Bernhard Willhelm en Jutta Kraus @ Groninger Museum

Wat er zich ontvouwt, gaande door de zalen Bernhard Willhelm en Jutta Kraus in het Groninger Museum: een zeldzaam briljante scenografie, adembenemend werk, mode nota bene. Keiharde kunst zeg ik. Folkert de Jong kan wel inpakken. (Bij wijze van spreken.)

groningermuseum.nl/index.php?id=4266

Waar de kunstenaar zich steeds vaker etaleert als decorbouwer, kermisklant, theatermaker, is de presentatie van de haute couture van Willhelm en Kraus meer dan modeshow. Waanzinnig gedetaileerd, in scene gezet met grote gebaren, de ideenrijkdom spat er vanaf.

Het collectie-overzicht in de centrale zaal vormt het absolute hoogtepunt. Totaal, complex, een ruimtelijke ervaring door de monumentale setting en listig gebruik van spiegels.

Flabbergasted: verreweg de beste tentoonstelling die ik dit jaar zag.

Mooi duo vormend met Folkert de Jong, ook al een kampioenstentoonstelling.

Folkert stond oktober vorig jaar in Trendbeheer:
trendbeheer.com/2009/10/14/folkert-de-jong-groningermuseum.

Toevoeging:

Kopen die Folkert, Boijmans!

Stelling: elk museum in Nederland moet in ieder geval één Folkert de Jong in huis hebben. Bijna alle in Groningen tentoongestelde werken zijn nog voor de heb, immers courtesy OFFICE Amsterdam oftewel eigendom van de kunstenaar zelf.

Nog tot 11 april, Bernhard Willhelm en Jutta Kraus en Folkert de Jong. Heel veel redenen om naar Groningen te gaan.

groningermuseum.nl/index.php?id=4266

Update 10-2 18:20:

Ook de potten- en pannenafdeling van Het Groningse is verlevendigd met werk van Bernhard Wilhelm.

Cuna Amiet

Tegelijk met Folkert en Wilhelm huist in het museum ook nog de publiekskneiter Duits Expressionisme 1905-1913, Brücke-Museum Berlijn.

Dat zijn in totaal drie dwingende redenen om te gaan voor de tent voor onbepaalde tijd sluit op 11 april.

groningermuseum.nl/index.php?id=4267

You may also like...

8 Responses

  1. Bob says:

    Ik zal het doorgeven Jeroen… ;-)

  2. Frank says:

    Toch vond ik Bernhard Wilhelm een jaar of tien geleden echt een verrassing, niemand deed wat hij deed, rouwer dan Walter van Beirendonck. Maar doordat zijn manier van werken een soort van gemeengoed is geworden in ontwerpers/imitatieland valt hij eigenlijk niet meer echt op.

    De tentoonstelling van Bernhard in combinatie met Folkert de Jong en het Groninger museum is een top-combi… Af, daardoor erg leeg.

    Heb je de andere helft van het museum wel gezien? Was nog het Volta pak van Bjork te zien ook door Bernhard en de spoken die hij in het Starck paviljoen (ook in de tent. in het Momu te Antwerpen een aantal jaren geleden).

    O.a. De fraaie doekjes van Emil Nolde in de Duits expressionisme expo ook in het Groninger museum konden met toch meer boeien.

  3. Frank says:

    Folkert de Jong is mooi, maar mist toch iets, met enkele een technische handeling en een wat slap ‘geladen idee’ moet je geen genoegen nemen. Liever David Bade die al heel wat jaartjes langer met deze materie werkt. of Paul McCarthy, werkt ook in zelfde materie, maar maakt daarnaast ook nog eens goede films.
    Folkert is al veels te kostbaar en ook niet noodzakelijk.

    http://www.contemporaryartdaily.com/2009/07/paul-mccarthy-at-hauser-wirth/

  4. Frank says:

    Maar wel allen komen naar het kleurrijkste museum van Nederland, want het is meer dan de moeite waard, neem het zoals het is en neem de kritieken niet te zwaar. Doe ermee wat je wilt. Niks is goed en niks in fout. Ook goed om te weten dat het museum straks ook een tijdje dicht gaat vanwege renovatie en een verbouwing.

  5. JB says:

    Instant update in het bericht nav de eerste reactie van Frank: in ieder geval een afbeelding van een spook is ter completering ingevoegd bij de Wilhelm reeks.

    Ik heb nog een tijdje zitten zoeken naar de Bjork online – maar niets gevonden. Zo’n video moet toch ergens wel online staan, Dazed & Confused, met malle pakjes van de Wilhelms?

    Verder @Frank:
    Dat Nolde je meer boeit, tja, het ganze volk ziet liever expressionistische doekjes dan styroklei of gek gehangen jurken met vlekken, dat weet elk museum. Van Toorop tot Haagse school, bij kleurig schilderwerk is het altijd dringen.

    Het vergelijkt alleen mi manker dan de haast vanzelfsprekend opkomende spiegelblik tussen Folkert en de mode-koningen.

    Ook ingevoegd uit die tentoonstelling wat mij het meest opviel Cuna Amiet. Naast de bekende namen.

    Mijn enthousiasme tov Bernhard Willhelm en Jutta Kraus is overigens tweeledig: ik vind het een erg goede tentoonstelling, en dan doel ik op de manier waarop hij gemaakt is, hoe tien (of twintig, zomer en winter) collecties museaal gepresenteerd worden. Die enscenering, die is echt neergezet met waanzinnig fijne hand, scherpe blik en totaalvisie. Ten tweede is dan wat er dan staat, het werk, keihard aanwezig. Met open blik kan ik er goed naar kijken. Ik vond het verrassend.

    Decorbouwers en kermisklanten als Carsten Holler, Urs Fischer, toneelknecht Eliasson, of ook de styrofoam poppenkast van De Jong of anders gezegd: kunst vs mode, deze Bernhard Willhelm tentoon staat daar tegenover recht overeind. Tot de vraag naar betekenis opspeelt. Misschien. Maar die vraag kun je zeker zo hard stellen aan de kunstmakers hierboven.

    Om met Frank te zeggen: “allen komen naar het kleurrijkste museum van Nederland, want het is meer dan de moeite waard”

  6. Frank says:

    Ik ben eens: In het museaal presenteren van mode is het Groninger Museum meester. Victor en Rolf was nieuw in die zin, tussen kunst en mode in dat ook nog eens waanzinnig gepresenteerd was. Dit zelfde gold voor Hussein Chalayan, die ik toch echt interessanter (maar da’s ook deels smaak). Maar wat blijft er over? Het blijft toch kleding en ontworpen om kleding te zijn. Dus in de kern van waaruit de werken zijn ontstaan of voor bestaan blijven ze overeind.

    Dit neemt niet weg dat ik een leeg gevoel had bij vertrek. Het prikkelde niet, het deed eigenlijk niks, het deed precies wat ik verwachtte en dat is nooit goed bij een museumbezoek. 2e keer bezoek was voor Bernhard en Folkert, maar bleef meer hangen bij het ‘ganze volk’ (hoewel minder druk als de andere afdelingen). En ja die Cuna Amiet is mij ook bijgebleven.

    Zo zie je maar weer, verschillende mensen verschillende smaken. Voor de ene John Currin en voor de ander Tino Sehgal.

    Ps.

    Eigenlijk maakte Bernhard alle pakjes voor de volta promotie:

    http://unit.bjork.com/specials/albums/volta/

    Maar het pak in museum was eigenlijk enkel de cover van haar Volta album.

    http://en.wikipedia.org/wiki/File:Bjork_volta_front.jpg

  7. frank says:

    wat zei ik nou?

    je hoeft het niet goed of slecht te vinden!

  8. Polin says:

    Ik ga zeker naar Groninger.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *