Istanbul Art Tour deel 1: İstanbul Biennial

biennale

De biënnale van Istanbul ‘takes start’

Brecht is het uitgangspunt en het stemadvies is ‘links’
Het is een politieke biënnale.

De Istanbul biënnale heeft een bord buiten staan met alle sponsoren er op.
Het zijn er flink wat. Van banken tot buitenlandse ministeries en Arabische instituten.

countryclub

Met af en toe namen van bedrijven en instituten die je niet direct als sponsor voor een biënnale voor hedendaagse beeldende kunst zou verwachten.

turnleft

Zeker niet voor een biënnale waarin expliciet opgeroepen wordt om links te stemmen/denken. Toch zijn de sprayed logo’s op de vloer van de biënnale er maar in een richting..

Bige Orer

.. en zijn ze volgens biënnaledirectrice Bige Orer echt bedoeld als politieke stellingname. Dat de corporate sponsoring het niet massaal liet afweten bij een dergelijke politieke kleuring vind ze helemaal niet vreemd, ondanks dat de biënnale plaats vindt in een land waar youtube geblokkeerd is vanwege een beledigend filmpje over Ataturk.

who paid the bil

Er kwamen wel protesten bij de opening van de biënnale, maar bizar genoeg van linkerzijde. Er was wat onvree over het gebruik van Brecht als uitgangspunt in combinatie met kapitalistische sponsors. Het statement hierboven is wel weer gewoon een officieel ding in de biënnale.

brecht

Volgens Bige Orer is Brecht voor links Turkije  zo ongeveer wat Ataturk is voor rechts Turkije en met Brecht was blijkbaar niet zorgvuldig genoeg omgesprongen.

inloop

De biënnale zit op drie locaties. Het meeste werk is te zien in een grote loods bij een haven voor luxe cruiseschepen. In een klein gerenoveerd tabaksfabriekje ligt de focus op de voormalige Sovjet Unie en in een oude school komt het Israëlisch/Palestijns conflict veelvuldig voorbij.

dont complain

Bij de ingang een werk van Hüseyin Bahri Alptekin dat niet overbodig lijkt in Istanbul, er wordt nogal wat geklaagd. En hoewel de kunstwereld niet vreselijk groot is voor een stad van 13 miljoen inwoners is ‘Samen staan we sterk’ geen veelgebezigd motto.

boze vrouwtjes

Op de biënnale een hoop oude iconografie..

lenin

.. in een ‘soort van’ nieuw jasje.

dutch centric

Het links stemadvies komt wat politiek incorrect over en de politieke plattitudes irriteren, maar na vijf dagen Istanbul blijkt wel dat er nog wel wat politieke issues en trauma’s te vinden zijn in de Turkse maatschappij en kunstwereld. De Nederlandse blik is wellicht iets te veel gewend aan een politiek stabiel systeem.

the dutch army has misbehaved
De Nederlandse inbreng in de biënnale is van Wendelien van Oldenborgh met een video waarin 4 militairen met beperkt acteertalent een intellectuele verhandeling naspelen over een oorlogsmisdaad in Indonesië..

jungle

.. en met een prachtige foto die zich niet gemakkelijk laat reproduceren.

own judge

Ook de vertaling van de video is erg Nederlands.

sky over

Hollands trauma is er ook..

Srebenica

.. verschillende malen.

Marko Peljhan

Het boek figureert in een installatie van Marko Peljhan vol geografische kaarten en data.

admin of terror

Schema’s, kaarten en grafieken komen vaker terug,

dikke graph

borders

soms duidelijk,

yugo stats

soms volkomen onbegrijpelijk.

milk

Naast de platte politieke werken zijn er ook werken waarbij de politieke connectie er echt bij gesleept moet worden.
Bij Canan Şenols lekkende melkproductie moeten we het volgens de gids zoeken in de feministische reactie op Marcel Duchamps’ urinoir.

american museum

En de kopie van een Amerikaanse galerie, maar dan uitgaande van zwart/wit foto’s uit oude magazines door ‘Museum of American Art’ moet volgens de catalogus in een koude-oorlog-context geplaatst worden.

citysounds

City Sounds van Nevin Aladağ toont instrumenten bespeeld door elementen van de stad, zoals duif en trap.
Hoewel je er een statement over Turkse traditie in kunt zien wordt de video door de speelsheid en humor binnen een veel breder perspectief geplaatst.

reinactment

Er zijn maar weinig werken waarin dat lukt. Bij Artur Zmijewski lukt het door oorlogscènes te plaatsen naast voetbalfeesten en tweede wereldoorlog reinactments.
Het werk was overigens al te zien tijden de galeriedagen begin mei in Berlijn.

you just killed me now

Het absolute hoogtepunt van de biënnale is een video van Ruti Sela & Maayan Amir..

uitleg

..die Israëlische mannen verleiden om in geile omstandigheden in een hotelkamer flink wat openhartige ontboezemingen te doen.

dikke pik

Zo vertellen (oud)soldaten met erectie in vol ornaat over begane oorlogsmisdaden en verknipte blik op maatschappij en onderlinge relaties.

lekker springen

Een eerste geinterviewde ligt nog geblindoekt envastgebonden op de bank als de volgende al binnenkomt en zonder schaamte nemen ze door hoe ze via datingsites sexafspraken maken en hoe ze aan hun lidtekens komen.

what scene

Het mooie in de video is dat het prekerige achterwege blijft, de mens achter de oorlog getoond wordt en dat tegelijkertijd duidelijk gemaakt wordt hoe veel impact oorlogshandelingen hebben op de individu’s onder het uniform. En dat alles binnen een absurdistische situatie vol drama en humor.

Het was mooi geweest als de biënnale er in geslaagd was de politieke boodschap zo subtiel en toch zo indringend te tonen, maar dat is wellicht de Hollandse blik.

You may also like...

4 Responses

  1. EvdL says:

    Ook de NRC vindt Ruti Sela & Maayan Amir het hoogtepunt:

    http://www.nrc.nl/digitaleeditie/NH/20091008___/1_001/article13.html

  2. JB says:

    U bent abonnee! Wij ook, maar niet ingelogd. Ik denk dat het artikel niet voor iedereen in te zien is.

  3. EvdL says:

    ach ja, u heeft gelijk, excuus.

    De NRC wijsheid is alleen voor abonnees

  4. EvdL says:

    Het absolute Istanbul Bienale hoogtepunt van Ruti Sela en Mayaan Amir is binnenkort ook in Nederland te zien bij de collega’s van 1646

    http://enter1646.com/
    http://www.facebook.com/event.php?eid=147263698629322

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *