“Bah, een lauwe bal”, zei Lodewijk-Frederik toen hij een hap van zijn bitterbal nam. Hij mikte het restant achter de dichtstbijzijnde palmplant. Napolitana deed net of ze het niet zag. Lodewijk-Frederik was in haar ogen [Meer…]
Onwennig stuurde Angelique haar Qashqai de bocht om van de Haagse Piet Henkstraat. Op aanraden van haar buurvrouw Anja had Angelique voor één keer de PVV-enclave Wateringen verlaten om in deze hip en heppening wijk [Meer…]
Trots toonde Filemon Fokker zijn laatste werk aan de galeriehouder met wie hij al jaren samenwerkte. De sympathieke schilder was helemaal naar Brabant afgereisd om zijn nieuwe serie te tonen. Hij sloeg een andere weg [Meer…]
Met rasse schreden spoedden Nellie en Barend zich de trap op omhoog door een gestaag aanhoudende stroom van water. Boven troffen ze een van de assistenten van Penina Pannewitz, de Israëlische kunstenares die met haar [Meer…]
Penina Pannewitz was gearriveerd. En ze was niet alleen. De Israëlische keramiste die van de nood een deugd had gemaakt en hele serviezen met haar ogen dicht kon maken had haar voltallige entourage meegenomen. Ze [Meer…]
Het managementoverleg van het Museum voor Potten en Pannen was maar 50 minuten uitgelopen. Een hele verbetering ten opzichte van voorgaande keren. “Barend, je weet toch dat wij nu een afspraak hebben met Loes?”, vroeg [Meer…]
“Hè wat ongezellig Barend, om over pensioenen te beginnen. Neem nog een koekje”, zei Kitty, die het gemis van kinderen compenseerde met zorgdriften richting haar collega’s. “Penina Pannewitz komt naar Putten en daarmee uit”, jammerde [Meer…]
De bezuinigingen van Halbe Zijlstra en het mismanagement van de vorige drie directeuren hadden een behoorlijke deuk geslagen in de begroting van het Museum voor Potten en Pannen. Nummer 1 had een grootscheepse verbouwing doorgedrukt, [Meer…]
Het was half elf toen Nellie haar oude stationwagen naast het museum parkeerde. Mooi op tijd, vond ze zelf. Nellie was curator bij het Museum voor Potten en Pannen. Een voluptueuze vrouw van middelbare leeftijd, [Meer…]
Onwennig rolde Tralalieke haar koffer over het zandpad. Op het dorpsplein bleef ze staan en vergaapte zich aan al het rondlopende vee. De Turkse zon knetterde op haar blonde haar. Ze was de enige westerling, [Meer…]
De spanning was om te snijden tijdens de vergadering. Traditiegetrouw liepen de docenten van de voltijd- en deeltijdopleidingen vast in een loopgravenoorlog over de indeling van de lokalen tijdens de eindexamenexpositie. Coördinator van de voltijd, [Meer…]
“You naughty bad-bad-bad-bad boy…” klonk het uit de speakers. Salvador Tralí zat in z’n galerie te werken en zong vrolijk mee. Zijn Spaanse bloed kroop waar het niet gaan kon. Gloria Estefan nog wel. Het [Meer…]
Met pijn en moeite hees Conny zich in haar spijkerbroek, maar toen die bijna dicht was brak het bovenste knoopje af. Net op de dag van De Presentatie bij Het Fonds! Conny was gezegend met [Meer…]
De telefoon ging. Jona schrok ervan en toen hij opnam hoorde hij voor het eerst die dag zijn stem. “Ja, dag, hallo Jona, je spreekt met Wubbechien Wubs van Galerie Wubbechien Wubs”. De vrouw had [Meer…]
“En wat doe jij voor de kost?”, vroeg oom Paul terwijl hij de laatste hap mokkaschnitt naar binnen duwde. “Ik ben beeldend kunstenaar”, zei Appeltje. “Van mijn belastingcenten zeker?”, schamperde oom Paul met volle mond. [Meer…]
Terwijl het lekker druk was in de Van Nelle-fabriek moest het in de cruise terminal nog een beetje op gang komen. Het was dag twee van de Rotterdam Art Week en Rambambita had zichzelf een [Meer…]
Tijdens de schemering fietste Frits naar Henriëtte. Net als hij nog steeds niet aan de man. Van haar begreep hij het wel. Ze was vadsig en keek wat bipolair uit haar ogen. Maar hij had [Meer…]
Toen Rambambita de beursvloer op liep, zag ze Joop al staan. Kort daarop kon ze hem ook ruiken. De kegel was niet te missen. Ze had meteen spijt van haar voornemen hem te assisteren tijdens [Meer…]
‘Wat moet ik aantrekken naar het etentje vanavond”, vroeg Shirley aan niemand in het bijzonder. Ze ging samen met haar vriend Sjim naar een artist talk van een veelbelovende kunstenares die pas over twee jaar zou afstuderen. [Meer…]
Aan de rand van de Utrechtse heuvelrug hield de kunstcommissie van een middelgrote zorginstelling zijn wekelijkse vergadering. Drie dames van respectabele leeftijd schonken zichzelf nog een kopje koffie in. Rosa stond als enige op de loonlijst en dus bovenaan de hiërarchie. Naast kunst waren dieren haar passie, iets wat je soms kon ruiken aan haar. [Meer…]
Een cassettebandje als drager van veel meer belastend materiaal. “Hij heeft de afgelopen jaren meters materiaal verzameld en besloten om die vanaf heden in een wekelijkse column prijs te geven. Jacques Placques schrijft over hardnekkigheden, [Meer…]
© trendbeheer.com