Alle sympathie voor Daan, die sinds jaar en dag furore maakt met een breed uitwaaierend oeuvre vol onverkoopbare waren: de magnifieke ijsschilderijen, performatieve muntjesstrooierij, ingemetseld geld, al te traag streepjes zetten, het overoverschilderij. Kunst die deels over (de waarde van) kunst gaat en die steevast een fijne beeldende component met zich meedraagt. Nooit conceptueel alleen drager van idee, duf en vermoeiend, maar visueel prikkelend.
Daarnaast heb je de handwerkfabriek Daan den Houter. Boren zagen slijpen, kleurrijke paneeltjes bij de vleet, mooie dingen voor aan de muur. Ik heb daar beduidend minder mee. Ook mooi! is een prachtige titel, vlag die de lading dekt? Mooi vind ik ze niet.
Hoewel, Ook mooi: dan deze toch wel.
Of deze. Ook mooi. Met zo’n snaaks conceptueel stickertje ernaast.
De panelen zijn in zekere zin inwisselbaar. En toch allemaal net anders. Variaties in maat, stippeling, kleur en patroon. Kleurrijk vakwerk in plat epoxy. Middels noeste arbeid gewrocht want nooit één twee drie klaar. Mij kan het niet schelen of je er kort of lang over doet of hoe technisch complex – eerst zie het ding en dan de vraag maar wat is het? Of: wat doet het?
Jeroen Jongeleen is heel goed in het fotograferen van mensen die openingswoorden uitspreken.
Wat goed uitkwam, want ik was bereids voorts naar Het Archief, dat eveneens vrijdag 7 november opende. Deze foto is herkenbaar als niet van mijn hand want uit beduidend lager perspectief gekiekt.
Uit de serie foto’s van mensen met dubbele brillen.
Ook mooi! is nog te zien tot zaterdag 20 december.
franktaal.art/expositie/ook-mooi-also-nice.html
Leave a Reply