtige commentaren. Vrouwen zijn liever curator (inhoud) dan directeur, aangezien dat laatste vaak ook te maken heeft met een voorkeur voor delegeren en ‘heersen’en politiek, en dat gaat over hele andere dingen. Dat het gegeven baan en kinderen, hoe suf ook, nog niet gevallen is, verbaast me. Ga maar navragen: heel veel culturele instellingen die vaak vrouwelijke werknemers hebben op veel uitvoerende posities in de vruchtbare leeftijd, gaan gebukt onder geboortegolven, die iedere keer maar weer opgevuld moeten worden met tijdelijke aanstellingen. Dat is nie wat ik afkeur, maar wat wel een feit is. Vooral zwanger worden zou ik zeggen. Vrouwen ambieeren in die leeftijdsfase dan ook niet snel een directeurspositie, waar ze zich dag en nacht (of in ieder geval op soms zeer onregelmatige tijden) voor in willen zetten. Een directeur van een grotere instelling is dat meestal voor een paar jaar, daarna is het weer tijd om verder te gaan. Geen handige tijdspanne om je teveel met gezin en kinderen bezig te moeten houden. Curator-zijn is veel stabieler: is er een vaste aanstelling verworven, dan is de tijd letterlijk goed rijp, maar blijft de baan gegarandeerd. Dat is mijn persoonlijke observatie in het Nederlandse.Het is ook een beetje een ambtenarenmentaliteit. Niet alleen subsidie-kunstenaars, maar ook ambtenaren-curatoren misschien.

Ha Beebee. Goed dat er in ieder geval toch nog een omslagpunt bereikt is welke je deed besluiten een bijdrage te leveren.
Die karakterisering van je hoort er dan kennelijk weer wel bij maar neem ik wel op de koop toe. Geen probleem mee.
Wat het issue kroost betreft: dat drong zich uiteraard eerder ook bij mij al op maar heb ik er even bewust buiten houden omdat het in mijn ogen niet echt bepaald dat is waar het om gaat hier. Temeer de kwestie van carriere-planning waardoor de ‘hogere’ kunstsector veelal verwordt tot een tamelijk voorspelbaar en log apparaat waar veel geregeld, gelobbyd en gesponsord moet worden om het draaiende te houden. Waarvan de laatste twee inderdaad eigenschappen zijn die bij mannen beter ontwikkeld zijn.
Kan met testosteron te maken hebben inderdaad.
Overigens: wat mij betreft mogen er juist wel wat meer van de goede kinderlijke eigenschappen als spontaniteit, niet-vooringenomenheid en speelsheid heringevoerd worden.
dadaa

@ manon en Beebee.
prima. ben erg voor het vediepen van damesnetwerken.
laat ons wat afspreken.

bovendien, RM is toch weer met mannendingen bezig…

‘Temeer de kwestie van carriere-planning waardoor de ‘hogere’ kunstsector veelal verwordt tot een tamelijk voorspelbaar en log apparaat waar veel geregeld, gelobbyd en gesponsord moet worden om het draaiende te houden. Waarvan de laatste twee inderdaad eigenschappen zijn die bij mannen beter ontwikkeld zijn.’
O ja? Dat vraag ik me af. Vrouwen zijn anders behoorlijk goed op ‘diplomatiek’ gebied in de culturele sector, door hun voor mannen vaak niet-bedreigende uitstraling (want: geen competitie) krijgen ze vaak juist behoorlijk wat gedaan van de mannen volgens mij. Punt is alleen ook dat als je een beetje stevig in je schoenen staat en dat ook communiceert, een vrouw bent die zakelijk is en weet wat ze wil, dan wordt je ook al snel als bitch gezien, is mijn eigen ervaring. Niet iets om echt van wakker te liggen, maar soms toch wel irritant te noemen.

ik wil alleen even zeggen dat dit een onzinnigheid over het zinnigheid heeft bereikt van jewelste!!!

ja, ik hou van onzin!!!!!!!!!!!!!!!

Hee ho wacht ’s even Anouk. Thee is beslist niet alleen een vrouwendrankje. Ik ken heel veel mannen die thee met sloten tegelijk drinken. En nog zonder daarbij te boeren ook.
Hoe komt het trouwens dat jij geen galerie kan vinden?
mogelijkheid 1- je werk is te mooi? (ik vind het echt prachtig, maar misschien mist het wat ‘maatschappelijke relevantie’.
Je zou Karadzic als puber kunnen tekenen-ik noem maar wat-)
mogelijkheid 2- je netwerk staat of te ver van je weg, of is niet invloedrijk genoeg, of staat niet ten dienste van je (en vice versa wellicht?).
Afspreken met de dames dan en een trommel koekjes mee!

Trouwens, Beebee, ik weet heus wel dat Mamacash meer voor vrouwen doet dan alleen kunst & cultuur door vrouwen sponsoren. Vele malen belangrijker werk zelfs.
Dat wilde ik nog even de wereld uit hebben.

En wat ik al tot tweemaal toe eerder gezegd heb hier; het maakt mij geen zak uit of iets door een man dan wel een man gemaakt is. Zolang kwaliteit een bepalende norm is -hoe arbitrair die vaststelling vaak ook is- en niet hoe goed iemand met zijn ellebogen zwaait, met zijn of haar ogen knippert of met haar tieten schudt, is het best. Of goed.
Over goed gesproken: ik heb makkelijk praten. Ik zit niet op zulk een riante positie waarbij ik voor al die verleidingen zou kunnen zwichten waarna ik dan ook nog eens inhoudelijk de boel met interessanterigheden aan elkaar moet weten te lullen.

EN anne: mijn ‘mannending’ was een onderonsje tussen mijn zoon en mij die ik de trap af moest dragen om hem halfslapend een plas te laten doen. Jij dacht vast aan iets geheel anders.

cheekeeks, jouw uitermate boeiende en bijzonder zinnige bijdrage sla ik even over. Het gaat hier om vrouwen die aandacht nodig hebben.

Een hart onder de riem dames:
Liefde overwint!
Vergooi je hart niet aan de kunst maar aan de man!

Of iets soortgelijks

tjesus….

en ik nou eerst roepen, waar blijven de vrouwen in de kunst.